Wednesday, October 21, 2026

Ang Mabuting Balita at Repleksyon Oktubre 21, Miyerkules ng Ika-29 Linggo sa Karaniwang Panahon: Lucas 12:39-48


Mabuting Balita: Lucas 12:39-48
Noong panahong iyon, sinabi ni Hesus sa kanyang mga alagad, "Tandaan ninyo ito: kung alam lamang ng puno ng sambahayan kung anong oras darating ang magnanakaw, hindi niya pababayaang pasukin ang kanyang bahay. Kayo ma'y dapat humanda, sapagkat darating ang Anak ng Tao sa oras na hindi ninyo inaasahan." 

Itinanong ni Pedro, "Panginoon, sinasabi po ba ninyo ang talinghagang ito para sa amin o para sa lahat?" Tumugon ang Panginoon, "Sino nga ang tapat at matalinong alipin? Hindi ba siya ang pamamahalain ng kanyang panginoon sa sambahayan nito, upang magbigay sa ibang mga alipin ng kanilang pagkain sa karampatang panahon? Mapalad ang aliping iyon, kapag dinatnan siyang gumagawa ng gayon pagbabalik ng kanyang panginoon. 

Sinasabi ko sa inyo: pamamahalain siya ng kanyang panginoon sa lahat ng ari-arian nito. Ngunit kung sabihin sa sarili ng aliping iyon, 'Matatagalan pa bago magbalik ang aking panginoon,' at simulan niyang bugbugin ang ibang aliping lalaki at babae, at kumain, uminom, at maglasing, darating ang panginoon ng aliping yaon sa araw na hindi niya inaasahan at sa oras na hindi niya alam. Buong higpit na parurusahan siya ng panginoon, at isasama sa mga di-tapat. 

"At ang aliping nakaaalam ng kalooban ng kanyang panginoon ngunit hindi naghanda ni sumunod sa kalooban nito ay tatanggap ng mabigat na parusa. Ngunit ang aliping hindi nakaaalam ng kalooban ng kanyang panginoon at gumawa ng mga bagay na nararapat niyang pagdusahan ay tatanggap ng magaang na parusa. Ang binigyan ng maraming bagay ay hahanapan ng maraming bagay; at ang pinagkatiwalaan ng lalong maraming bagay ay pananagutin sa lalong maraming bagay."

+ + + + + + +  
Repleksyon:
Kapag may paparating na bagyo sa isang lugar, palaging nagpapaalala ang pamahalaan sa mga mamamayan na maghanda at, kung kinakailangan, pansamantalang lumikas patungo sa mas ligtas na lugar. Napakasimple ng dahilan nito: upang mapangalagaan ang buhay at ari-arian.

Ang mga nakikinig sa paalala at naghahanda ay nagkakaroon ng mas malaking pagkakataong makaligtas sa bagyo, samantalang ang mga nagwawalang-bahala sa mga babala ay naglalagay sa panganib hindi lamang ng kanilang sarili kundi pati ng kanilang mga mahal sa buhay.

Sa Ebanghelyo ngayon, muli tayong tinatawag ni Hesus na maging handa sapagkat darating Siya sa ating buhay sa panahong hindi natin inaasahan. Ngunit totoo bang dumarating si Hesus nang walang anumang paunang babala? Talaga bang bigla na lamang Siyang sumusulpot sa ating buhay kaya nahuhuli na tayo at hindi nakahanda?

Bago pumasok si Hesus sa ating buhay sa isang natatanging paraan, kumakatok muna Siya sa pintuan ng ating puso. Inaanyayahan Niya tayong buksan ito at buong pusong yakapin ang Kanyang alok na pagbabago at panibagong buhay. Sa pamamagitan ng Kanyang mga salita, ng mga taong ipinadadala Niya sa ating buhay, at ng mga pangyayaring ating nararanasan araw-araw, mahinahon Niya tayong pinaaalalahanang maghanda at tanggapin Siya.

Gayunman, may mga pagkakataong nagbibingi-bingihan tayo sa Kanyang panawagan kahit malinaw naman nating naririnig ito. Patuloy nating niyayakap ang ating makasalanang pamumuhay sa kabila ng walang sawang paanyaya ni Hesus na magsisi at magbagong-buhay. Minsan, labis tayong kumakapit sa ating mga maling nakagawian kaya ipinagwawalang-bahala natin ang Kanyang mapagmahal na mga paalala.

Ngunit ano ang mangyayari kung patuloy nating tatanggihan ang Kanyang panawagan? Darating ang panahon na haharapin natin ang masasakit na bunga ng ating mga maling pagpapasya. Hindi dahil nais ni Hesus na magdusa tayo, kundi dahil ang pagtanggi nating makinig sa Kanya ang naglalayo sa atin sa buhay ng biyaya at kapayapaang nais Niyang ipagkaloob sa atin.

Gayunpaman, hindi pa huli ang lahat. Hangga't tayo ay humihinga, palaging may pagkakataon upang pakinggan ang tinig ni Hesus. Nagsasalita Siya sa atin sa pamamagitan ng mga taong nakapaligid sa atin at maging sa mga pangyayaring nagaganap sa ating buhay. Minsan, nagsasalita Siya sa pamamagitan ng isang taong nagtatama sa ating pagkakamali, isang taong nagpapaalala sa atin na gawin ang tama, o isang karanasang nagpapamulat sa atin kung gaano na tayo kalayo sa Kanya.

Ang lahat ng ito ay ilan lamang sa mga paraan kung paano Niya tayo buong pagmamahal na tinatawag upang talikuran ang ating mga kasalanan at yakapin ang panibagong buhay na kasama Siya. Huwag nating sayangin ang mga pagkakataong ito upang magbalik-loob sa Diyos.

Huwag na nating hintayin pang dumating ang matinding pagdurusa, pagsisisi, o masasakit na bunga ng ating mga pagkakamali bago natin matanto ang kahalagahan ng pakikinig kay Hesus. Bawat araw ay pagkakataon upang buksan natin ang ating puso sa Kanya. Bawat sandali ay pagkakataon upang talikuran ang kasalanan at hayaan ang Kanyang biyaya na baguhin ang ating buhay.

Sa aklat ng Pahayag, sinasabi sa atin ng Panginoon:

Sinasaway ko't pinapalo ang lahat ng aking minamahal. Kaya't maging masigasig ka! Pagsisihan mo't talikuran ang iyong mga kasalanan. Tingnan mo! Nakatayo ako at kumakatok sa pintuan. Kung diringgin ninuman ang aking tinig at bubuksan ang pinto, papasok ako at kakain akong kasalo niya. (Pahayag 3:19–20).

Napakaganda ng paalalang ito tungkol sa dakilang pag-ibig ng Diyos sa atin! Hindi tumitigil si Hesus sa pagkatok kahit paulit-ulit natin Siyang binibigo. Patuloy Niya tayong tinatawag sapagkat nais Niyang maranasan natin ang kagalakang dulot ng pamumuhay na kasama Siya. Hindi Niya ipinipilit ang Kanyang sarili sa ating puso; matiyaga Siyang naghihintay na buksan natin ang pintuan nito. Nasa atin ang pagpapasyang tanggapin Siya o patuloy na talikuran ang Kanyang paanyaya.

Kapag kumatok si Hesus sa pintuan ng ating puso ngayon sa pamamagitan ng Kanyang mga salita, ng mga taong nakapaligid sa atin, at ng mga pangyayaring nagaganap sa ating buhay, magbibingi-bingihan pa ba tayo, o sa wakas ay bubuksan na natin ang ating puso, tatalikuran ang ating mga kasalanan, at hahayaan Siyang ganap na baguhin ang ating buhay?— Marino J. Dasmarinas

No comments: