Ang Mabuting Balita at Repleksyon Miyerkules Setyembre 30, Paggunita kay San Jeronimo, pari at pantas ng Simbahan: Lucas 9:57-62

Mabuting Balita: Lucas 9:57-62

Noong panahong iyon, samantalang naglalakad sina Hesus at ang kanyang mga alagad, may taong nagsabi kay Hesus, “Susunod po ako sa inyo kahit saan.” Sumagot si Hesus, “May lungga ang asong-gubat at may pugad ang ibon, ngunit ang Anak ng Tao’y wala man lamang matulugan o mapagpahingahan.” 

Sinabi ni Hesus sa isa, “Sumunod ka sa akin.” Ngunit sumagot ang tao, “Panginoon, hayaan po muna ninyo akong umuwi upang ipalibing ang akin ama.” Sinabi ni Hesus sa kanya, “Ipaubaya mo na sa mga patay ang paglilibing ng kanilang mga patay. Ngunit ikaw, humayo ka at ipahayag mo ang tungkol sa paghahari ng Diyos.” 

Sinabi naman ng isa, “Susunod po ako sa inyo, Panginoon, ngunit magpapaalam muna ako sa aking mga kasambahay.” Sinabi sa kanya ni Hesus, “Ang sinumang nag-aararo at palaging lumilingon ay hindi karapat-dapat sa paghahari ng Diyos.”

+ + + + + + +  

Repleksyon:

Ano ang kinakailangan upang masundan natin si Jesus?

Ang pagsunod kay Jesus ay nangangailangan sa atin na iwan ang lahat ng bagay na maaaring maging hadlang sa ating tapat at matatag na pagiging Kanyang mga alagad. Posible ba na sundan natin si Jesus habang mahigpit pa rin tayong nakakapit sa mga bagay na mayroon tayo? Hindi, hindi natin Siya tunay na masusundan nang buong puso kung patuloy tayong kumakapit sa anumang bagay na humahadlang sa atin upang lubos nating maialay ang ating sarili sa Kanya.

Maaari ba nating sundan si Jesus at kasabay nito ay patuloy na mamuhay sa kasalanan? Maaari ba natin Siyang sundan habang nananatili tayong nakakapit sa mga materyal na bagay? Maaari ba natin Siyang sundan at patuloy pa ring yakapin ang makamundong pamumuhay na nakasentro sa labis na paghahanap ng kasiyahan? Hindi, hindi natin ito maaaring gawin.

Kapag nagpasya tayong sundan si Jesus, nangangahulugan din itong handa tayong iwan ang ating mga makasalanang gawi, masamang paguugali, at lahat ng bagay na humahadlang sa atin upang higit tayong mapalapit sa Kanya.

Sa simula, hindi madali ang pagsunod kay Jesus—walang duda tungkol dito—sapagkat nangangailangan ito ng malaking pagbabago sa paraan ng ating pamumuhay. Kailangan nating suriin ang ating mga prayoridad, isuko ang mga bagay na labis nating kinakapitan, at hayaan ang Diyos na baguhin ang ating puso.

Ngunit huwag tayong matakot na sumunod sa Kanya. Hindi tayo hinihilingang tahakin ang landas ng pagiging alagad nang umaasa lamang sa sarili nating lakas. Habang ginagawa natin ang unang hakbang patungo sa Kanya, natututo tayong umasa hindi sa ating sarili kundi sa Kanya.

Kapag tunay nating isinuko ang ating sarili kay Jesus, unti-unti nating natutuklasan na hindi pala tayo nag-iisa. Maaari nating ipagkatiwala sa Kanya ang lahat—ang ating mga pangarap at pangamba, mga pagsubok at kabiguan, mga mithiin at maging ang ating mismong buhay.

Sinasamahan Niya tayo kapag mahirap ang ating tinatahak na daan. Pinalalakas Niya tayo kapag tayo ay nanghihina. Itinataas Niya tayo kapag tayo ay nadadapa. At kapag tayo ay naliligaw ng landas, buong pagmamahal Niya tayong inaakay pabalik sa Kanya.

Paano kung napakalaki ng ating mga kasalanan? Tatawagin pa rin ba tayo ni Jesus upang sumunod sa Kanya? Oo, walang alinlangan! Ang ating mga kasalanan at pagkukulang ay hindi dahilan upang isipin nating hindi na tayo karapat-dapat tumugon sa Kanyang paanyaya na magsimulang muli.

Alam ni Jesus ang ating mga kahinaan, ngunit patuloy Niya tayong tinatawag. Alam Niya ang ating mga pagkakamali, ngunit patuloy Niya tayong inaanyayahan. Nakikita Niya maging ang mga bahagi ng ating buhay na nais nating itago, ngunit patuloy pa rin Niya tayong inaabot ng Kanyang awa at pagmamahal.

Kaya huwag nating gawing dahilan ang ating pagiging makasalanan upang manatili tayong malayo kay Jesus. Sa halip, hayaan nating ang Kanyang awa ang maglapit sa atin sa Kanya. Ang pagsunod kay Jesus ay hindi nangangahulugang perpekto na tayo.

Nangangahulugan itong handa tayong hayaan Siyang baguhin tayo. Nangangahulugan itong araw-araw, muli at muli nating pinipili si Jesus at iniiwan ang anumang bagay na humahadlang sa atin upang maging mga taong nais Niyang tayo ay maging.

Tandaan natin na ang pagiging alagad ni Jesus ay hindi lamang tungkol sa pagsasabing naniniwala tayo sa Kanya. Ito ay tungkol sa pagpapahintulot sa Kanya na baguhin ang ating puso, mga prayoridad, mga pagpapasya, at paraan ng pamumuhay. Ito ay tungkol sa pagtitiwala sa Kanya nang buong puso—pagtitiwalang sapat ang Kanyang biyaya upang maisuko natin ang mga bagay na hindi na natin kayang dalhin at matutunan nating bitawan ang mga bagay na hindi natin maaaring isama sa buhay na inihahanda Niya para sa atin.

Sa araw na ito, tinatawag tayo ni Jesus upang mas malalim natin Siyang sundan. Ano ang patuloy nating kinakapitan—ang ating mga kasalanan, masamang paguugali, makamundong pagnanasa, takot, o pagmamataas—na humahadlang sa atin upang Siya ay sundan nang buong puso?

Handa ba nating isuko ang lahat sa Kanyang mga kamay at buong pagpapakumbabang sabihin: “Panginoong Jesus, Ikaw ang aking pinipili. Tulungan Mo akong iwan ang lahat ng humahadlang sa akin at buong puso Kang sundan”?— Marino J. Dasmarinas