Humayo
kayo! Sinusugo ko kayong parang mga kordero sa gitna ng mga asong-gubat. Huwag
kayong magdala ng lukbutan, supot, o panyapak. Huwag na kayong titigil sa daan
upang makipagbatian kaninuman. Pagpasok ninyo sa alinmang bahay, sabihin muna
ninyo, ‘Maghari nawa ang kapayapaan sa bahay na ito!’ Kung maibigin sa
kapayapaan ang nakatira roon, sasakanila ang kapayapaan; ngunit kung hindi,
hindi sila magkakamit nito.
Manatili
kayo sa bahay na inyong tinutuluyan; kanin ninyo at inumin ang anumang idulot
sa inyo – sapagkat ang manggagawa ay may karapatang tumanggap ng kanyang upa.
Huwag kayong magpapalipat-lipat ng bahay. Kapag tinanggap kayo sa alinmang
bayan, kanin ninyo ang anumang ihain sa inyo; pagalingin ninyo ang mga maysakit
doon at sabihin sa bayan, ‘Nalalapit na ang paghahari ng Diyos sa inyo.’
Ngunit sa alinmang bayang hindi
tumanggap sa inyo, lumabas kayo sa mga lansangan nito at sabihin ninyo, ‘Pati
ang alikabok dito na dumikit sa aming mga paa ay ipinapagpag namin bilang
babala sa inyo. Ngunit pakatandaaan ninyong nalalapit na sa inyo ang paghahari
ng Diyos!’ Sinasabi ko sa inyo: sa Araw ng Paghuhukom ay higit na mabigat ang
kaparusahan ng mga tao sa bayang yaon kaysa dinanas ng mga taga-Sodoma!”
Isinasalaysay
ng Ebanghelyo Jesus ang pagsusugo sa pitumpu't dalawang alagad. Sinabi ni Jesus
sa kanila na napakalaki ng gawaing naghihintay sa kanila. Kaunti lamang sila,
ngunit napakarami ng mga taong kailangan nilang mapangaralan ng Mabuting
Balita.
Hanggang
ngayon, kakaunti pa rin ang nangangaral ng Ebanghelyo, at higit na kakaunti ang
mga nangangaral nito at tunay na namumuhay ayon dito. Samantala, milyun-milyong
tao ang lubhang nangangailangan na marinig ang Mabuting Balita. May mga taong
sabik na marinig ang mga salita ni Jesus, habang marami pa ang hindi pa
nakaririnig ng mensaheng maaaring magbago ng kanilang buhay.
Ano
ang ginagawa natin tungkol dito? Mananatili na lamang ba tayo sa ating mga
comfort zone at walang gagawin upang makibahagi sa misyon ni Jesus? Ang
pagpapalaganap ng Ebanghelyo ay hindi na lamang tungkol sa harapang
pangangaral. Sa maraming paraan, mas madali na natin itong magagawa ngayon
sapagkat maaari nating ibahagi ang Mabuting Balita sa pamamagitan ng social
media, gamit ang ating mga computer at mobile phone.
Sa
halip na puro tungkol sa ating sarili ang ating ipinopost, bakit hindi tayo
magbahagi ng isang bagay tungkol kay Jesus at sa ating pananampalataya?
Mag-post tayo ng isang bagay na maaaring maglapit sa isang tao sa Diyos.
Maaaring isang simpleng pagninilay, isang talata mula sa Banal na Kasulatan,
isang mensahe ng pag-asa, o isang patotoo tungkol sa kabutihan ng Diyos.
Maaaring
hindi natin alam, ngunit ang isang simpleng mensahe ay maaaring tumagos sa puso
ng isang taong pinanghihinaan na ng loob at magpaalala sa kanya na hindi siya
kailanman kinalimutan ng Diyos.
Kapag
ginagawa natin ito, tayo ay nagiging tunay na mga tagasunod ni Jesus, hindi
lamang sa salita kundi maging sa gawa.
Ngunit
hindi dapat nagtatapos sa ating mga ipinopost ang ating pagpapahayag ng
pananampalataya. Tiyakin din nating isinasabuhay natin ang ating ipinapangaral
at isinasagawa ang ating ipinopost sa ating mga social media account. Nagiging
ganap ang ating pagiging alagad ni Jesus kapag ang ating buhay ay tunay na
sumasalamin sa Ebanghelyong ating ipinahahayag.
Kung
ipinapangaral natin ang simpleng pamumuhay, mamuhay tayo nang simple. Kung
ipinapangaral natin ang kababaang-loob, mamuhay tayo nang mapagpakumbaba. Kung
ipinapangaral natin ang pagpapatawad, matuto tayong magpatawad.
Kung
nagsasalita tayo tungkol sa pag-ibig, gawin nating instrumento ng pag-ibig ang
ating buhay. At kung hinihikayat natin ang iba na magtiwala sa Diyos, matuto
rin tayong ipaubaya sa Kanya ang sarili nating mga pangamba, problema, at
alalahanin.
Maaaring
ang ating mga salita ay magbigay-inspirasyon sa isang tao sa loob lamang ng
ilang sandali, ngunit ang patotoo ng ating buhay ay maaaring manatili sa
kanyang puso nang matagal. Maaaring hindi natin kailanman malaman kung paano
gagamitin ng Diyos ang isang simpleng post, isang mabuting salita, isang
mapagpakumbabang kilos, isang pusong marunong magpatawad, o isang buhay na
tapat na namumuhay ayon sa pananampalataya upang mailapit ang isang tao sa
Kanya.
Nais
ni Jesus na maging mga katuwang Niya tayo sa Kanyang ubasan. Maaaring
pakiramdam natin ay kakaunti lamang tayo, limitado ang ating kakayahan, o
napakaliit ng ating maitutulong. Ngunit ang misyon ay kay Jesus, at ang hinihingi
Niya sa atin ay ialay natin sa Kanya kung ano ang mayroon tayo. Huwag tayong
labis na mabahala sa ating mga pangangailangan, sapagkat alam Niya kung ano ang
ating kailangan at pagkakalooban Niya tayo ayon sa Kanyang mapagmahal na
kalooban at pagkalinga.
Kaya,
lumabas tayo sa ating mga comfort zone at hayaan nating gamitin tayo ng
Espiritu Santo—ang ating mga salita, at kilos—upang maipalaganap ang
Ebanghelyo. Huwag nawa tayong maging mga Kristiyanong hanggang salita lamang
ang tungkol kay Jesus. Sa halip, maging mga alagad tayo na sa pamamagitan ng
ating pamumuhay ay naipakikita sa iba ang presensya at pagmamahal ni Jesus.
Handa ba nating hayaan si Jesus na gamitin hindi lamang ang ating
mga labi kundi pati ang ating buhay para makapaglapit tayo ng ating kapwa sa
Kanya?— Marino J. Dasmarinas
No comments:
Post a Comment