Tuesday, September 29, 2026

Ang Mabuting Balita at Repleksyon Martes Setyembre 29 Kapistahan nina Arkanghel San Miguel, San Gabriel at San Rafael: Juan 1:47-51


Mabuting Balita: Juan 1:47-51
Noong panahong iyon, nang makita ni Jesus si Natanael, ay kanyang sinabi, "Masdan ninyo ang isang tunay na Israelita; siya'y hindi magdaraya!" Tinanong siya ni Natanael, "Paano ninyo ako nakilala?" Sumagot si Jesus, "Bago ka pa tawagin ni Felipe, nakita na kita nang ikaw ay nasa ilalim ng puno ng igos."  

"Rabi, kayo po ang Anak ng Diyos! Kayo ang Hari ng Israel!" wika ni Natanael. Sinabi ni Jesus, "Nananampalataya ka ba dahil sa sinabi ko sa iyong nakita kita sa ilalim ng puno ng igos?

Makakikita ka ng mga bagay na higit kaysa rito!" At sinabi niya sa lahat, "Tandaan ninyo: makikita ninyong bukas ang langit, at ang mga anghel ng Diyos ay manhik-manaog sa kinaroroonan ng Anak ng Tao!"

+ + + + + + +
Repleksyon:
Naniniwala ba tayo na lubos na kilala tayo ni Jesus?

Maaaring mahirap itong paniwalaan ng karamihan sa atin, ngunit ang katotohanan ay kilalang-kilala ni Jesus ang bawat isa sa atin. Alam Niya ang ating mga iniisip, ating mga pinagdaraanan, ating mga pangarap, ating mga takot, at maging ang pinakamalalalim na hangarin ng ating puso. Walang anumang bagay tungkol sa atin ang lingid sa Kanya. Maging ang iniisip natin ngayon ay alam na rin ni Jesus.

Kung alam ni Jesus ang lahat tungkol sa atin, bakit hindi Niya tayo pinipigilan sa tuwing tayo ay nasa bingit ng paggawa ng kasalanan? Ito ay sapagkat pinagkalooban tayo ng Diyos ng malayang pagpapasya—ang kalayaang pumili kung ano ang nais nating gawin. Hindi Niya tayo pinipilit na gawin kung ano ang tama. Sa halip, buong pagmamahal Niya tayong binibigyan ng kalayaang pumili habang patuloy Niya tayong inaanyayahang sumunod sa Kanya.

Subalit kapag taos-puso tayong nagsisikap na mapalapit kay Jesus, unti-unti nating nararanasan ang Kanyang presensya at pagkilos sa ating buhay. Kapag tapat tayong dumadalo sa Banal na Misa, naglalaan ng panahon upang magbasa ng Banal na Bibliya, nananalangin, at nagsisikap na isabuhay ang Kanyang mga aral, unti-unti ring nagiging mas sensitibo ang ating puso sa Kanyang presensya. Napagtatanto natin na hindi malayo sa atin si Jesus. Tahimik Siyang kumikilos sa ating buhay, ginagabayan tayo, pinalalakas, at tinatawag na maging higit na mabuting tagasunod Niya.

Kapag pinipili nating mapalapit kay Jesus, binubuksan din natin ang pintuan ng ating puso at inaanyayahan Siyang magkaroon ng higit na aktibong bahagi sa ating buhay. Hindi ibig sabihin nito na wala si Jesus sa ating buhay noon; sa halip, habang lalo tayong lumalapit sa Kanya, lalo rin nating namamalayan ang Kanyang presensya at mapagmahal na pagkilos sa ating buhay.

Sa Ebanghelyo, nagulat si Natanael nang sabihin ni Jesus na kilala na Niya siya. Ngunit kung ating pagninilayan ang buhay ni Natanael, hindi na tayo dapat magtaka kung bakit siya ay kilala na ni Jesus. Tahimik niyang hinahanap ang Diyos at pinagninilayan ang mga bagay tungkol sa Diyos. Bukas ang kanyang puso sa katotohanan, at nakita ni Jesus kung ano ang nasa kaibuturan nito.

Gayundin, nakikita ni Jesus kung ano ang nasa loob ng bawat isa sa atin. Alam Niya ang mga tahimik nating pakikipaglaban, ang mga pasaning ating dinadala, ang mga panalanging hindi pa natin masambit, at ang malalim na hangarin ng ating puso na mas makilala at mahalin Siya. Lubos Niya tayong kilala, ngunit matiyaga Siyang naghihintay na tayo mismo ang malayang bumaling sa Kanya.

Kaya huwag tayong matakot na lumapit kay Jesus. Hanapin natin Siya sa Banal na Misa, sa Banal na Kasulatan, sa panalangin, sa katahimikan ng ating puso, at maging sa mga tao at pangyayaring ginagamit Niya upang maramdaman natin ang Kanyang pagmamahal. Habang lalo tayong lumalapit sa Kanya, lalo rin nating makikilala at mararanasan ang Kanyang mapagmahal na presensya sa ating buhay.

Lubos na tayong kilala ni Jesus—ang tanong, handa rin ba tayong lubos na magbukas ng ating puso sa Kanya? Handa ba nating isuko sa Kanya ang ating mga takot, kahinaan, at mga pasanin, at hayaan Siyang malayang manguna sa ating buhay?— Marino J. Dasmarinas

No comments: