Ang Mabuting Balita at Repleksyon Mayo 9 Sabado sa Ikalimang Linggo ng Pasko ng Pagkabuhay: Juan 15:18-21

Mabuting Balita: Juan 15:18-21

Noong panahong iyon, sinabi ni Hesus sa kanyang mga alagad: "Kung napopoot sa inyo ang sanlibutan, dapat ninyong malamang napoot na ito sa akin bago sa inyo. Kung kayo nga'y sa sanlibutan, iibigin kayo nito bilang kanya.

 Ngunit yamang hindi kayo sa sanlibutan, kundi pinili ko kayo mula rito, ito'y napopoot sa inyo. Alalahanin ninyo ang sinabi ko sa inyo: walang aliping higit kaysa kanyang panginoon.

Kung ako'y inusig nila, uusigin din nila kayo; kung tinupad nila ang aking salita tutuparin din nila ang salita ninyo. Ngunit ang lahat ng ito'y gagawin nila sa inyo dahil sa akin, sapagkat hindi nila nakikilala ang nagsugo sa akin."

+ + + + + + +

Repleksyon:

May dalawang magkapatid na may magkaibang layunin sa buhay. Ang isa ay nagsikap na yumaman at maging matagumpay ayon sa pamantayan ng mundo, samantalang ang isa naman ay may payak na pangarap lamang. Ang pinakamimithi niya ay ang makapaglingkod sa Diyos sa anumang paraan na kaya niya at mamuhay nang simple, payapa, at tahimik.

Pagkaraan ng apatnapung taon, pareho na silang nagretiro. Ngunit ang kapatid na naging maka-mundo ay unti-unting napuno ng inggit sa kanyang kapatid. Sa kaibuturan ng kanyang puso, nakita niya na ang kapatid na naglaan ng kanyang buhay sa paglilingkod sa Diyos at sa Simbahan ay mas payapa, mas kuntento, at mas masaya kaysa sa kanya.

Maaaring nakamit niya ang tagumpay at mga bagay ng mundo, ngunit nanatiling balisa ang kanyang puso, samantalang ang kanyang kapatid ay nagtataglay ng tahimik na kagalakan at kapayapaang tanging ang Diyos lamang ang makapagbibigay.

Sa ating Ebanghelyo, ipinapakita sa ating lahat ni Jesus ang dalawang landas na maaari nating tahakin: ang landas ng mundo o ang landas ng kapayapaan kasama Niya. Sa pamamagitan ng ating binyag, buong pagmamahal tayong tinawag ni Jesus upang lumakad kasama Niya sa buhay na may kasimplehan, kababaang-loob, kapayapaan, at pagtitiwala sa Diyos.

Ito ang matagal nang magandang hangarin ng Diyos para sa ating lahat—hindi ang buhay na puno ng pansariling ambisyon, walang katapusang pag-aalala, at makamundong pagnanasa, kundi isang buhay na nakaugat sa Kanyang pag-ibig at presensya.

Ngunit marami pa rin sa atin ang mas pinipiling sundin ang sarili nating mga plano kaysa sa plano ng Diyos. Madalas tayong maging abala sa paghahangad ng kayamanan, pagkilala, kapangyarihan, at kasiyahan ng mundo, sa pag-aakalang dito natin matatagpuan ang tunay na kaligayahan. Ngunit sa bandang huli, mapagtatanto nating walang anumang bagay sa mundong ito ang tunay na makapupuno sa pananabik ng ating puso.

Kapag wala ang Diyos, kahit marami tayong tinataglay ay maaari pa rin tayong makaramdam ng matinding kahungkagan; ngunit kapag kasama natin ang Diyos, kahit payak ang ating buhay ay nagiging mayaman ito sa kapayapaan, kabuluhan, at tunay na kagalakan.

Habang nagpapatuloy tayo sa ating paglalakbay sa buhay, magandang tanungin natin ang ating sarili: Aling landas nga ba ang tunay nating tinatahak—ang magulong landas ng mundo o ang mapayapang landas ni Cristo?

At kapag naglaho na ang lahat ng bagay sa mundong ito, masasabi kaya natin na pinili nating mabuhay hindi lamang para sa ating sarili, kundi para sa Diyos na buong pagmamahal na tumawag sa atin upang sumama sa Kanya araw-araw?— Marino J. Dasmarinas