Ang Mabuting Balita at Repleksyon Huwebes Setyembre 3 Paggunita kay Dakilang Papa San Gregorio, pantas ng Simbahan: Lucas 5:1-11

Mabuting Balita: Lucas 5:1-11

Noong panahong iyon, nakatayo si Hesus sa baybayin ng Lawa ng Generaset. Pinagkalipumpunan siya ng napakaraming tao na ibig makarinig ng salita ng Diyos. May nakita siyang dalawang bangka sa baybayin; nakalunsad na ang mga mangingisda at naghuhugas ng kanilang mga lambat. Lumulan siya sa isa sa mga bangka at hiniling kay Simong may-ari nito, na ilayo nang kaunti sa tabi. Naupo siya sa bangka at nangaral sa mga tao.  

Pagkatapos niyang magsalita ay sinabi niya kay Simon, “Pumalaot kayo at ihulog ang mga lambat upang manghuli.” Sumagot si Simon, “Guro, magdamag po kaming nagpagod at wala kaming nahuli! Ngunit dahil sa sinabi ninyo, ihuhulog ko ang mga lambat.” Gayun nga ang ginawa nila at sa dami ng kanilang huli ay halos magkansisira ang kanilang mga lambat.  

Kaya’t kinawayan nila ang kanilang mga kasamahang nasa ibang bangka upang patulong, at lumapit naman ang mga ito. Napuno ang dalawang bangka na halos lumubog. Nang makita iyon ni Simon Pedro, siya’y nagpatirapa sa paanan ni Hesus at nagsabi, “Lumayo po kayo sa akin, Panginoon, sapagkat ako’y makasalanan.”   

Nanggilalas siya at ang kanyang mga kasama dahil sa dami ng kanilang huli; gayun din sina Santiago at Juan, mga anak ni Zebedeo, na mga kasosyo ni Simon. At sinabi ni Hesus kay Simon, “Huwag kang matakot. Mula ngayo’y mamamalakaya ka ng mga tao.” Nang maitabi na nila ang kanilang mga bangka, iniwan nila ang lahat at sumunod kay Hesus.

+ + + + + + +

Repleksyon:

Mula sa pagiging karaniwang mga mangingisda tungo sa pagiging pambihirang tagapangisda ng mga tao—ganito natin pinakamainam na mailalarawan ang buhay nina Simon Pedro, Santiago, at Juan. Sila ay mga ordinaryong taong namumuhay sa karaniwang gawain. Ngunit nakita ni Jesus ang isang bagay sa kanila na marahil ay hindi pa nila nakikita sa kanilang sarili. Tinawag Niya sila, binago, at pinagkatiwalaan ng isang misyon na higit na dakila kaysa sa maaari nilang maisip.

Sino ang nagpabago sa kanila upang maging tagahuli ng mga tao? Si Jesus! At bakit sila nabago ni Jesus? Sapagkat nakinig sila, sumunod sila, at buong pagpapakumbaba nilang sinunod ang utos ng Panginoon.

Ipinapaalala nito sa atin na kaya ring baguhin ni Jesus ang ating mga karaniwang buhay upang maging pambihira kapag handa tayong makinig at sumunod sa Kanyang tawag. Kung minsan, maaari nating isipin na hindi tayo sapat na mahalaga, may kakayahan, o karapat-dapat na gamitin ng Diyos. Ngunit hindi laging tinatawag ng Panginoon ang pinakamarurunong, pinakamatagumpay, o pinakamakapangyarihan. Tinatawag Niya ang mga ordinaryong taong handang magtiwala sa Kanya at magsabi ng, “Opo, Panginoon.”

Kapag tayo ay sumusunod kay Jesus, may mga pambihirang bagay na maaaring magsimulang mangyari sa ating buhay. Ngunit paano natin maririnig ang Kanyang tinig? Paano natin malalaman na si Jesus ay nagsasalita sa atin kung hindi natin Siya nakikita o nararamdaman ang Kanyang pisikal na presensya?

Nagsasalita sa atin si Jesus sa pamamagitan ng mga pagbasa sa Banal na Misa. Nagsasalita Siya sa pamamagitan ng pari na buong panalangin at kasipagang naghahanda ng kanyang homiliya. Nagsasalita rin Siya sa atin kapag binabasa natin ang Kanyang mga salita sa Bibliya. At ginagamit din Niya ang tapat na mga salita, payo, panghihikayat, at mga pagninilay ng mga taong tunay na nagnanais na mapalapit tayo sa Kanya.

Sa pamamagitan ng mga ito, patuloy tayong tinatawag ni Jesus sa pagbabalik-loob. Matiyaga Niya tayong inaanyayahang iwan ang anumang bagay na humahadlang sa ating relasyon sa Kanya at buong katapatang sumunod sa landas na itinuturo Niya. Kung minsan, ang Kanyang paanyaya ay maaaring humamon sa ating kaginhawaan, mga plano, pagmamataas, o maging sa ating mga takot. Ngunit kapag nagtiwala tayo sa Kanya, natutuklasan natin na ang tila imposible para sa atin ay hindi kailanman imposible sa Diyos.

Si Simon Pedro, Santiago, Juan, at ang iba pang mga mangingisda ay buong magdamag na nagpagod ngunit wala silang nahuling isda. Pagkatapos, sinabi sa kanila ni Jesus na muli nilang ihulog ang kanilang mga lambat sa dagat. Sa pananaw ng tao, maaaring tila wala nang saysay ang gawin iyon. Pagod na sila, nabigo, at marahil ay handa nang sumuko. Ngunit sumunod sila kay Jesus.

At dahil sila ay sumunod, nasaksihan nila ang isang pambihirang pangyayari. Napuno ng mga isda ang kanilang mga lambat—higit pa sa kanilang inaasahan.

Gaano kadalas tayong napupunta sa ganitong kalagayan? Nagsisikap tayo, nananalangin, nagtitiis, at kung minsan ay pinanghihinaan ng loob dahil hindi natin agad nakikita ang resulta na ating inaasahan. Maaari pa nga nating itanong kung tunay bang nakikinig ang Diyos. Ngunit marahil, sa mismong mga sandaling iyon, inaanyayahan tayo ni Jesus na lalo pang magtiwala sa Kanya, muling ihulog ang ating mga lambat, at maniwalang higit na dakila ang Kanyang mga paraan kaysa sa ating mga paraan.

Hindi nagsimula ang himala nang mapuno ang kanilang mga lambat. Nagsimula ito nang piliin nilang sumunod.

Maaaring maliit lamang ang ating pagsunod sa paningin ng mundo: ang pagpapatawad sa taong nakasakit sa atin, ang pagpili ng katapatan kahit mas madaling magsinungaling, ang pagtulong sa nangangailangan, ang pagbabalik sa panalangin matapos tayong mapalayo sa Diyos, ang pagbitaw sa ating pagmamataas, o ang simpleng pagsasabi ng “oo” sa paanyaya ng Diyos kahit hindi pa natin lubos na nauunawaan kung saan Niya tayo dadalhin.

Maaaring hindi natin agad makita ang bunga ng ating pagsunod. Ngunit kapag inilagay natin ang ating pananampalataya at pagtitiwala kay Jesus, kaya Niyang gamitin ang ating mga karaniwang pagsisikap, ang ating karaniwang buhay, at ang ating karaniwang mga gawa ng pagmamahal upang maging pambihirang instrumento ng Kanyang biyaya at kaluwalhatian.

Kaya huwag nating maliitin ang maaaring gawin ng Diyos sa pamamagitan natin kapag buong puso nating isinuko ang ating buhay sa Kanya. Tulad nina Pedro, Santiago, at Juan, maaaring ordinaryo lamang tayo sa paningin ng mundo. Ngunit kasama si Jesus, ang ating buhay ay maaaring maging kasangkapan ng Kanyang pambihirang biyaya.

Sa sandaling tunay tayong makinig kay Jesus, magtiwala sa Kanya, at sumunod sa Kanyang tinig, maaaring magsimulang mangyari ang mga pambihirang bagay sa ating buhay.

Kaya ngayon, handa ba tayong muling ihulog ang ating mga lambat kapag tayo ay tinawag ni Jesus—kahit tayo ay pagod, bigo, nasasaktan, o natatakot na muling mabigo? Ano ang “lambat” na hinihiling ni Jesus na muli nating ihulog ngayon, at sapat ba ang ating pagtitiwala sa Kanya upang sabihin nating, “Panginoon, susunod ako,” kahit hindi pa natin nakikita kung ano ang naghihintay sa atin?—Marino J. Dasmarinas