Ang Mabuting Balita at Repleksyon Hulyo 4 Sabado ng Ika-13 Linggo sa Karaniwang Panahon: Mateo 9:14-17

Mabuting Balita: Mateo 9:14-17

Noong panahong iyon, lumapit kay Hesus ang mga alagad ni Juan Bautista at ang wika, “Malimit kaming mag-ayuno, gayun din ang mga Pariseo. Bakit po hindi nag-aayuno ang inyong mga alagad?” Sumagot siya, “Maaari bang magdalamhati ang mga panauhin sa kasalan habang kasama nila ang lalaking ikinasal? Kapag wala na siya, saka pa lamang sila mag-aayuno. 

“Walang nagtatagpi ng bagong kayo sa isang lumang kasuutan; sapagkat mababatak nito ang tinagpian, at lalong lalaki ang punit. Wala ring nagsisilid ng bagong alak sa lumang sisidlang-balat. Kapag gayon ang ginawa, puputok ang balat, matatapon ang alak, at mawawasak ang sisidlan. Sa halip ay isinisilid ang bagong alak sa bagong sisidlang-balat, at sa gayo’y kapwa nagtatagal.”

+ + + + + + +

Repleksyon:

Sino nga ba ang tunay na makapagbubuo sa ating pagkatao?

Si Jesus lamang. Siya lamang ang makapagbibigay ng tunay na kaganapan sa ating buhay. Ang mga ari-arian, tagumpay, katanyagan, at kapangyarihan sa mundong ito, gaano man karami o kalaki ang mga ito, ay hindi kailanman makapupuno sa pinakamalalim na pangangailangan ng ating puso.

Ang ating kayamanan at impluwensya ay hindi makapagbibigay ng tunay at pangmatagalang kapayapaan. Sa halip, kapag hinayaan nating ang mga ito ang pumalit sa lugar ng Diyos sa ating buhay, maaari pa tayong ilayo sa Kanya at humantong sa ating kapahamakan.

Walang anumang bagay sa mundong ito ang makapupuno sa pananabik ng ating puso sa Diyos, sapagkat nilikha Niya tayo para sa Kanya lamang. Habang higit tayong kumakapit sa mga bagay ng mundo kaysa sa Panginoon, lalo tayong napapalayo sa Kanyang mapagmahal na presensya. Ngunit kapag pinili nating lumapit kay Jesus, natatagpuan natin ang kagalakan, kapayapaan, at kaganapang Siya lamang ang makapagbibigay.

Tinanong ng mga alagad ni Juan si Jesus, "Bakit kami at ang mga Pariseo ay madalas na nag-aayuno, ngunit ang Iyong mga alagad ay hindi?" Sumagot si Jesus, "Maaari bang magluksa ang mga panauhin sa kasalan habang kasama pa nila ang lalaking ikakasal?" Ang mga panauhin sa kasalan ay sumasagisag sa mga tagasunod ni Jesus, at ang lalaking ikakasal ay walang iba kundi si Jesus mismo.

Kung paanong nag-uumapaw sa kagalakan ang mga panauhin habang kasama nila ang lalaking ikakasal, ganoon din tayo. Kapag namumuhay tayo sa presensya ni Jesus, ang ating mga puso ay napapanibago, napupuno ng tunay na kagalakan, at nagiging ganap sa Kanya.

Unti-unti nating iniiwan ang ating dating makasalanang pamumuhay at ang lahat ng bagay na naghihiwalay sa atin sa Diyos. Habang patuloy tayong lumalakad kasama Niya araw-araw, unti-unti Niya tayong binabago upang maging mga taong nilikha Niya ayon sa Kanyang kagustuhan.

Isinusuko rin natin sa Kanya ang ating mga pangamba tungkol sa maaaring idulot ng bukas, sapagkat alam nating kasama natin si Jesus sa bawat hakbang ng ating buhay. Kahit hindi natin alam ang hinaharap, sapat ang Kanyang presensya upang palitan ng pagtitiwala ang ating takot, ng pag-asa ang ating pangamba, ng lakas ang ating kahinaan, at ng Kanyang pag-ibig ang anumang kakulangan sa ating puso. Kaya ang nananatili sa atin ay isang matatag na pananampalataya sa ating Panginoon at Tagapagligtas na si Jesu-Cristo.

Patuloy pa ba nating hinahanap ang ating kaganapan sa mga pansamantalang bagay ng mundong ito, o buong puso na ba nating isinusuko ang ating buhay kay Jesus, ang tanging makapagpupuno sa ating puso?

Nawa'y piliin nating manatiling malapit kay Hesus araw-araw, sapagkat sa Kanya lamang natin matatagpuan ang tunay na kaganapan, walang hanggang kagalakan, at kapayapaang hindi kailanman kayang ibigay ng mundong ito.— Marino J. Dasmarinas