Ang Mabuting Balita at Repleksyon Sabado Oktubre 17 Paggunita kay San Ignacio ng Antioquia, obispo at martir: Lucas 12:8-12

Mabuting Balita: Lucas 12:8-12

Noong panahong iyon, sinabi ni Hesus sa kanyang mga alagad, "Sinasabi ko sa inyo, ang sinumang kumikilala sa akin sa harapan ng mga tao ay kikilanlin din naman ng Anak ng Tao sa harapan ng mga anghel ng Diyos. Ngunit ang magtatwa sa akin sa harapan ng mga tao ay itatatwa ko rin naman sa harapan ng mga anghel ng Diyos. 

"Ang sinumang magsalita laban sa Anak ng Tao ay mapatatawad; ngunit ang lumait sa Espiritu Santo ay hindi mapatatawad. "Kapag kayo'y dinala nila sa sinagoga, o sa harapan ng mga tagapamahala at ng mga maykapangyarihan upang litisin, huwag ninyong isipin kung paano ninyo ipagtatanggol ang sarili o kung ano ang inyong sasabihin. Sapagkat sa oras na iyon, ang Espiritu ang magtuturo sa inyo kung ano ang dapat ninyong sabihin."

+ + + + + + +

Repleksyon:

Ipinagmamalaki ba natin ang ating ugnayan kay Hesus? Itinuturing ba natin itong isang karangalan na ipinakikita sa iba, sapagkat Siya ang ating Panginoon at Tagapagligtas?

Siyempre, sasabihin nating ipinagmamalaki natin ang ating ugnayan kay Hesus. Ngunit hindi sa lahat ng pagkakataon ay pinatutunayan ito ng ating mga kilos. May mga sandali na ipinagpapalit natin Siya sa panandaliang kaligayahan at mga bagay na kaakit-akit sa mundong ito.

Ang malungkot na katotohanan, kung minsan, ang pagpapahayag natin ng pagmamahal kay Hesus ay hanggang salita lamang. Maaaring sinasabi nating mahal natin Siya, nananalangin tayo sa Kanya, at ipinahahayag natin ang ating pananampalataya. Ngunit kapag dumarating ang tukso, may mga pagkakataong sumusuko tayo at pinipili ang mga makamundong kasiyahan sa halip na manatiling tapat sa Kanya.

Kapag kailangan nating manindigan para kay Hesus, maaari pa nga natin Siyang itatwa sa pamamagitan ng ating mga salita, pasiya, at kilos, tulad ng ginawa ni Hudas na nagkanulo sa Kanya. Napakasakit isipin na maaari nating ipahayag ang ating pagmamahal kay Hesus sa pamamagitan ng ating mga labi, samantalang iba naman ang ipinakikita ng ating puso at mga gawa!

Kung tunay nating mahal si Hesus, hindi tayo dapat mahiyang ipahayag ang ating ugnayan sa Kanya. Higit sa lahat, kailangan nating isabuhay ang pag-ibig na ito sa ating pang-araw-araw na buhay. Hindi lamang sa ating mga panalangin at salita dapat makita ang ating pananampalataya, kundi maging sa mga pasiyang ginagawa natin, sa mga tuksong nilalabanan natin, sa mga taong pinatatawad natin, at sa pagmamahal na ipinagkakaloob natin sa ating kapwa.

Huwag nating ipagpalit ang ating ugnayan kay Hesus sa mga panandaliang kasiyahan at pang-akit ng mundong ito. Sapagkat ano nga ba ang maiaalok ng mundo na maihahambing sa napakahalagang biyaya ng makilala, mahalin, at sundin ang ating Panginoon at Tagapagligtas?

Ano ang mapapala natin kung makakamit natin ang lahat ng ating ninanais sa mundong ito ngunit, kapalit naman nito, mawawala ang ating ugnayan sa Panginoon? Maaaring magbigay sa atin ng kaginhawahan, kasiyahan, at pagkilala ang mga materyal na bagay, ngunit hindi nila kayang ibigay ang tunay at pangmatagalang kapayapaang nagmumula sa pagiging malapit sa Diyos.

Lagi nating tandaan na pansamantala lamang ang lahat ng ating tinataglay. Darating ang araw na iiwan natin ang lahat ng ating ari-arian, at mawawalan din ng halaga ang mga bagay na pinaghirapan nating tipunin. Sa huli, ang tunay na mahalaga ay kung nanatili ba tayong tapat kay Hesus at hinayaan nating baguhin ng Kanyang pag-ibig ang ating mga puso.

Ngunit paano naman si Hesus?

Nananatili Siyang tapat sa atin kahit tayo ay nadadapa, nagkakamali, at nakikipaglaban sa sarili nating mga kahinaan. Kasama natin Siya sa panahon ng kasaganaan at kagipitan, sa ating mga kalungkutan at tagumpay, at sa buong buhay natin dito sa lupa hanggang sa buhay na walang hanggan.

Ang Kanyang pag-ibig ang nagbibigay sa atin ng lakas, ang Kanyang awa ang tumatanggap sa atin kapag tayo ay nagsisisi, at ang Kanyang biyaya ang tumutulong sa ating bumangon sa tuwing tayo ay nadadapa. Kahit nalilihis ang ating pansin dahil sa mga pang-akit ng mundo, patuloy pa rin tayong tinatawag ni Hesus upang manumbalik sa Kanya.

Kaya't pahalagahan natin ang ating ugnayan kay Hesus nang higit sa anumang maiaalok ng mundong ito. Huwag tayong maging mga Kristiyano sa salita lamang, kundi maging sa ating mga kilos, pasiya, at pakikitungo sa ating kapwa. Kapag dumarating ang tukso, piliin natin si Hesus.

Kapag sinusubok ang ating pananampalataya, manindigan tayo sa Kanya. At kapag inaakit tayo ng mundo sa mga panandaliang kasiyahan, alalahanin nating walang anumang bagay na makakamit natin dito sa lupa ang higit na mahalaga kaysa sa kapayapaan at kagalakang nagmumula sa pagiging malapit sa ating Panginoon.

Kung nananatiling tapat sa atin si Hesus sa kabila ng ating mga kahinaan at pagkukulang, handa rin ba tayong manatiling tapat sa Kanya—kahit kailangan nating talikuran ang isang bagay na labis nating ninanais, labanan ang tukso, o manindigan para sa Kanya sa panahong mahirap itong gawin? O ipagpapalit pa rin natin Siya sa panandaliang kasiyahan ng mundong ito?— Marino J. Dasmarinas