Mabuting Balita: Juan 9:1-41Noong
panahong iyon: Sa paglalakad ni Hesus ay may nakita siyang isang lalaking
ipinanganak na bulag. Tinanong siya ng kanyang mga alagad, “Rabi, sino po ang
nagkasala at ipinanganak na bulag ang lalaking ito, siya o ang kanyang mga
magulang?” Sumagot si Hesus, “Ipinanganak na bulag ang lalaking ito, hindi
dahil sa nagkasala siya o ang kanyang mga magulang, kundi upang mahayag ang
kapangyarihan ng Diyos.
Dapat
nating gawin ang mga ipinagagawa ng nagsugo sa akin samantalang araw pa;
dumarating ang gabi at wala nang makagagawa. Habang ako’y nasa sanlibutan, ako
ang ilaw ng sanlibutan.” Pagkasabi nito, si Hesus ay lumura sa lupa at gumawa
ng putik. Ipinahid niya ito sa mata ng bulag. Sinabi sa kanya ni Hesus,
“Pumunta ka sa deposito ng tubig sa Siloe.” (Ang kahulugan nito’y Sinugo.)
“Maghilamos ka roon.” Gayon nga ang ginawa ng bulag at nang magbalik ay
nakakita na.
Sinabi
ng mga kapitbahay niya at ng mga nakakita sa kanya noong siya’y namamalimos pa,
“Hindi ba iyan ang lalaking dating nagpapalimos?” Sumagot ang ilan, “Iyan nga!”
“Hindi! Kamukha lang,” wika naman ng iba. At sumagot ang lalaki, “Ako nga po
iyon.”
“Paano
kang nakakita?” tanong nila. Sumagot siya, “Ang lalaking tinatawag na Hesus ay
gumawa ng putik at ipinahid sa aking mga mata. Pagkatapos, sinabi sa akin,
‘Pumunta ka sa Siloe at maghilamos.’ Kaya’t pumaroon ako at naghilamos, at
nakakita na ako.” “Nasaan siya?” tanong nila sa kanya. “Ewan ko po,” sagot
niya.
Dinala
nila sa mga Pariseo ang dating bulag. Araw ng Pamamahinga nang gumawa si Hesus ng
putik at padilatin ang bulag. Tinanong din siya ng mga Pariseo kung paano siya
nakakita. Sinabi niya sa kanila, “Pinahiran niya ng putik ang aking mga mata,
naghilamos ako pagkatapos, at ngayo’y nakakikita na ako.”
Ang
sabi ng ilan sa mga Pariseo, “Hindi mula sa Diyos ang taong iyan, sapagkat
hindi niya ipinangingilin ang Araw ng Pamamahinga.” Ngunit sinabi naman ng iba,
“Paanong makagagawa ng ganitong kababalaghan ang isang makasalanan?” At hindi
sila magkaisa ng palagay.
Kaya’t
tinanong nila uli ang dating bulag, “Ikaw naman, yamang pinadilat ni Hesus ang
iyong mga mata, ano naman ang masasabi mo tungkol sa kanya?” “Siya’y isang
propeta!” sagot niya. Ayaw maniwala ang mga Judio na siya’y dating bulag,
kaya’t ipinatawag nila ang mga magulang ng taong iyon.
At
tinanong sila, “Anak ba ninyo ito? Talaga bang siya’y ipinanganak na bulag?
Bakit nakakikita na siya ngayon?” Sumagot ang kanyang mga magulang, “Alam po
naming siya ang aming anak, at siya’y ipinanganak na bulag. Ngunit hindi namin
alam kung bakit nakakikita na siya ngayon, o kung sino ang nagpadilat sa kanya.
Siya na
po ang tanungin ninyo. Siya’y may sapat na gulang na at makapagsasabi ng
tungkol sa kanyang sarili!” Ganito ang sabi ng kanyang mga magulang dahil sa
takot sa mga Judio, sapagkat pinagkaisahan ng mga Judio na itiwalag sa sinagoga
ang sinumang magpahayag na si Hesus ang Mesiyas. Ito ang dahilan kung bakit
sinabi ng kanyang mga magulang, “Siya’y may sapat na gulang na; siya po ang
tanungin ninyo.”
Kaya’t
muli nilang ipinatawag ang dating bulag at sinabi sa kanya, “Sabihin mo ang
totoo! Alam naming makasalanan ang taong iyon.” Hindi ko po alam kung siya’y
makasalanan o hindi,” tugon niya. “Isang bagay ang alam ko: dati akong bulag
ngunit ngayo’y nakakikita na.” “Ano ang ginawa niya sa iyo?” tanong nila.
“Paano niya pinadilat ang iyong mga mata?”
Sumagot
siya, “Sinabi ko na po sa inyo, at ayaw ninyong pakinggan. Ano’t ibig ninyong
marinig uli? Ibig din ba ninyong maging alagad niya?” At siya’y inalipusta
nila. “Ikaw ang alagad niya,” sabi nila. “Ngunit kami’y mga alagad ni Moises.
Nalalaman naming nagpakita ang Diyos kay Moises; ngunit ang taong iyon – ni
hindi namin alam kung saan nanggaling!” Sumagot ang lalaki, “Iyan nga po ang
kataka-taka!
Hindi
ninyo alam kung saan siya nanggaling, gayung pinadilat niya ang mga mata ko.
Alam nating hindi pinakikinggan ng Diyos ang mga makasalanan, ngunit
pinakikinggan niya ang mga tunay na sumasamba sa kanya at sumusunod sa kanyang
kalooban. Buhat sa pasimula ng sanlibutan ay wala pang nakapagpapadilat ng mata
ng taong ipinanganak na bulag. Wala pong magagawa ang taong iyon kung siya’y
hindi mula sa Diyos!” Sumagot sila, “Ipinanganak kang makasalanan at ikaw pa
ang magtuturo sa amin?” At siya’y itiniwalag nila.
Nabalitaan
ni Hesus na ang lalaking pinagaling niya ay itiniwalag ng mga Pariseo. Kaya’t
tinanong niya ang lalaki nang matagpuan niya ito, “Sumasampalataya ka ba sa
Anak ng Tao?” Sumagot ang lalaki, “Sino po ba siya, Ginoo? Sabihin ninyo sa
akin, upang ako’y manampalataya sa kanya.” “Siya’y nakita mo na. Siya ang
nakikipag-usap sa iyo,” ani Hesus. “Sumasampalataya po ako, Panginoon!” sabi ng
lalaki. At sinamba niya si Hesus.
Sinabi
pa ni Hesus, “Isang kahatulan sa sanlibutan ang pagparito ko, upang makakita
ang mga bulag at mabulag ang mga nakakikita.” Narinig ito ng ilang Pariseong
malapit sa kanya at siya’y tinanong, “Ibig mo bang sabihi’y bulag din kami?”
Sumagot si Hesus, “Kung kayo’y bulag, wala sana kayong kasalanan. Ngunit
sinasabi ninyong nakakikita kayo, kaya’t nananatili ang inyong mga kasalanan.
+
+ + + + + +
Repleksyon:
Sa isang malayong lugar ay may isang hari na kilala sa kanyang
kayabangan. Binalaan siya ng kanyang mga nasasakupan na maghanda dahil may
isang nakakatakot na sakit na paparating sa kanilang kaharian. Ngunit buong pagmamalaki
na sinabi ng hari sa kanila na huwag mag-alala, sapagkat sa sandaling dumating
ang sakit sa kanyang kaharian ay agad niya itong papatayin.
Hindi nagtagal ay dumating nga ang kinatatakutang sakit. Dahil sa
kayabangan ng hari at sa kanyang kakulangan sa paghahanda, mabilis na kumalat
ang sakit at nilugmok ang buong kaharian.
Ang kayabangan ay isang espirituwal na karamdaman na maaari ring
pumasok sa ating mga puso. Unti-unti nitong binubulag ang ating mga mata sa
kapangyarihan ng Diyos. Kapag tayo ay nagiging mapagmataas, nagsisimula tayong
mag-isip na tila ba mas dakila tayo kaysa sa Diyos.
Dahil dito, minamaliit natin ang Kanyang kapangyarihan. Ngunit
alam nating lahat na kapag minamaliit natin ang kapangyarihan ng Diyos,
darating ang panahon na tayo ay mapapababa at mapapaluhod sa Kanyang harapan.
Sa Ebanghelyo, mababasa natin ang tungkol sa isang lalaking dating
bulag na pinagaling ni Jesus. Hindi maikakaila ang himala sapagkat ang mismong
taong gumaling ang nagpapatotoo sa kapangyarihan ni Jesus. Subalit may ilang
Pariseo na tumangging maniwala sa kanyang patotoo.
Bakit nga ba tumanggi ang ilan sa kanila na maniwala sa personal
na patotoo ng lalaking pinagaling ni Jesus? Ito ay dahil sa kanilang
kayabangan. Ang mga Pariseo ay mga makapangyarihang pinuno ng relihiyon sa mga
Hudyo at kilala sila bilang mahigpit na tagasunod ng kanilang mga batas at
tradisyon. Dahil naganap ang pagpapagaling sa araw ng Sabbath—ang araw ng
pahinga para sa mga Hudyo—ipinilit nilang hindi dapat mangyari ang ganitong
gawain sa araw na iyon.
Dahil dito, isinara nila ang kanilang mga puso kay Jesus. Sa halip
na magalak sa himala, nagduda sila. Sa halip na kilalanin ang kapangyarihan ng
Diyos na kumikilos, kanilang kinuwestiyon ito. At sa halip na pakinggan ang
patotoo ng lalaking pinagaling, kanilang minamaliit ang kanyang karanasan.
Ngunit paano kaya kung nagpakumbaba sila at naniwala? Maaaring
naranasan din nila ang kapangyarihan ni Jesus. Maaaring natuto rin sila ng
mahahalagang aral mula sa lalaking minsang namuhay sa dilim ngunit ngayon ay
namumuhay na sa liwanag—mga aral tungkol sa pagpapakumbaba, pagsunod sa
Panginoon, at matibay na pananampalataya.
Sa pagninilay na ito, inaanyayahan tayong lahat ng Ebanghelyo na
suriin ang ating mga puso. Minsan, tulad ng mga Pariseo, maaari tayong maging
labis na kumpiyansa sa ating sariling kaalaman, paniniwala, o tradisyon kaya
hindi na natin nakikita ang pagkilos ng Diyos sa ating harapan. Ang kayabangan
ay maaaring maging hadlang upang makita natin ang biyaya ng Diyos na kumikilos
sa ating buhay at sa buhay ng ating kapwa.
Ipinapaalala sa atin ng Panginoon na ang pusong mapagpakumbaba ang
siyang nakakakita sa hindi nakikita ng kayabangan. Ang pusong mapagpakumbaba ay
marunong kumilala sa kapangyarihan ng Diyos, marunong makinig sa patotoo ng
iba, at bukas sa mga kahanga-hangang paraan ng pagkilos ng Diyos sa ating
buhay.
Ngayon, habang tayo ay nagmumuni-muni sa mensaheng ito, tanungin
natin ang ating sarili: May sapat ba tayong pagpapakumbaba upang makita at
tanggapin ang pagkilos ng Diyos sa ating buhay, o baka naman ang ating
kayabangan ang siyang nagbubulag sa atin sa mga himalang ginagawa na ng Diyos
sa ating buhay?— Marino J. Dasmarinas