Mabuting Balita: Mateo 5:17-37Noong panahong iyon, sinabi ni Hesus sa kanyang mga alagad:
“Huwag ninyong akalaing naparito ako upang pawalang-bisa ang Kautusan at ang
aral ng mga propeta. Naparito ako, hindi upang pawalang-bisa kundi para
ipaliwanag at ganapin ang mga iyon. Tandaan ninyo ito: magwawakas ang langit at
ang lupa, ngunit ang kaliit-liitang bahagi ng Kautusan ay di mawawalan ng bisa
hangga’t hindi nagaganap ang lahat.
Kaya’t sinumang magpawalang-halaga kahit sa kaliit-liitang
bahagi nito, at magturo nang gayon sa mga tao, ay ibibilang na pinakamababa sa
kaharian ng Diyos. Ngunit ang gumaganap ng Kautusan at nagtuturo na tuparin
iyon ay ibibilang na dakila sa kaharian ng Diyos.
Sinasabi ko sa inyo: kung ang pagsunod ninyo sa kalooban ng
Diyos ay tulad lamang ng pagsunod ng mga eskriba at mga Pariseo, hindi kayo
makapapasok sa kaharian ng Diyos.
“Narinig ninyo na noong una’y iniutos sa mga tao, ‘Huwag kang
papatay; ang sinumang makamatay ay mananagot sa hukuman.’
Ngunit ngayo’y sinasabi ko sa inyo: ang mapoot sa kanyang
kapatid ay mananagot sa hukuman; ang humamak sa kanyang kapatid ay mananagot sa
Sanedrin, at sinumang magsabi sa kanyang kapatid ‘ulol ka!’ ay mapapasaapoy ng
impiyerno.
Kaya’t kung naghahandog ka sa Diyos, at maalaala mo na may
sama ng loob sa iyo ang kapatid mo, iwan mo muna ang iyong handog sa harap ng
dambana at makipagkasundo ka sa kanya. Saka ka magbalik at maghandog sa Diyos.
“Kung may magsakdal laban sa iyo sa hukuman, makipag-ayos ka
sa kanya habang may panahon, bago ka niya iharap sa hukom. At kung hindi’y
ibibigay ka niya sa hukom, na magbibigay naman sa iyo sa tanod, at ikaw ay
mabibilanggo. Sinasabi ko sa iyo: hindi ka makalalabas doon hangga’t hindi mo
nababayaran ang kahuli-hulihang kusing.”
“Narinig ninyo na noong una’y iniutos sa mga tao, ‘Huwag kang
makikiapid.’ Ngunit ngayo’y sinasabi ko sa inyo: ang sinumang tumingin nang may
mahalay na pagnanasa sa isang babae, sa isip niya’y nakiapid na siya sa babaing
iyon. Kung ang mata mo ang siyang nagiging sanhi ng iyong pagkakasala, dukutin
mo at itapon!
Sapagkat mabuti pang mawalan ka ng isang bahagi ng katawan
kaysa buo ang iyong katawang itapon sa impiyerno. Kung ang iyong kamay ang
siyang nagiging sanhi ng iyong pagkakasala, putulin mo at itapon! Mabuti pang
mawalan ka ng isang bahagi ng katawan kaysa buo ang iyong katawang itapon sa
impiyerno.
“Sinabi rin naman, ‘Kapag pinahiwalay ng lalaki ang kanyang
asawa, ito’y dapat niyang bigyan ng kasulatan ng paghihiwalay.’ Ngunit ngayo’y
sinasabi ko sa inyo: kapag pinahiwalay ng isang lalaki ang kanyang asawa nang
hindi naman ito nangangalunya, at ito’y nag-asawang muli, ang lalaking iyo’y
nagkasala – itinulak niya ang kanyang asawa sa pangangalunya. At sinumang
mag-asawa sa babaing hiniwalayan ay nangangalunya.”
“Narinig pa ninyo na noong una’y iniutos sa mga tao, ‘Huwag
kang sisira sa iyong pinanumpaang pangako bagkus ay tupdin mo ang iyong
sinumpaan sa Panginoon.’ Ngunit ngayo’y sinasabi ko sa inyo: huwag na kayong
sumumpa kung nangangako kayo. Huwag ninyong sabihing, ‘Saksi ko ang langit,’
sapagkat ito’y trono ng Diyos; o kaya’y ‘Saksi ko ang lupa,’ sapagkat ito’y
tuntungan ng kanyang mga paa.
Huwag din ninyong sabihing, ‘Saksi ko ang Jerusalem,’
sapagkat ito’y lungsod ng dakilang Hari. Ni huwag mong sabihing, ‘Mamatay man
ako,’ sapagkat ni isang buhok sa iyong ulo’y hindi mo mapapuputi o mapaiitim.
Sabihin mo na lang na ‘Oo’ kung oo at ‘Hindi’ kung hindi; sapagkat buhat na sa
masama ang anumang sumpang idaragdag dito.”
+ + + + + + +
Repleksyon:
Lahat ay nagsisimula sa ating puso at isipan. Mabuti man o
masamang hangarin, doon muna ito nag-uugat. Bago pa ito makita sa ating mga
kilos, nahuhubog muna ito sa ating kalooban. Ang ating mga iniisip ang
unti-unting humuhubog sa ating mga hangarin, at ang ating mga hangarin ang
siyang nagdidikta ng direksiyon ng ating buhay.
Kapag tinitingnan natin ang mga taong nagtatagumpay, madalas ang
nakikita natin ay ang bunga ng kanilang pagsisikap. Ngunit bago pa man makita
ang tagumpay, ang mga binhi ng tiyaga, disiplina, pag-asa, at layunin ay naitanim
na muna sa kanilang puso at isipan.
Sa parehong paraan, ang paglapit natin sa kasalanan ay kadalasang
hindi biglaan. Nagsisimula ito kapag hinahayaan nating manatili sa ating isipan
ang makasalanang pag-iisip. Kapag patuloy natin itong iniisip, unti-unti itong
nag-uugat sa ating puso. Kapag hindi natin ito pinigilan, maaari itong
humantong sa mga gawaing imoral, nakasasakit, o nakasisira ng buhay.
Sa Mabuting Balita ngayong Linggo, binabalaan tayo ni Jesus hindi
lamang tungkol sa pagpatay kundi pati sa galit na namumuo sa ating puso.
Ipinapaalala Niya sa atin na ang sinumang napopoot sa kanyang kapatid ay
mananagot sa paghuhukom. Ipinapakita nito sa atin na ang kasalanan ay
kadalasang nagsisimula sa loob—sa mga tagong bahagi ng ating puso at isipan.
Ang galit ay hindi laging masama. May mga pagkakataong ang galit
ay makatarungan, lalo na kung ito ay laban sa kasamaan o kawalang-katarungan.
Ngunit kapag ang galit natin ay nagmumula sa kayabangan, nasaktang ego, o
pagkamakasarili, madali itong mauwi sa mga salita at gawa na nakasasakit sa
kapwa at nakasisira ng relasyon.
Kapag masyado nating itinataas ang ating sarili, nagiging madali
tayong magtampo, mahirap tumanggap ng pagkakamali, at mabilis humusga sa iba.
Sa halip na magbuklod, ito ay nag bubunga ng hidwaan.
Binabalaan din tayo ni Hesus tungkol sa pangangalunya.
Ipinapaalala Niya na ang pagtataksil ay kadalasang nagsisimula sa kung ano ang
hinahayaan nating makita ng ating mga mata at madalas iniisip ng ating isipan.
Sa mundong ginagalawan natin ngayon, napakaraming tukso sa paligid.
Madali para sa sinuman na mahulog sa emosyonal o pisikal na
pagtataksil. Ngunit itinuturo sa atin ni Hesus na ang kasalanan ay kadalasang
nagsisimula sa isang pag-iisip, isang sulyap, o isang sandaling hinayaan nating
pumasok ang alam nating mali. Kapag hindi tayo nag-ingat, ang maliliit na
simula na ito ay maaaring humantong sa mga desisyong makasasakit hindi lamang
sa atin kundi pati sa mga taong malapit sa atin.
May mga pagkakataon na tila napakalakas ng tukso. Ngunit dapat
nating tandaan na ang bawat tukso ay may kaakibat na kapalit. Kapag tayo ay
tinutukso, tinatawag tayong harapin ito nang may tapang at piliing talikuran
ito. Kapag nanindigan tayo, unti-unting nawawala ang kapangyarihan ng tukso sa
atin, sapagkat nakikita nito na ang ating puso ay nakasandig sa mabuti, totoo,
at banal.
Palaging may mabigat na kapalit kapag tayo ay nagpapadala sa
kasalanan. Minsan, nararanasan natin ang bunga nito dito pa lamang sa ating
buhay sa mundo. Ngunit kung minsan, lubos lamang natin itong mauunawaan kapag
tayo ay humarap na sa Diyos. Ang ating buhay sa mundo ay pansamantala lamang,
ngunit ang mga pagpili natin ay may epekto sa walang hanggan.
Kaya naman tinatawag tayong makinig sa tinig ni Jesus sa Mabuting
Balita. Ang Kanyang mga salita ay hindi upang husgahan tayo, kundi upang
gabayan tayo, ingatan tayo, at akayin tayo patungo sa tunay na buhay, tunay na
kalayaan, at tunay na kapayapaan.
Ngayon, suriin natin ang ating sarili. Ano ba ang hinahayaan
nating umusbong sa ating puso at isipan? Mga binhi ba ng pagmamahal,
kababaang-loob, katapatan, at awa? O mga binhi ng galit, kayabangan, pagnanasa,
at pagkamakasarili?
Kaya itanong natin sa ating sarili: Ano ang pinapalago natin sa
pinakamalalim na bahagi ng ating puso ngayon — at inilalapit ba tayo nito sa
Diyos, o unti-unti ba tayong inilalayo sa Kanya? —Marino J. Dasmarinas