"Sinasabi
ko sa inyo, mga kaibigan, huwag ninyong katakutan ang mga pumapatay ng katawan,
at pagkatapos ay wala nang magagawa pa. Sasabihin ko sa inyo kung ano ang dapat
ninyong katakutan: katakutan ninyo yaong pagkatapos na pumatay ay may
kapangyarihan pang magbulid sa impyerno.
Sinasabi
ko sa inyo, ang Diyos ang dapat ninyong katakutan! "Hindi ba ipinagbibili
sa halagang dalawang pera lamang ang limang maya? Gayunman, kahit isa sa
kanila'y hindi pinababayaan ng Diyos. Maging ang buhok ninyo'y bilang na lahat.
Kaya, huwag kayong matakot; higit kayong mahalaga kaysa mga maya."
Oo,
alam ng Diyos ang lahat tungkol sa atin, maging ang mga kasalanang iniisip
nating tayo lamang ang nakaaalam. Walang anumang maitatago sa Kanya—maging ang
mga kaisipan at pagnanasang malalim nating ikinukubli sa ating mga puso.
Isa
sa mga paalala nito ay ang ating konsensiya na bumabagabag sa atin tuwing
gumagawa tayo ng mali. Maaaring patuloy tayong mabagabag ng ating mga nagawang
kasalanan hanggang sa buong kababaang-loob tayong humingi ng tawad sa Diyos at
makipagkasundo sa mga taong ating nasaktan.
Ang
Diyos ay nakaaalam ng lahat at nasa lahat ng dako. Alam Niya ang ating mga
kahinaan, mga pinagdaraanan, at maging ang mga kasalanang natatakot tayong
aminin sa ibang tao. Gayunman, sa kabila ng lahat ng ating pagkukulang, patuloy
Niya tayong tinatawag upang magsisi at manumbalik sa Kanya.
Kaya
naman, talikuran na natin ang kasalanan habang tayo ay buhay pa. Sikapin din
nating linisin ang ating mga isip at puso mula sa masasamang kaisipan at
pagnanasang maaaring maglayo sa atin sa Kanyang pagmamahal.
Higit
na mabuti kung iaayon natin sa kalooban ng Diyos ang ating mga iniisip,
sinasabi, at ginagawa. Gawin nating sentro ng ating pang-araw-araw na buhay ang
Panginoon. Hayaan nating gumabay sa ating mga pasiya ang Kanyang mga aral at
hubugin ng Kanyang pag-ibig ang paraan ng pakikitungo natin sa ating kapwa.
Hindi
natin alam kung kailan magtatapos ang ating paglalakbay sa mundong ito, ngunit
maaari tayong maghanda sa pamamagitan ng tapat na pamumuhay, taos-pusong
pagmamahal, bukas-palad na pagpapatawad, at patuloy na paghingi ng Kanyang awa
sa tuwing tayo ay nagkakasala. Nawa'y lagi tayong maging handang humarap sa
Panginoon sa pagtatapos ng ating buhay dito sa lupa, taglay ang pag-asang
makapiling Siya magpakailanman.
Subalit,
mahihina tayong mga tao at kung minsan ay nahuhulog tayo sa kasalanan. May mga
pagkakataong nagpapadaig tayo sa tukso, hinahayaang manaig ang ating
kayabangan, o nakasasakit tayo ng kapwa sa pamamagitan ng ating mga salita at
gawa. Gayunman, hindi kailangang maging katapusan ng ating paglalakbay ang
ating mga kahinaan.
Sa
tulong ng biyaya ng Diyos, taos-pusong pagsisisi, at matibay na pasiyang
magbago, maaari tayong bumangon at magpatuloy sa landas ng kabanalan. Huwag
sana tayong magsawa sa paghingi sa Panginoon ng lakas, patnubay, at tapang
upang mapaglabanan ang kasalanan. Sa tuwing tayo ay nadadapa, buong
kababaang-loob tayong manumbalik sa Kanya, magtiwala sa Kanyang awa, at hayaang
baguhin ng Kanyang biyaya ang ating mga puso.
Tandaan natin: Alam ng Diyos ang lahat tungkol sa atin, ngunit sa
kabila ng ating mga kasalanan at kahinaan, patuloy Niya tayong minamahal at
inaanyayahang manumbalik sa Kanya. Habang ipinagkakaloob pa sa atin ang panahon
upang magbago, huwag nating ipagpaliban ang pagsisisi o balewalain ang tinig ng
ating konsensiya.
Kung alam na ng Diyos ang pinakamalalim nating iniisip, ang mga
kasalanang ikinukubli natin, at ang bawat kahinaan natin, handa ba tayong
buksan sa Kanya ang ating puso ngayon, talikuran ang kasalanan, at mamuhay nang
tapat sa Kanyang kalooban upang sa araw na tawagin Niya tayo ay buong
pananampalataya tayong makaharap sa Kanya?— Marino J.
Dasmarinas

No comments:
Post a Comment