Thursday, October 15, 2026

Ang Mabuting Balita at Repleksyon Oktubre 16 Biyernes ng Ika-28 Linggo sa Karaniwang Panahon: Lucas 12:1-7


Mabuting Balita: Lucas 12:1-7
Noong panahong iyon, samantalang dumaragsa ang libu-libong tao, anupa't nagkakatapakan sila, nagsalita muna si Jesus sa kanyang mga alagad, "Mag-ingat kayo sa lebadura ng mga Pariseo-- ito'y ang pagpapaimbabaw. Walang natatago na di malalantad, at walang nalilihim na di mabubunyag. Anumang sabihin ninyo sa dilim ay maririnig sa liwanag at anumang ibulong ninyo sa mga silid ay ipagsisigawan."

 "Sinasabi ko sa inyo, mga kaibigan, huwag ninyong katakutan ang mga pumapatay ng katawan, at pagkatapos ay wala nang magagawa pa. Sasabihin ko sa inyo kung ano ang dapat ninyong katakutan: katakutan ninyo yaong pagkatapos na pumatay ay may kapangyarihan pang magbulid sa impyerno.

Sinasabi ko sa inyo, ang Diyos ang dapat ninyong katakutan! "Hindi ba ipinagbibili sa halagang dalawang pera lamang ang limang maya? Gayunman, kahit isa sa kanila'y hindi pinababayaan ng Diyos. Maging ang buhok ninyo'y bilang na lahat. Kaya, huwag kayong matakot; higit kayong mahalaga kaysa mga maya."

+ + + + + + +
Repleksyon:
Alam ba ng Diyos ang lahat tungkol sa atin?

Oo, alam ng Diyos ang lahat tungkol sa atin, maging ang mga kasalanang iniisip nating tayo lamang ang nakaaalam. Walang anumang maitatago sa Kanya—maging ang mga kaisipan at pagnanasang malalim nating ikinukubli sa ating mga puso.

Isa sa mga paalala nito ay ang ating konsensiya na bumabagabag sa atin tuwing gumagawa tayo ng mali. Maaaring patuloy tayong mabagabag ng ating mga nagawang kasalanan hanggang sa buong kababaang-loob tayong humingi ng tawad sa Diyos at makipagkasundo sa mga taong ating nasaktan.

Ang Diyos ay nakaaalam ng lahat at nasa lahat ng dako. Alam Niya ang ating mga kahinaan, mga pinagdaraanan, at maging ang mga kasalanang natatakot tayong aminin sa ibang tao. Gayunman, sa kabila ng lahat ng ating pagkukulang, patuloy Niya tayong tinatawag upang magsisi at manumbalik sa Kanya.

Kaya naman, talikuran na natin ang kasalanan habang tayo ay buhay pa. Sikapin din nating linisin ang ating mga isip at puso mula sa masasamang kaisipan at pagnanasang maaaring maglayo sa atin sa Kanyang pagmamahal.

Higit na mabuti kung iaayon natin sa kalooban ng Diyos ang ating mga iniisip, sinasabi, at ginagawa. Gawin nating sentro ng ating pang-araw-araw na buhay ang Panginoon. Hayaan nating gumabay sa ating mga pasiya ang Kanyang mga aral at hubugin ng Kanyang pag-ibig ang paraan ng pakikitungo natin sa ating kapwa.

Hindi natin alam kung kailan magtatapos ang ating paglalakbay sa mundong ito, ngunit maaari tayong maghanda sa pamamagitan ng tapat na pamumuhay, taos-pusong pagmamahal, bukas-palad na pagpapatawad, at patuloy na paghingi ng Kanyang awa sa tuwing tayo ay nagkakasala. Nawa'y lagi tayong maging handang humarap sa Panginoon sa pagtatapos ng ating buhay dito sa lupa, taglay ang pag-asang makapiling Siya magpakailanman.

Subalit, mahihina tayong mga tao at kung minsan ay nahuhulog tayo sa kasalanan. May mga pagkakataong nagpapadaig tayo sa tukso, hinahayaang manaig ang ating kayabangan, o nakasasakit tayo ng kapwa sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. Gayunman, hindi kailangang maging katapusan ng ating paglalakbay ang ating mga kahinaan.

Sa tulong ng biyaya ng Diyos, taos-pusong pagsisisi, at matibay na pasiyang magbago, maaari tayong bumangon at magpatuloy sa landas ng kabanalan. Huwag sana tayong magsawa sa paghingi sa Panginoon ng lakas, patnubay, at tapang upang mapaglabanan ang kasalanan. Sa tuwing tayo ay nadadapa, buong kababaang-loob tayong manumbalik sa Kanya, magtiwala sa Kanyang awa, at hayaang baguhin ng Kanyang biyaya ang ating mga puso.

Tandaan natin: Alam ng Diyos ang lahat tungkol sa atin, ngunit sa kabila ng ating mga kasalanan at kahinaan, patuloy Niya tayong minamahal at inaanyayahang manumbalik sa Kanya. Habang ipinagkakaloob pa sa atin ang panahon upang magbago, huwag nating ipagpaliban ang pagsisisi o balewalain ang tinig ng ating konsensiya.

Kung alam na ng Diyos ang pinakamalalim nating iniisip, ang mga kasalanang ikinukubli natin, at ang bawat kahinaan natin, handa ba tayong buksan sa Kanya ang ating puso ngayon, talikuran ang kasalanan, at mamuhay nang tapat sa Kanyang kalooban upang sa araw na tawagin Niya tayo ay buong pananampalataya tayong makaharap sa Kanya?— Marino J. Dasmarinas

No comments: