Ang Mabuting Balita at Repleksyon Hulyo 24 Biyernes ng Ika-16 na Linggo sa Karaniwang Panahon: Mateo 13:18-23

Mabuting Balita: Mateo 13:18-23

Noong panahong iyon, sinabi ni Hesus sa kanyang mga alagad, “Pakinggan nga ninyo ang kahulugan ng talinghaga tungkol sa manghahasik. Ang mga nakikinig ng Salita tungkol sa paghahari ng Diyos ngunit hindi nakauunawa nito ay katulad ng mga binhing nahasik sa tabi ng daan. 

Dumarating ang Masama at inaagaw ang nahasik sa kanilang puso. Inilalarawan ng binhing nahasik sa kabatuhan ang nakikinig ng Salita at masayang tumatanggap nito kaagad. Ngunit hindi ito tumitimo sa puso nila kaya’t hindi sila nananatili. Pagdating ng mga kapighatian o pag-uusig dahil sa Salita, agad silang nanlalamig. 

Inilalarawan naman ng naghasik sa dawagan ang nakikinig ng Salita, ngunit naging abala sa mga bagay ukol sa mundong ito, at naging maibigin sa mga kayamanan anupat ang Salita’y nawalan na ng puwang sa kanilang puso, kaya’t hindi makapamunga. At inilalarawan ng naghasik sa matabang lupa ang mga nakikinig ng Salita at nakauunawa nito. Sila’y namumunga: may tigsasandaan, may tig-aanimnapu, at may tigtatatlumpu.”

+ + + + + + +    

Repleksyon:

Paano tayo tumutugon kapag naririnig natin ang Salita ng Diyos?

Naglalaan ba tayo ng panahon upang huminto sandali, magnilay, at hayaan ang Kanyang mensahe na hipuin at baguhin ang ating mga puso, kahit sa gitna ng abala at maraming gawain sa ating pang-araw-araw na buhay?

Nauunawaan natin na tayong lahat ay may mga pananagutan, alalahanin, at mga tungkuling kailangang gampanan. Ngunit hindi natin dapat hayaan na ang mga abala sa buhay ang lubusang maglayo sa atin mula sa Diyos. Sa gitna ng ating busy na iskedyul, inaanyayahan tayo na sadyang maglaan ng mahalagang sandali para sa panalangin, pagninilay, at pakikipag-ugnayan sa Panginoon.

Sapagkat kapag napabayaan natin ang ating relasyon sa Diyos, unti-unti nating maaaring matagpuan ang ating mga sarili na higit na pinamamahalaan ng mga pamantayan ng mundo kaysa ginagabayan ng Kanyang mapagmahal na presensya.

Kapag hindi natin hinahayaan na mapangalagaan ng Salita ng Diyos ang ating mga kaluluwa, maaari tayong maging tulad ng mga binhing hindi lumalago—madaling maimpluwensiyahan ng paghahangad sa kapangyarihan, kayamanan, tagumpay sa mundo, at mga pagnanasa ng laman.

Maaaring kaakit-akit at maganda ang mga ito sa panlabas na anyo, ngunit tahimik nitong ilalayo ang ating mga puso sa Diyos na siyang nagbibigay sa atin ng tunay at walang hanggang buhay.

Tinatawag tayo ni Hesus na maging mabuting lupa kung saan ang Kanyang Salita ay malalim na makapag-uugat. Inaanyayahan Niya tayo hindi lamang na pakinggan ang Kanyang mga aral kundi unawain, tanggapin, at isabuhay ang mga ito nang may pananampalataya.

Kaya naman, ipinagkakaloob ng Diyos ang mga taong inilalagay Niya sa ating buhay upang tulungan tayong higit Siyang makilala, patatagin ang ating pananampalataya, at akayin tayo palapit sa Kanyang presensya.

Ngunit kailangan din nating suriin ang ating pagtugon sa Kanyang Salita. May mga pagkakataong naririnig natin ang mensahe ng Diyos ngunit hindi natin ito binibigyang-pansin. May mga sandali rin na nakikinig tayo ngunit madaling nakakalimot sa Kanyang mga paalala. At mayroon ding mga pagkakataon na naaalala natin ang Kanyang Salita ngunit nahihirapan tayong isabuhay ito sa ating pang-araw-araw na pamumuhay.

Ang nais ni Jesus mula sa atin ay hindi lamang ang marinig ang Salita ng Diyos, kundi hayaan itong baguhin ang ating pagkatao. Kapag tayo ay tunay na nagninilay sa Kanyang mga aral at buong pusong isinasabuhay ang mga ito, nagiging tulad tayo ng binhing nahasik sa mabuting lupa—mga binhing namumunga nang sagana, nagbibigay ng ani na isang daan, animnapu, o tatlumpung ulit.

Nawa’y patuloy nating buksan ang ating mga puso sa tinig ng Diyos at hayaan ang Kanyang Salita na humubog sa ating mga isip, pasya, at mga gawa. Sapagkat ang Salita ng Diyos ay hindi lamang dapat manatili sa ating mga isipan; ito ay dapat maging buhay sa ating mga puso at makita sa paraan ng ating pagmamahal, pagpapatawad, paglilingkod, at pamumuhay.

Kaya sa araw na ito, tanungin natin ang ating mga sarili: Ang Salita ba ng Diyos ay tunay nang nag-uugat sa ating mga puso at namumunga sa ating buhay, o hinahayaan pa rin nating ang mga alalahanin at pang-akit ng mundong ito ang humadlang upang tayo’y maging mabungang mga anak ng Diyos?—Marino J. Dasmarinas