Ang Mabuting Balita at Repleksyon Hunyo 30 Martes ng Ika-13 Linggo sa Karaniwang Panahon: Mateo 8:23-27

Mabuting Balita: Mateo 8:23-27

Noong panahong iyon, sumakay si Jesus sa bangka, kasama ang kanyang mga alagad. Bumugso sa lawa ang isang malakas na unos, at halos matabunan ng mga alon ang bangka. ngunit natutulog noon si Jesus. 

Kaya't nilapitan siya ng mga alagad at ginising. "Panginoon, tulungan ninyo kami!" sabi nila. "Lulubog tayo!" At sinabi niya sa kanila, "Ano't kayo'y natatakot? Napakaliit naman ng pananalig ninyo!" Bumangon siya, sinaway ang hangin at ang dagat, at tumahimik ang mga ito. Namangha silang lahat at ang sabi, "Anong tao ito? Kahit ang hangin at dagat ay tumatalima sa kanya!"

+ + + + + + +  

Repleksyon:

Lagi ba nating hinahanap ang tulong ni Jesus sa tuwing dumaraan tayo sa mga bagyo ng ating buhay?

Habang kasama ni Jesus sa bangka ang Kanyang mga alagad, sinalubong sila ng isang napakalakas na bagyo. Sa tindi ng hangin at hampas ng mga alon, napuno ng takot ang kanilang mga puso. Nang mapagtanto nilang wala silang magagawa sa kanilang sariling lakas, sumigaw sila kay Jesus, "Panginoon, iligtas Mo kami! Mamamatay na kami!" (Mateo 8:25). Sa sandali ng kanilang matinding pangangailangan, lumapit sila sa Nag-iisang may kapangyarihang magligtas sa kanila.

Ilang bagyo na ba ang ating pinagdaanan? Marahil ay hindi na natin mabilang. Ang ilan ay anyo ng karamdaman, kabiguan, pagkawala ng mahal sa buhay, suliraning pinansyal, pagkasira ng relasyon, pangamba sa kinabukasan, o mga problemang tila higit sa ating kakayahan.

Ngunit anuman ang mga bagyong ating kinakaharap ngayon o haharapin pa sa hinaharap, lagi nating alalahanin na kasama natin si Jesus. Hindi Niya tayo kailanman iniiwan. Lagi Siyang handang makinig sa ating mga panalangin, palakasin ang ating pananampalataya, payapain ang ating mga pusong nababalisa, at akayin tayo nang ligtas sa bawat pagsubok.

Isipin natin: paano kaya kung hindi kasama ng mga alagad si Jesus noong gabing iyon? Kanino sila hihingi ng tulong? Wala. Malamang ay nasawi silang lahat sa gitna ng napakalakas na bagyo. Ngunit naroon si Jesus. Dahil sa Kanyang presensya, nagbago ang lahat. Sinaway Niya ang hangin at ang dagat, at nagkaroon ng ganap na katahimikan.

Ganoon din sa ating buhay ngayon. Ang presensya ni Jesus ang ating pinakamalaking katiyakan, pinakamalalim na kapayapaan, at hindi nauubos na pag-asa. Walang bagyong higit na makapangyarihan kaysa sa Kanya, at walang pasaning napakabigat para sa Kanyang mapagmahal na mga kamay.

Sa tuwing tayo ay dinadalaw ng takot at pangamba, maaari tayong lumapit sa Kanya nang may buong pagtitiwala, sapagkat Siya ang ating kanlungan, kalakasan, at laging handang saklolo sa oras ng pangangailangan.

Ang tanong ay hindi kung darating pa ba ang mga bagyo sa ating buhay, sapagkat tiyak na darating ang mga ito. Ang tunay na tanong ay: Kanino tayo lalapit kapag dumating na ang mga ito? Magtitiwala ba tayo sa ating sariling kakayahan, o buong pagpapakumbabang tatawag kay Jesus at mananalig na kaya Niyang patahimikin ang bawat bagyo at ligtas tayong akayin hanggang sa kabilang pampang?

Nawa'y huwag nating hayaang madaig ng takot ang ating pananampalataya. Sa halip, nawa'y maging pagkakataon ang bawat bagyo upang higit tayong mapalapit kay Jesus, higit Siyang mapagtiwalaan, at higit nating maranasan ang kapayapaang Siya lamang ang makapagbibigay.

Sa mga bagyong kinakaharap natin, kanino ba talaga tayo kumakapit? Sa ating sariling lakas at kakayahan, o buong puso ba nating isinusuko ang lahat kay Jesus?— Marino J. Dasmarinas