Sa di kalayuan ay may malaking kawan ng baboy na nanginginain. At namanhik sa kanya ang mga demonyo, "Kung kami'y palalayasin mo, bayaan mo kaming pumasok sa mga baboy na iyon." Sinabi ni Jesus, "Humayo kayo." Kaya't lumabas sila sa dalawang lalaki at pumasok sa mga baboy. Ang buong kawan ay biglang sumibad ng takbo tungo sa bangin, nahulog sa lawa, at nalunod.
Patakbong
umuwi ng bayan ang mga tagapag-alaga ng kawan at pagdating doon ay ipinamalita
ang lahat ng bagay, pati ang nangyari sa mga inalihan ng demonyo. Kaya't
lumabas ang buong bayan upang salubungin si Jesus. Pagkakita sa kanya,
ipinamanhik nilang siya'y umalis sa kanilang lupain.
Totoo
ang mga demonyo. Nasa paligid lamang sila, naghihintay ng pagkakataong umatake
kapag nakikita nilang nanghihina ang ating pananampalataya kay Jesus. Ngunit
hindi na sila laging nagpapakita bilang mga nakatatakot na nilalang na madalas
nating naiisip.
Sa
halip, kumikilos sila sa mga banayad at mapanlinlang na paraan. Nagkukubli sila
sa likod ng mga makamundong atraksyon, mga pang-abala, at iba't ibang tukso sa
ating pang-araw-araw na buhay. Kapag hindi tayo nananatiling mapagbantay sa
ating espirituwal na buhay, maaari nating hindi mapansin ang kanilang
impluwensya hanggang sa unti-unti na tayong mailayo sa Diyos at maakay sa
kasalanan.
Minsan,
nagsisimula ang kanilang pag-atake sa loob mismo ng ating puso at isipan. Ang
masasamang pag-iisip, pagmamataas, galit, inggit, kasakiman, at pita ng laman
ay maaaring dahan-dahang pumasok sa ating buhay. Kapag hinayaan nating manatili
ang mga ito sa halip na isuko sa Panginoon, maaari nitong pahinain ang ating
ugnayan sa Kanya. Ang isang tukso na tila maliit lamang ngayon ay maaaring
maging malaking pagbagsak bukas kung ating pahihintulutang mag-ugat sa ating
puso.
Sa
mundong ating ginagalawan, maraming bagay ang ginagamit ng demonyo upang ilihis
ang ating pansin sa Diyos. Alam niyang kapag napako ang ating isip at puso sa
mga bagay ng sanlibutan, unti-unti tayong lumalayo kay Hesus. Kaya naman
kailangan tayong maging mapagmatyag, sapagkat ang tukso ay kadalasang
dumarating sa paraang tila walang masama, ngunit sa bandang huli ay inilalayo
tayo sa landas na nais ng Diyos para sa atin.
Ngunit
hindi tayo dapat mabuhay sa takot, sapagkat ang ating pag-asa at tagumpay ay nasa
ating Panginoong Hesucristo. Walang demonyo, walang tukso, at walang
kapangyarihan ng kasamaan ang higit na makapangyarihan kaysa sa Kanya.
Kapag
nananatili tayong malapit kay Jesus sa pamamagitan ng panalangin,
pagmumuni-muni sa Kanyang Salita, pagsamba, at tapat na pagsunod, binibigyan
Niya tayo ng lakas, karunungan, at biyayang kailangan upang mapagtagumpayan ang
bawat tukso at manatiling matatag sa pananampalataya.
Kaya't
patuloy tayong kumapit kay Jesus sa bawat araw ng ating buhay. Lagi nating hingin
ang Kanyang tulong, patnubay, at lakas, sapagkat kasama natin Siya sa bawat
espirituwal na pakikipaglaban. Habang nakatuon ang ating mga mata at puso sa
Kanya, makalalakad tayo nang may kapayapaan at pagtitiwala, sapagkat ang
Kanyang liwanag ay laging magtatagumpay laban sa anumang kadiliman.
Ngayon, pagnilayan nating mabuti: Mayroon ba
tayong mga iniingatan sa ating puso o mga bagay na unti-unting naglalayo sa
atin kay Jesus? O pinipili ba nating manatiling malapit sa Kanya upang walang
anumang tukso o panlilinlang ng kaaway ang makapaghihiwalay sa atin sa Kanyang
pag-ibig?
Nawa'y piliin nating isuko sa Panginoon ang bawat bahagi ng ating buhay at hayaan Siyang Siya lamang ang maghari sa ating puso.— Marino J. Dasmarinas
No comments:
Post a Comment