Ang Mabuting Balita at Repleksyon Huwebes Agosto 27 Paggunita kay Santa Monica: Mateo 24:42-51

Mabuting Balita: Mateo 24:42-51

Noong panahong iyon, sinabi ni Hesus sa kanyang mga alagad, "Kaya magbantay kayo, sapagkat hindi ninyo alam kung anong araw paririto ang inyong Panginoon. Tandaan ninyo ito: kung alam lamang ng puno ng sambahayan kung anong oras ng gabi darating ang magnanakaw, siya'y magbabantay at hindi niya pababayaang pasukin ang kanyang bahay. Kaya maging handa kayong lagi, sapagkat darating ang Anak ng Tao sa oras na di ninyo inaasahan."   

"Ang tapat at matalinong alipin ang siyang pinapamahala ng kanyang panginoon sa ibang mga alipin, upang bigyan sila ng kanilang pagkain sa karampatang panahon. Mapalad ang aliping iyon, kapag dinatnan siyang gumagawa ng gayon sa pagbabalik ng kanyang panginoon! Sinasabi ko sa inyo: pamamahalain siya ng panginoon sa lahat ng kanyang ari-arian.  

Ngunit kung masama ang aliping iyon, sasabihin niya sa sarili, 'Matatagalan pa bago magbalik ang aking panginoon, at sisimulang bugbugin ang kanyang mga kapwa alipin, at makipagkainan at makipag-inuman sa mga lasenggo. Babalik ang panginoon ng aliping iyon sa araw na hindi niya inaasahan at sa oras na hindi niya alam. Buong higpit na parurusahan siya ng panginoon, at isasama sa mga mapagpaimbabaw. Doo'y tatangis siya at magngangalit ang kanyang ngipin.

+ + + + + + +

Repleksyon:

May isang kuwento tungkol sa isang babae na nagpasyang permanenteng manirahan sa kanyang bagong tayong bahay. Sa loob ng dalawang taon niyang paninirahan doon, tatlong beses na niyang ipinabless ang kanyang bahay. Ang dahilan niya: palagi niyang nararamdaman na tila may nakakatakot o hindi magandang bagay na maaaring mangyari sa kanya sa bahay na iyon. Nang tanungin siya kung lagi ba siyang naglalaan ng panahon para sa Diyos, sinabi niyang hindi.

Ano nga ba ang ibig sabihin ng “manatiling gising”? Nangangahulugan itong laging maging handa sa anumang maaaring dumating sa ating buhay. Kailangan nating paalalahanan ang ating sarili na ang buhay ay puno ng mga hindi inaasahang pangyayari. Hindi natin alam kung ano ang maaaring mangyari sa atin sa susunod na ilang segundo o minuto. Maaari nating planuhin nang mabuti ang ating mga gawain, pangalagaan ang ating mga ari-arian, at paghandaan ang mga posibleng mangyari, ngunit may mga bagay pa rin na hindi natin kayang kontrolin.

Kaya mahalaga ang paghahanda para sa mga bagay na makalupa, ngunit mas mahalaga ang spirituwal na kahandaan . Ang espirituwal na paghahanda ang pinakamainam na paghahandang maaari nating gawin sapagkat hindi lamang nito inihahanda ang ating isipan kundi, higit sa lahat, ang ating puso.

Anuman ang dumating sa ating buhay, mas kakayanin nating harapin ito kung tayo ay espirituwal na handa. Bakit? Sapagkat nakaugnay tayo sa Diyos. Kapag ang Diyos ang sentro ng ating buhay, binibigyan Niya tayo ng lakas upang harapin ang ating mga takot, lakas ng loob upang tiisin ang ating mga pagsubok, at pananampalataya upang manatiling matatag sa gitna ng mga kawalang-katiyakan ng buhay. At sino ang makapagpapabagsak sa atin kung ang Diyos ay nasa ating panig? Wala!

Kaya, lagi tayong maging handa sa pamamagitan ng paglinang ng isang malalim at natatanging ugnayan kay Jesus. Maaari tayong magsimula sa pagbabasa tungkol sa Kanyang buhay sa Bibliya at sa palagiang pagdalo sa Banal na Misa, lalo na tuwing Linggo.

Sa pamamagitan ng panalangin, mga Sakramento, at mga gawa ng pagmamahal at paglilingkod sa kapwa, patuloy nating pinatitibay ang ating ugnayan sa Kanya. Ang mga ito ay hindi lamang mga gawaing panrelihiyon; ang mga ito ay mga paraan upang manatiling gising ang ating puso at manatiling malapit ang ating kaluluwa sa Diyos.

May mga pagkakataong maaaring pumasok sa ating puso ang takot, tulad ng nangyari sa babae sa kuwento. Ngunit sa halip na hayaang kontrolin tayo ng takot, hayaan nating ang ating pananampalataya ang maglapit sa atin sa Diyos. Maaaring hindi natin alam kung ano ang naghihintay sa atin bukas, ngunit kilala natin ang Diyos na may hawak ng ating kinabukasan.

Maaaring hindi natin kayang paghandaan ang lahat ng maaaring mangyari sa ating buhay, ngunit lagi nating maaaring ihanda ang ating puso upang manatiling tapat kay Jesus anuman ang mangyari.

Huwag nating hintaying dumating ang takot, pagdurusa, o isang hindi inaasahang pangyayari bago natin maalala kung gaano natin kailangan ang Diyos. Lumapit tayo sa kanya habang may pagkakataon. Manatili tayong espirituwal na gising—hindi dahil natatakot tayo sa maaaring mangyari, kundi dahil mahal natin ang Diyos at nais nating manatiling malapit sa Kanya.

Handa na ba talaga tayo—hindi lamang sa anumang maaaring mangyari sa ating buhay, kundi sa araw na tatawagin tayo ni Jesus na umuwi sa Kanya? Kung dumating ang araw na iyon ngayon, magiging handa kaya ang ating puso na humarap sa Kanya?— Marino J. Dasmarinas