Ang Mabuting Balita at Repleksyon Lunes Agosto 24 Kapistahan ni Apostol San Bartolome: Juan 1:45-51

Mabuting Balita: Juan 1:45-51

Noong panahong iyon, hinanap ni Felipe si Natanael, at sinabi rito, "Natagpuan namin si Jesus na taga-Nazaret, ang anak ni Jose. Siya ang tinutukoy ni Moises sa kanyang Kautusan, at gayon din ng mga propeta." "May magmumula bang mabuti sa Nazaret?" tanong ni Natanael. Sumagot si Falipe, "Halika tingnan mo."  

Nang malapit na si Natanael ay sinabi ni Jesus, "Masdan ninyo ang isang tunay na Israelita; siya'y hindi magdaraya!" Tinanong siya ni Natanael, "Paano ninyo ako nakilala?" Sumagot si Jesus, Bago ka pa tawagin ni Felipe, nakita na kita nang ikaw ay nasa ilalim ng puno ng igos."  

"Rabi, kayo po ang Anak ng Diyos! Kayo ang Hari ng Israel" wika ni Natanael.

Sinabi ni Jesus, "Nananampalataya ka ba dahil sinabi kong nasa ilalim ka ng puno ng igos? Makakakita ka ng mga bagay na higit kaysa rito!" At sinabi niya sa lahat, "Tandaan ninyo: makikita ninyong bukas ang langit, at ang anghel ng Diyos ay manhik-manaog sa kinaroroonan ng Anak ng Tao!"

+ + + + + + +

Repleksyon:

Ibinahagi na ba natin ang ating pananampalataya at pakikipagkaibigan kay Jesus?

Kung oo, mabuti at ipagpatuloy natin ang pagbabahagi kay Jesus at, sa pamamagitan Niya, ay marami pang mga buhay ang mababago. Maaaring hindi natin makita ngayon ang mga gantimpalang mula sa mundo para sa mga ginagawa natin para kay Jesus. Maaaring hindi rin tayo mapansin, mapuri, o mapahalagahan ng iba. Ngunit makatitiyak tayo na balang araw, tatanggap tayo mula sa Kanya ng gantimpalang higit pa sa anumang kaya nating isipin o unawain.

Paulit-ulit nating naririnig ang mga personal na patotoo tungkol sa kung paano binago at ibinalik ni Jesus sa tamang landas ang mga buhay na naligaw. Mula sa buhay na tila walang direksiyon, ginawa Niya itong buhay na may layunin at kabuluhan. Mula sa buhay na nakagapos sa kasalanan, binigyan Niya tayo ng kapatawaran, kalayaan, at panibagong simula.

Ipinapaalala sa atin ng mga kuwentong ito na walang buhay na napakalayo upang abutin ng pag-ibig ni Jesus at walang pusong sugatan na hindi Niya kayang pagalingin. Kung minsan, ang kailangan lamang ng isang taong naliligaw ay may maglakas-loob na magpakilala sa kanya kay Jesus—sa pamamagitan ng isang salita ng pag-asa, isang personal na patotoo tungkol sa ating pananampalataya, isang simpleng paanyaya na manalangin, o isang mabuti at mapagkawanggawang gawa.

Sa ating Ebanghelyo, nag-aalab ang puso ni Felipe para kay Jesus. Napuno siya ng kagalakan dahil natagpuan niya ang Isa na ipinangako ng mga Kasulatan. Hindi niya kayang sarilinin ang kanyang natuklasan. Agad niyang hinanap ang kanyang kaibigang si Natanael at sinabi sa kanya: “Natagpuan na namin ang isinulat ni Moises sa Kautusan at ng mga propeta—si Jesus na anak ni Jose, na taga-Nazaret” (Juan 1:45).

Napakaganda ng halimbawa ni Felipe para sa ating lahat! Hindi niya itinago si Jesus sa kanyang sarili. Ibinahagi niya Siya sa taong kanyang minamahal at pinahahalagahan. Ang kanyang pakikipagtagpo kay Jesus ay natural na umapaw sa isang paanyaya upang makilala rin Siya ng iba.

Ang ating pananampalataya, pag-ibig, at pakikipagkaibigan kay Jesus ay lalong nagiging buhay, makabuluhan, at mabunga kapag ibinabahagi natin ang mga ito sa iba. Kapag ibinabahagi natin ang ginawa ni Jesus sa ating buhay at hinahayaan nating makita ng iba ang Kanyang pag-ibig sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa, nagiging mga tanglaw tayo ng Kanyang liwanag.

Sa pamamagitan natin, maaaring makatagpo ng pag-asa ang mga pinanghihinaan ng loob, lakas ang mga nanghihina, kapatawaran ang mga nabibigatan sa kanilang mga kasalanan, at panibagong layunin ang mga nawawalan ng direksiyon sa buhay.

Maaaring isipin natin kung minsan na maliit at walang halaga ang ating mga salita o simpleng kabutihan. Ngunit huwag nating maliitin ang kayang gawin ni Jesus sa pamamagitan ng ating maliliit na gawa ng pananampalataya. Ang isang simpleng paanyaya na manalangin, isang taos-pusong pag-uusap, isang salita ng pagpapalakas ng loob, o ang ating pagiging handang makinig ay maaaring maging kasangkapan na gagamitin ni Jesus upang hipuin at baguhin ang buhay ng isang tao.

Marahil ay hindi pa natin naibabahagi si Jesus sa iba dahil natatakot tayo—natatakot na baka tayo ay tanggihan, hindi maunawaan, o isipin ng iba na tayo ay masyadong relihiyoso. Ngunit alalahanin natin si Felipe. Ibinahagi lamang niya ang kanyang natuklasan. Hindi niya pinilit si Natanael; inanyayahan lamang niya itong makilala si Jesus mismo.

Ganoon din ang gawin natin. Hindi natin kailangang magkaroon ng perpektong mga salita o pambihirang kakayahan upang maibahagi si Jesus. Ang kailangan lamang natin ay pusong handang magmahal, tunay na malasakit sa kapwa, at lakas ng loob na sabihin sa pamamagitan ng ating mga salita at buhay: “Halika at tingnan mo.”

Kapag ibinabahagi natin si Jesus, nagiging mga kasangkapan tayo upang maranasan ng iba ang Kanyang pag-ibig, pag-asa, awa, at nagbabagong biyaya. At habang inaakay natin ang iba patungo kay Hesus, lalo rin nating natutuklasan ang lalim ng ating sariling pakikipagkaibigan sa Kanya at lalong tumitibay ang ating pananampalataya.

Kaya huwag nating ikulong si Jesus sa loob lamang ng ating mga simbahan o sa katahimikan ng ating mga personal na panalangin. Dalhin natin Siya sa ating mga tahanan, trabaho, pagkakaibigan, pamayanan, at sa bawat pagkakataong ipinagkakaloob sa atin. Hayaang maging buhay na patotoo ng Kanyang kabutihan at awa ang ating mga salita, kilos, at paraan ng pamumuhay.

Sino kaya sa mga taong nakapaligid sa atin ang naghihintay na may isang tulad ni Felipe na magpakilala sa kanya kay Jesus? At handa ba tayong maging ang taong iyon—ang taong gagamitin ni Jesus upang may isang buhay na muling makatagpo ng pag-asa, layunin, at kaligtasan?—Marino J. Dasmarinas