Ang Mabuting Balita at Repleksyon Miyerkules Hulyo 22 Kapistahan ni Santa Maria Magdalena: Juan 20:1-2, 11-18

Mabuting Balita: Juan 20:1-2, 11-18

Madilim-dilim pa nang araw ng Linggo, naparoon na si Maria Magdalena sa libingan. Naratnan niyang naalis na ang batong panakip sa pinto ng libingan. Dahil dito, patakbo siyang pumunta kay Simon Pedro at sa alagad na mahal ni Hesus, at sinabi sa kanila, “Kinuha sa libingan ang Panginoon at hindi namin alam kung saan dinala!”  

Si Maria’y nakatayong umiiyak sa labas ng libingan; yumuko siya at tumingin sa loob. May nakita siyang dalawang anghel na nakaupo sa pinaglagyan ng bangkay ni Hesus, ang isa’y sa gawing ulunan at ang isa nama’y sa paanan. Tinanong nila si Maria, “Ale, bakit kayo umiiyak?”  

Sumagot siya, “Kinuha po nila ang aking Panginoon, at hindi ko alam kung saan nila dinala.” Lumingon siya pagkasabi nito, at nakita niya si Hesus na nakatayo roon, ngunit hindi niya nakilalang si Hesus iyon. Tinanong siya ni Hesus, “Bakit ka umiiyak? Sino ang hinahanap mo?”  

Akala ni Maria’y siya ang tagapag-alaga ng halamanan, kaya’t sinabi niya, “Ginoo, kung kayo po ang kumuha sa kanya, ituro ninyo sa akin kung saan ninyo dinala at kukunin ko.” “Maria!” ani Hesus. Humarap siya at kanyang sinabi, “Raboni!” — ibig sabihi’y “Guro.” “Huwag mo akong hawakan, sapagkat hindi pa ako nakapupunta sa Ama,” wika ni Hesus.  

“Sa halip, pumunta ka sa king mga kapatid at sabihin mong aakyat ako sa aking Ama at inyong Ama, sa aking Diyos at inyong Diyos.” Kaya’t si Maria Magdalena’y pumunta sa mga alagad at sinabi, “Nakita ko ang Panginoon!” At tuloy sinabi sa kanila ang bilin ni Hesus.

+ + + + + + +  

Repleksyon:

Tayo ba ay umaamin na tayong lahat ay makasalanan?

Lahat tayo ay maihahambing kay Santa Maria Magdalena sapagkat tulad niya, tayong lahat ay mga makasalanang lubhang nangangailangan ng awa at habag ng Diyos. Ngunit ang ating mga kasalanan ay hindi ang siyang nagbibigay ng tunay nating pagkakakilanlan, ni hindi tayo inilalayo ng mga ito sa Kanyang pag-ibig. Sa halip, patuloy tayong tinatawag ni Jesus sa pagbabalik-loob at inaanyayahang sumunod sa Kanya nang buong puso sa buong buhay natin.

Hindi tulad ni Santa Maria Magdalena na buong kababaang-loob at buong pusong tumugon sa panawagan ni Jesus na magsisi, madalas tayong nag-aatubili. Hinahayaan nating maakit tayo ng mapanlinlang na mga pangako at makasalanang pamantayan ng mundong ito sa halip na sundin ang mapagmahal na kalooban ni Hesus para sa atin. Hinahabol natin ang mga bagay na inaakala nating magbibigay ng kaligayahan, ngunit sa bandang huli ay nag-iiwan lamang ng kawalan at pagkabalisa.

Ano nga ba ang tunay nating napapala kapag pinili nating sundin ang mga makamundong pagnanasa at makasalanang landas? Wala kundi kahungkagan, pagkadismaya, at unti-unting paglayo sa Diyos. Nagbigay na ba kailanman ng pangmatagalang kapayapaan at tunay na kasiyahan ang mga bagay na iniaalok ng mundong ito?

Maaaring magbigay ang mundo ng panandaliang ligaya, ngunit hindi nito kailanman mapupunan ang pinakamalalim na pagkauhaw ng ating kaluluwa. Si Jesus lamang ang makapagbibigay ng kapayapaan, kagalakan, at kaganapang hindi kailanman mawawala.

Ngunit paano kung, tulad ni Santa Maria Magdalena, buong kababaang-loob nating tugunin ang panawagan ni Jesus at tapat Siyang sundan araw-araw? Paano kung hindi tayo mapagod sa paghahanap sa muling nabuhay na Panginoon, nagtitiwalang ihahayag Niya ang Kanyang sarili sa mga taos-pusong naghahanap sa Kanya?

Tiyak na kahit sa gitna ng mga pagsubok at paghihirap ng buhay, mararanasan na natin ang isang sulyap ng langit habang narito pa tayo sa lupa. Matatagpuan natin ang kapayapaang pumapawi sa ating mga pangamba, ang kagalakang hindi kayang nakawin ng anumang kalungkutan, at ang kasiyahang si Cristo lamang ang makapagkakaloob.

Kaya't tulad ni Santa Maria Magdalena, huwag sana tayong magsawang hanapin ang Panginoon. Hindi Siya kailanman nagkukubli sa mga pusong mapagpakumbaba at taos-pusong naghahanap sa Kanya.

Gaano man tayo kalayo sa Kanya o kabigat ang ating mga kasalanan, higit na dakila ang Kanyang awa kaysa sa ating mga pagkukulang. Ang Kanyang paanyaya na magbalik-loob ay nananatiling bukas at puno ng pag-ibig, pagpapatawad, at pag-asa.

Sa araw na ito, tinatawag tayo ni Jesus sa ating pangalan, tulad ng pagtawag Niya kay Santa Maria Magdalena. Ang tanong ay hindi kung tinatawag ba Niya tayo, sapagkat patuloy Niya tayong tinatawag. Ang tunay na tanong ay: Handa ba tayong makinig at tumugon sa Kanyang tinig?

Patuloy ba nating hahabulin ang mga panandalian at mapanlinlang na pangako ng mundong ito, o pipiliin nating ialay ang ating buong puso kay Cristo, hanapin Siya nang may pagtitiyaga, at hayaang baguhin tayo ng Kanyang pag-ibig upang maranasan natin ang ganap na buhay na inihanda Niya para sa ating lahat?—Marino J. Dasmarinas