Ngunit
ng malaunan ay nasabi nito sa sarili: 'Bagamat hindi ako natatakot sa Diyos ni
gumagalang kaninuman, igagawad ko na ang katarungang hinihingi ng babaing ito sapagkat
lagi niya akong ginagambala-- baka pa ako mainis sa kapaparito
niya.'"
At
sinabi ng Panginoon, "Narinig ninyo ang sinabi ng masamang hukom. Hindi
ipagkakait ng Diyos ang katarungan sa kanyang mga hinirang na dumaraing sa
kanya araw-gabi, bagama't tila nagtatagal iyon. Sinasabi ko sa inyo, agad
niyang igagawad sa kanila ang katarungan. Ngunit pagdating ng Anak ng Tao sa
daigdig na ito, may makikita kaya siyang mga taong nananalig sa kanya?"
Sa
kabila ng matinding kahungkagang kanyang nararamdaman, hindi kailanman sumuko
si Santa Teresa sa kanyang misyon na tumulong sa mga mahihirap at mga
pinabayaan ng lipunan. Nanatili siyang tapat sa kanyang nakagawiang paggising
araw-araw nang alas-kuwatro y medya ng madaling-araw upang manalangin at
makipag-usap kay Hesus.
Ano
ang ginagawa natin kapag tila bingi si Hesus sa ating mga panalangin? Ano ang
ginagawa natin kapag wala tayong nakikitang anumang palatandaan na sinasagot
Niya ang ating mga panalangin? Susuko na lamang ba tayo at tatalikuran Siya? O
patuloy tayong kakapit kay Hesus, magtitiyaga sa pananalangin, at aasa na
balang araw ay makikita rin natin ang mga palatandaan ng Kanyang tugon?
Sa
Ebanghelyo, nagkuwento si Hesus sa Kanyang mga alagad ng isang talinghaga
tungkol sa kahalagahan ng palagiang pananalangin at hindi panghihina ng loob.
Isinalaysay Niya ang tungkol sa isang hukom na hindi natatakot sa Diyos at
walang paggalang sa sinumang tao.
Mayroon
ding isang balong babae na paulit-ulit na lumalapit sa hukom upang hilingin ang
katarungan. Dahil sa kanyang pagpupursige, sa wakas ay pinakinggan siya ng
hukom at pinagbigyan ang kanyang kahilingan. Pagkatapos ay sinabi ng Panginoon,
"Pakinggan
ninyo ang sinabi ng di-makatarungang hukom. Hindi ba ipagkakaloob ng Diyos ang
katarungan sa Kanyang mga hinirang na dumaraing sa Kanya araw at gabi?
Magpapabukas-bukas pa ba Siya ng pagtulong sa kanila?"
Laging
buhay ang Salita ng Diyos at patuloy itong nakikipag-usap sa atin! Ang
itinuturo sa atin ni Hesus ay dapat tayong maging paladasal at huwag mawalan ng
pag-asa, kahit wala tayong nakikitang palatandaan na sinasagot Niya ang ating
mga panalangin.
May
magandang aral tayong matututunan sa buhay ni Santa Teresa: hindi natin
kailangang palaging maramdaman ang presensya ng Diyos upang manatili tayong
tapat sa Kanya. Hindi rin natin kailangang makita agad ang sagot sa ating mga
panalangin bago tayo magpatuloy sa paglilingkod sa Kanya. May mga pagkakataong
sinusubok ang ating pananampalataya lalo na kapag tila tahimik ang Diyos.
Ngunit sa mga ganitong sandali, higit tayong inaanyayahang magtiwala sa Kanya.
Sa
maikling paglalakbay natin sa mundong ito, darating ang mga kabiguan,
pagkatalo, at iba't ibang pagsubok. May mga pagkakataong tila walang sagot ang
ating mga panalangin, nanghihina ang ating kalooban, at napapatanong tayo kung
naririnig ba ng Diyos ang ating mga pagsusumamo.
Ngunit
hindi kailanman dapat maging dahilan ang mga pagsubok na ito upang talikuran
natin ang ating pananampalataya. Sa halip, magpatuloy tayo sa matiyagang
pananalangin, magtiwala sa Panginoon, at huwag mawalan ng pananalig sa Kanya.
Ang
pananalangin ay hindi lamang tungkol sa pagtanggap ng mga bagay na hinihiling
natin sa Diyos. Ito rin ay tungkol sa pagpapanatili ng ating malalim na ugnayan
kay Hesus. Kahit hindi natin maramdaman ang Kanyang presensya o maunawaan ang
Kanyang mga pamamaraan, inaanyayahan Niya tayong manatiling malapit sa Kanya.
Huwag nating hayaang ilayo tayo sa Panginoon ng mga panalanging tila hindi
sinasagot, mga kabiguan, at mga paghihirap sa buhay.
Kapag tila tahimik ang Diyos, kapag parang
walang sagot ang ating mga panalangin, at kapag nanghihina na ang ating
kalooban, pipiliin pa rin ba nating lumuhod sa Kanyang harapan, kumapit sa
ating pananampalataya, at patuloy na magmahal at maglingkod sa Kanya gaya ng
ginawa ni Santa Teresa?—Marino J. Dasmarinas
No comments:
Post a Comment