Ang Mabuting Balita at Repleksyon sa Nobyembre 13 Biyernes sa Ika-32 Linggo ng Karaniwang Panahon: Lucas 17:26-37

Mabuting Balita: Lucas 17:26-37

Noong panahong iyon, sinabi nin Hesus sa kanyang mga alagad, "Ang pagparito ng Anak ng Tao ay matutulad sa kapanahunan ni Noe. Noon, ang mga tao'y nagsisikain at nagsisiinom, nag-aasawa, hanggang sa araw na sumakay si Noe sa daong. Dumating ang baha at namatay silang lahat.

Gayon din noong panahon ni Lot -- ang mga tao'y nagsisikain at nagsisiinom, namimili at nagbibili, nagtatanim, at nagtatayo ng bahay. Ngunit nang araw na umalis si Lot sa Sodoma, umulan ng apoy at asupre at natupok silang lahat. Gayon din sa pagdating ng Anak ng Tao.  

"Sa araw na iyon, ang nasa bubungan ay huwag ng bumaba upang kunin ang kanyang mga ari-arian sa loob ng bahay. Ang nasa bukid ay huwag nang umuwi. Alalahanin ninyo ang nangyari sa asawa ni Lot. Ang sinumang magsikap na iligtas ang kanyang buhay ay mawawalan nito; ngunit ang sinumang mawalan ng kanyang buhay ay siyang makapagliligtas nito.  

Sinasabi ko sa inyo: may dalawang lalaking natutulog sa isang higaan sa gabing iyon; kukunin ang isa at iiwan ang isa. May dalawang babaing magkasamang gumigiling; kukunin ang isa at iiwan ang isa.

May dalawang lalaking gumagawa sa bukid; kukunin ang isa at iiwan ang isa." "Saan po, Panginoon,?" tanong ng kanyang mga alagad. Sumagot siya, "Kung saan naroon ang mga bangkay, doon naman nagkakatipon ang mga buwitre."

+ + + + + + +

Repleksyon:

Natatakot ba tayo sa katapusan ng mundo?

Siyempre, natatakot tayong lahat. Sa ating Ebanghelyo ngayong Biyernes, binabanggit ni Hesus ang mga nakatatakot na pangyayaring magaganap sa mga huling araw. Inihalintulad Niya ito sa mga mapanirang pangyayaring naganap noong panahon ni Noe, nang malipol ang lahat ng tao sa ibabaw ng mundo maliban kay Noe at sa mga kasama niya sa loob ng arka.

Gayundin ang mapaminsalang pangyayaring naganap sa mga lungsod ng Sodoma at Gomorra, kung saan naging lubhang makasalanan ang mga tao. Gumawa sila ng mga karumal-dumal na bagay, kabilang ang mabibigat na kasalanang seksuwal, kaya't nagbunga ito ng poot ng Diyos.

Darating din ang takdang panahon ng pagtatapos ng ating buhay dito sa mundo. Hindi natin ito maiiwasan sapagkat bahagi ito ng ating pagiging tao at ng ating buhay sa lupa. Ngunit mayroon ba tayong magagawa upang maihanda ang ating sarili sa kung ano ang naghihintay sa atin pagkatapos ng ating buhay dito sa mundo? Ito ba ay walang hanggang pagdurusa o walang hanggang kapayapaan kapiling ang Diyos?

Hindi natin alam kung kailan darating ang huling sandali ng ating buhay, ni hindi natin alam kung ano ang mangyayari bukas. Gayunman, ang mga salitang binitiwan ni Hesus sa Kanyang mga alagad sa Ebanghelyo ay isang napapanahong paalala sa ating lahat na ituwid ang ating pamumuhay at ihanda ang ating sarili para sa buhay na walang hanggan.

Huwag nating sayangin ang mahalagang panahong ipinagkaloob sa atin ng Diyos. Iwanan natin ang lahat ng bagay na nagtutulak sa atin na magkasala habang may pagkakataon pa tayong magbago. Seryosohin natin ang panawagan ni Hesus na magsisi at magbalik-loob sa Diyos sapagkat walang kabutihang tunay na naidudulot sa atin ang kasalanan.

Sa halip, ginagawa nitong miserable ang ating buhay, inilalayo tayo sa Diyos, at pinahihina ang ating ugnayan sa Kanya. Kung patuloy tayong kakapit sa kasalanan at tatangging talikuran ito, unti-unti nitong sisirain ang ating kapayapaan, ang ating mga relasyon sa kapwa, at sa huli, pati ang ating kaluluwa.

Hindi lamang dapat magdulot sa atin ng takot ang pag-iisip tungkol sa mga huling araw; nararapat din itong gumising sa ating kamalayan. Sa halip na gugulin natin ang ating mga araw sa pag-aalala kung kailan darating ang wakas, ituon natin ang ating pansin sa kung paano tayo namumuhay sa bawat araw. Pagyamanin natin ang ating ugnayan kay Hesus, matuto tayong magpatawad, magpakita ng malasakit sa mga nangangailangan, at manatiling tapat sa Diyos kahit nagiging mahirap ang ating buhay.

Hindi natin alam kung kailan magtatapos ang ating paglalakbay dito sa mundo, ngunit may kapangyarihan tayong piliin kung paano natin ito tatahakin—nang may pananampalataya, pagsisisi, pagmamahal, at pagsunod sa kalooban ng Diyos.

Ang pinakamabuting paghahanda natin para sa buhay na walang hanggan ay hindi ang mamuhay sa takot sa katapusan ng mundo kundi ang mamuhay nang tapat at malapit kay Hesus.

Kung sakaling matapos ang ating buhay dito sa mundo sa araw na ito, handa na ba tayong humarap sa Diyos nang may payapa at nagsisising puso? O patuloy pa rin ba tayong kumakapit sa mga kasalanang siyang naglalayo sa atin sa Kanya? Huwag na nating hintaying dumating ang huling sandali bago tayo magbago. Habang may panahon pa, manumbalik na tayo sa Diyos.— Marino J. Dasmarinas