Ang Mabuting Balita at Repleksyon sa Miyerkules Nobyembre 4 Paggunita kay San Carlos Borromeo, obispo: Lucas 14:25-33

Mabuting Balita: Lucas 14:25-33

Noong panahong iyon, sumama kay Jesus ang napakaraming tao; humarap siya sa kanila at kanyang sinabi, "Hindi maaaring maging alagad ko ang sinumang umiibig sa kanyang ama at ina, asawa at mga anak, mga kapatid, at maging sa sarili niyang buhay nang higit sa akin. 

Ang sinumang hindi magpasan ng sariling krus at sumunod sa akin ay hindi maaaring maging alagad ko. Kung ang isa sa inyo'y nagbabalak magtayo ng tore, hindi ba uupo muna siya at tatayahin ang magugugol para malaman kung may sapat siyang salaping maipagpapatapos niyon? 

O sinong hari na makikipagdigma sa kapwa hari ang hindi muna uupo at pag-aaralang mabuti kung ang sampunlibo niyang kawal ay maisasagupa sa kalaban na may dalawampunlibong tauhan? 

At kung hindi niya kaya, malayo pa ang kalaban ay magsusugo na siya ng kinatawan upang makipagkasundo. Gayun din naman, hindi maaaring maging alagad ko ang sinuman, kung hindi niya tatalikdan ang lahat sa kanyang buhay."

+ + + + + + +  

Repleksyon:

May isang lalaking naghihingalo ang binigyan ng dalawang pagpipilian ng isang anghel ng Diyos. Ang una ay ang gumaling, mabuhay muli, at ipagpatuloy ang pamumuhay ayon sa mga kalayawan ng mundong ito. Ang ikalawa naman ay ang mamatay kaagad at pumasok sa mga pintuan ng langit upang makapiling si Hesus. Pinili ng naghihingalong lalaki ang mamatay at makapiling si Hesus. Maaaring nakapagtataka ang kanyang pasiya para sa marami sa atin, subalit tama ang pinili niya.

Ano ang kabuluhan ng ating buhay kung para lamang sa mundong ito tayo nabubuhay? Ano ang dahilan ng ating patuloy na pamumuhay kung wala naman ang presensiya ni Hesus sa ating mga puso? Kapag pinili nating sumunod kay Hesus sa halip na labis na kumapit sa mundong ito, unti-unti nating matutuklasan ang tunay na kahulugan ng buhay. Kapag pinupuno natin ng presensiya ni Hesus ang ating buhay, mas nauunawaan natin ang kung bakit patuloy tayong nabubuhay at humihinga sa mundong ito.

Ang pinakapuso ng buhay ay ang pamumuhay na kaisa ni Hesus. Nauunawaan ni Hesus ang ating mga kahinaan, at buong pagmamahal Niya tayong tinatanggap habang natututo tayong sumunod sa Kanya, kahit hindi pa natin lubusang nauunawaan ang mga hinihingi ng pagiging Kanyang mga alagad.

Sapagkat ang ating Panginoon ay Diyos ng pag-ibig at pagpapatawad. Gayunman, kung labis nating pag-iisipan ang mga paghihirap na kaakibat ng pagsunod sa Kanya, maaari tayong panghinaan ng loob dahil sa bigat ng mga hamong naghihintay sa atin. Baka mawalan tayo ng lakas ng loob at tuluyang umurong bago pa natin maranasan ang kagalakan, biyaya, at mga pagpapalang dulot ng pagiging mga alagad ni Hesus.

Sa kabilang banda, kapag buong puso nating ipinasiya na sumunod kay Hesus, unti-unti nating matutuklasan kung ano talaga ang kahulugan ng pagiging Kanyang mga alagad. Hindi laging madali ang paglalakbay na ito. May mga pagkakataong masusubok ang ating pananampalataya, mapapagod ang ating puso, at mararamdaman nating nauubos na ang ating lakas. Sa mga sandaling ito, huwag tayong mag-atubiling tumawag kay Hesus at humingi ng Kanyang tulong.

Lagi Siyang naririyan para sa atin. Kasama natin Siyang lumalakad, pinatitibay ang ating pananampalataya, at tinutulungan tayong magpatuloy sa kabila ng mga hamon ng pagiging Kanyang mga alagad. Hindi natin kailangang harapin nang nag-iisa ang ating mga paghihirap, sapagkat nananatiling tapat si Hesus na ating kasama sa bawat hakbang ng ating paglalakbay.

Ang pinakamalalim na kahulugan ng ating buhay ay hindi matatagpuan sa yaman na ating naiipon, sa mga kaligayahang ating tinatamasa, o sa mga tagumpay na ating nakakamit sa mundong ito. Matatagpuan natin ito sa ating mapagmahal na ugnayan kay Hesus.

Pansamantala lamang ang lahat ng iniaalok ng mundo, ngunit ang pag-ibig ni Hesus ang umaakay sa atin tungo sa pangako ng buhay na walang hanggan. Huwag nating hayaang hadlangan tayo ng takot, pag-aalinlangan, o labis na pagkakapit sa mga bagay ng mundong ito upang sumunod sa Kanya. Sa halip, gawin natin ang unang hakbang ng pananampalataya, magtiwala sa Kanyang walang hanggang pag-ibig, at hayaan natin Siyang umakay sa atin tungo sa ganap na buhay na Siya lamang ang makapagbibigay.

Kung sakaling matapos ang ating buhay sa araw na ito, handa na ba tayong iwan ang lahat ng iniaalok ng mundong ito upang makapiling si Hesus? At kung hindi pa tayo handa, ano ang kailangan nating baguhin sa ating buhay simula ngayon upang buong puso tayong makasunod sa Kanya at hindi pagsisihan sa huli ang mga pagkakataong pinalampas natin upang mahalin, paglingkuran, at makapiling Siya magpakailanman?—Marino J. Dasmarinas