Ngunit batid ni Hesus ang
kanilang iniisip, kaya’t sinabi sa kanila, “Babagsak ang bawat kahariang
nahahati sa magkakalabang pangkat at mawawasak ang mga bahay roon. Kung
maghimagsik si Satanas laban sa kanyang sarili, paano mananatili ang kanyang
kaharian? Sinasabi ninyong nagpapalayas ako ng mga demonyo sapagkat binigyan
ako ni Beelzebul ng kapangyarihang ito.
Kung ako’y nagpapalayas ng mga
demonyo sa pamamagitan ni Beelzebul, sino naman ang nagbigay ng kapangyarihan
sa inyong mga tagasunod na makagawa ng gayun? Sila na rin ang nagpapatunay na
maling-mali kayo. Ngayon, kung ako’y nagpapalayas ng mga demonyo sa pamamagitan
ng kapangyarihan ng Diyos, nangangahulugang dumating na sa inyo ang paghahari
ng Diyos.
“Kapag ang isang taong
malakas at nasasandatahan ay nagbabantay sa kanyang bahay, malayo sa panganib
ang kanyang ari-arian. Ngunit kung salakayin siya at talunin ng isang taong
higit na malakas, sasamsamin nito ang mga sandatang kanyang inaasahan at
ipamamahagi ang ari-ariang inagaw. “Ang hindi panig sa akin ay laban sa akin,
at nagkakalat ang hindi tumutulong sa kaing mag-ipon.
“Kapag lumabas na mula sa
tao ang isang masamang espiritu, ito’y gumagala sa mga tigang na lugar at
naghahanap ng mapagpapahingahan. Kung walang matagpuan ay sasabihin nito sa
sarili, ‘Babalik ako sa bahay na aking pinanggalingan.’ Pagbabalik ay
matatagpuan niyang malinis na ang bahay at maayos. Kaya, lalabas siyang muli at
magsasama ng pito pang espiritung masasama kaysa kanya, at papasok sila at
maninirahan doon. Kaya’t sumasama kaysa dati ang kalagayan ng taong
iyon.”
Nakalulungkot mang isipin, ang kasamaan ay nagpapakita ng sarili sa maraming kaakit-akit at mapanlinlang na anyo. Dahil dito, nagiging mahirap para sa atin na makilala ang presensiya nito at makita ang mga panganib na maaari nitong idulot sa ating buhay.
Maaaring
hindi natin ito palaging namamalayan, ngunit ang tukso na gumawa ng masama ay
maaari ring sumulpot sa ating kalooban. Kung minsan, bigla na lamang pumapasok
sa ating isip ang masasamang kaisipan na nagtutulak sa atin na gumawa ng mga
bagay na salungat sa kalooban ng Diyos.
Dapat ba tayong mabahala sa ganitong kalagayan? Dapat tayong maging mapagbantay, ngunit hindi tayo dapat magpadala sa takot. Ang pagkakaroon ng tukso ay hindi nangangahulugang nagkasala na tayo. Ang mahalaga ay kung paano natin ito haharapin. Tinatanggihan ba natin ang tukso at bumabaling kay Hesus, o pinapayagan natin itong manatili sa ating isip hanggang sa unti-unti tayong mailayo nito sa Kanya?
Nagkakaroon
ng puwang ang kasamaan sa ating buhay kapag hinahayaan nating mapalayo tayo kay
Hesus, napapabayaan ang ating ugnayan sa Kanya, at nanghihina ang ating
pananampalataya. Kapag nagiging kampante tayo sa ating buhay-panalangin,
napapabayaan ang Salita ng Diyos, at higit nating pinahahalagahan ang mga
makamundong pagnanasa kaysa sa ating ugnayan kay Kristo, mas nagiging madali
para sa atin ang mahulog sa tukso.
Unti-unti,
maaari tayong makagawa ng mga pasiyang lalo namang maglalayo sa atin sa Diyos.
Kaya mahalagang suriin natin palagi ang ating mga puso at itanong sa ating
sarili: Naipakikita ba sa ating mga iniisip, sinasabi, at ginagawa ang
presensiya ni Hesus sa ating buhay?
Ipinapaalala
sa atin ng Ebanghelyo ngayong Biyernes na higit na makapangyarihan si Hesus
kaysa kay satanas. Gaano man katuso ang kasamaan at gaano man kaakit-akit ang
mga tuksong iniaalok nito, hinding-hindi nito matatalo ang kapangyarihan ni
Kristo. May kapangyarihan si Hesus na gapiin si satanas at palayain tayo mula
sa pagkaalipin sa kasalanan.
Gayunman,
inaanyayahan din Niya tayong makipagtulungan sa Kanyang biyaya, sapagkat
pinagkalooban Niya tayo ng kalayaang pumili. Nasa atin ang pagpapasiya kung
yayakapin natin Siya, bubuksan ang ating puso sa Kanya, at susunod sa Kanyang mga
aral, o hahayaan nating iligaw tayo ng mga tukso ng mundong ito.
Nasa
atin ang pagpili. Piliin natin si Hesus sa halip na ang dimonyo, gaano man
kaakit-akit ang mga tuksong dumarating sa ating buhay. Talikuran natin ang
kasalanan at iwasan ang mga nakagawian, sitwasyon, at pagnanasang naglalayo sa
atin sa Diyos. Patatagin natin ang ating ugnayan kay Hesus sa pamamagitan ng
panalangin, pakikibahagi sa Banal na Misa, pagtanggap sa mga Sakramento, at
araw-araw na pagsasabuhay ng ating pananampalataya.
Sa
mga sandaling nanghihina tayo, alalahanin nating hindi natin kailangang harapin
nang mag-isa ang ating mga espirituwal na pakikipaglaban. Maaari tayong lumapit
kay Hesus anumang oras, humingi ng Kanyang biyaya, at magtiwala sa Kanyang
kapangyarihang tulungan tayong mapagtagumpayan ang ating mga kahinaan.
Maaaring napakaraming tukso sa mundong ating ginagalawan, ngunit hindi nangangahulugang kailangan nating magpadaig sa mga ito. Maaaring tayo ay matisod at mahulog paminsan-minsan, ngunit kung buong pagpapakumbaba tayong manunumbalik kay Hesus at taos-pusong nanaising magbago, maaari tayong bumangon muli sa tulong ng Kanyang biyaya.
Ang
mahalaga ay huwag nating hayaang ang kasalanan ang magkaroon ng huling
kapangyarihan sa ating buhay. Patuloy nating buksan ang ating mga puso kay
Hesus at hayaan Siyang gumabay sa ating mga pasiya, magpatatag sa ating
pananampalataya, at humubog sa atin upang maging mga taong nais Niyang maging
tayo.
Kaya ngayon, buong katapatan nating suriin ang ating mga puso:
Hinahayaan ba nating ilayo tayo kay Hesus ng mga kaakit-akit na tukso ng dimonyo,
o buong tapang nating pinipili si Kristo kahit hinihingi Niyang talikuran natin
ang mga kasalanang kinagigiliwan natin at baguhin ang ating pamumuhay?
Kung tunay nating minamahal si Hesus, handa ba tayong patunayan
ang pagmamahal na iyon sa pamamagitan ng pagtalikod sa kasalanan at pagpili sa
Kanya araw-araw—kahit masakit, kahit mahirap, at kahit nangangahulugan ito ng
pagsuko sa mga bagay na ayaw nating bitiwan?— Marino J.
Dasmarinas
No comments:
Post a Comment