Ang Mabuting Balita at Repleksyon Oktubre 3 Sabado ng Ika-26 Linggo sa Karaniwang Panahon: Lucas 10:17-24

Mabuting Balita: Lucas 10:17-24

Noong panahong iyon, bumalik na tuwang-tuwa ang pitumpu't dalawa. "Panginoon", sabi nila, "kahit po ang mga demonyo ay sumusunod kapag inutusan namin, sa ngalan ninyo." Sumagot si Jesus, "Nakita ko ang pagkahulog ni Satanas mula sa langit -- parang kidlat. Binigyan ko kayo ng kapangyarihang tumapak sa mga ahas at mga alakdan, at yumurak sa kapangyarihan ng kaaway. Walang makapipinsala sa inyo. 

Gayunman, magalak kayo hindi dahil sa suko sa inyo ang masasamang espiritu, kundi dahil sa nakatala sa langit ang pangalan ninyo." Nang oras ding iyon, si Jesus ay napuspos ng galak ng Espiritu Santo. At sinabi niya, "Pinasasalamatan kita, Ama, Panginoon ng langit at lupa, sapagkat inilihim mo sa marurunong at pantas ang mga bagay na ito at inihayag mo sa mga taong ito na ang kalooba'y tulad ng sa bata. 

Oo, Ama, sapagkat gayon ang ikinalulugod mo. "Ibinigay sa akin ng Ama, at walang nakakikilala sa Ama kundi ang Anak at yaong marapating pagpahayagan ng Anak." 

Humarap si Jesus sa mga alagad at sinabi, na di naririnig ng iba. "Mapalad kayo, sapagkat nakita ninyo ang inyong nakikita ngayon! Sinasabi ko sa inyo, maraming propeta at mga hari ang nagnasang makakita ng inyong nakikita ngayon ngunit hindi nila nakita. Hinangad din nilang mapakinggan ang inyong naririnig ngunit hindi nila napakinggan."

+ + + + + + +

Repleksyon:

Bakit pinaalalahanan ni Jesus ang Kanyang mga alagad na huwag magdiwang dahil sa kanilang mga tagumpay bilang tao? Marahil, isa sa mga dahilan ay ang posibilidad na matukso silang maging mapagmataas dahil sa kanilang mga nagawa.

Para bang sinasabi sa kanila ni Jesus: Kapag ginagampanan natin ang ating misyon, huwag nating kalilimutan na manatiling mapagpakumbaba. Huwag tayong maghangad ng personal o pangkalahatang karangalan, pagkilala, o papuri. Hindi tayo tinawag upang maging Kanyang mga tagasunod para lamang makamit ang karangalan. Tinawag tayo upang ilapit ang mga tao kay Jesus—hindi para sa ating sariling kaluwalhatian, kundi upang akayin ang ating kapwa na higit na mapalapit sa Kanya.

Napakahalaga rin nito para sa ating lahat. Huwag tayong magmalaki dahil nakatulong tayo upang mapalapit ang isang tao kay Jesus. Huwag tayong magmalaki dahil nahikayat natin ang iba na magbasa ng Bibliya, dumalo sa Banal na Misa, manalangin nang mas taimtim, o maging mas seryoso sa kanilang pananampalataya.

Sa tuwing nagiging kasangkapan tayo upang matulungan ang iba na mapalapit sa Diyos, lagi nating alalahanin na ang biyaya ng Diyos ang kumikilos sa pamamagitan natin. Tayo ay mga kasangkapan lamang; ang kaluwalhatian ay para sa Diyos.

Laging may panganib na maging dahilan ng pagmamataas ang ating mabubuting ginagawa, maging ang ating paglilingkod sa Diyos. Maaaring nagsimula tayo sa tapat at dalisay na hangaring maglingkod, ngunit unti-unti nating magustuhan ang pagkilala, papuri, o pagpapahalaga ng iba. Kaya naman pinaaalalahanan tayo ni Jesus na manatiling mapagpakumbaba. Ang ating misyon ay hindi upang ipakilala ang ating sarili, kundi upang ipakilala si Jesus.

Kung buong katapatan nating susundin ang paalalang ito ni Jesus, hindi natin bibigyan ng puwang ang kasalanan ng pagmamataas at kayabangan na mag-ugat sa ating buhay. Sa halip, mas magiging bukas ang ating puso sa biyaya ng Diyos, at ang ating paglilingkod ay magiging higit na tapat, wagas, at kalugud-lugod sa Kanya.

At ano ang matitira? Kababaang-loob—tanging kababaang-loob. Ang kababaang-loob ang dapat maging ilaw na gagabay sa atin habang isinasabuhay natin ang ating pagiging mga alagad ni Jesus. Lagi nating tandaan na hindi tayo tinawag upang hangarin ang pagkilala para sa ating sarili, kundi upang ituro ang iba patungo kay Jesus. Nawa'y sa lahat ng ginagawa natin para sa Kanya, hindi tayo ang kanilang hangaan, kundi si Jesus ang higit nilang mahalin at makilala. 

Habang tayo ay naglilingkod, nagbabahagi ng Mabuting Balita, nagtuturo, nagpapalakas ng loob, nananalangin, at tumutulong sa iba na lumago sa pananampalataya, itinuturo ba natin sila patungo kay Jesus, o unti-unti na nating itinuturo ang kanilang pansin patungo sa ating sarili? At kapag ginagamit tayo ng Diyos upang baguhin at pagpalain ang buhay ng isang tao, handa ba tayong magpakumbaba, umatras, at hayaan Siyang tumanggap ng lahat ng kaluwalhatian?—Marino J. Dasmarinas