Tila labis siyang namangha sa mga salita at mga milagrong ginawa ni Hesus kaya ipinahayag niya ang kanyang paghanga sa pamamagitan ng pagpupuri sa Mahal na Birheng Maria. Kinilala niya ang mahalagang papel ni Maria sa pagdating ni Hesus sa ating mundo.
Ibinibigay
din ba natin ang karangalan at paggalang na nararapat sa Mahal na Birheng
Maria? May ilang denominasyong Kristiyano na hindi nagbibigay ng parehong uri
ng paggalang kay Maria gaya ng ginagawa natin bilang mga Katoliko.
Ngunit
bakit hindi natin pararangalan ang ina ni Hesus? Sa pamamagitan ng
mapagpakumbabang pagtanggap ni Maria sa kalooban ng Diyos, isinilang si Hesus
sa mundong ito, at sa pamamagitan Niya, tinanggap natin ang ating
Tagapagligtas.
Dahil
sa kababaang-loob at pagsunod ng Mahal na Birheng Maria sa kalooban ng Diyos,
dumating si Hesus sa ating mundo upang iligtas tayo. Nang ipahayag ng anghel
ang plano ng Diyos para sa kanya, hindi tumutol si Maria o iginiit na dapat
muna niyang malaman ang lahat ng mangyayari. Sa halip, buong kababaang-loob
niyang tinanggap ang banal na misyon na ipinagkatiwala sa kanya. Sinabi niya,
“Narito ang alipin ng Panginoon. Mangyari nawa sa akin ang ayon sa iyong
salita” (Lucas 1:38).
Itinuturo
sa atin ng tugon ni Maria na ang tunay na pananampalataya ay ang pagtitiwala sa
Diyos kahit hindi natin lubos na nauunawaan ang Kanyang mga plano. Tulad ni
Maria, tinatawag din tayong ipaubaya sa Panginoon ang ating mga takot,
pag-aalinlangan, at pangamba. Sa halip na laging ipilit ang sarili nating
kagustuhan, matuto nawa tayong magtiwala sa Kanya at hayaang ang Kanyang
kalooban ang gumabay sa ating buhay.
Inaanyayahan
tayong lahat ng Ebanghelyong ito na higit pang parangalan at igalang ang Mahal
na Birheng Maria. Pinararangalan natin siya sa pamamagitan ng paghingi ng
kanyang panalangin para sa atin at sa tapat na pagdarasal ng Banal na Rosaryo.
Sa pagdarasal nito, pinagninilayan natin ang buhay, pagdurusa, pagkamatay, at
Muling Pagkabuhay ni Hesus. Sa bawat misteryong ating pinagninilayan, natututo
tayong lumakad nang mas malapit kay Hesus, na sumusunod sa halimbawa ng Kanyang
Mahal na Ina na laging nagtuturo sa atin patungo sa Kanyang Anak.
Ipinaaalaala
rin sa atin ng Ebanghelyong ito ang mahalagang papel ng sarili nating mga ina
sa ating buhay. Alalahanin natin ang napakaraming sakripisyong kanilang ginawa,
ang mga pasaning kanilang tiniis, at ang mga pagkakataong isinantabi nila ang
sarili nilang pangangailangan upang unahin ang kapakanan natin. Marami sa ating
mga ina ang tahimik na nagtiis ng mga paghihirap, nagpuyat sa gabi, at
nagsakripisyo ng sariling kaginhawahan upang lumaki tayo nang may pagmamahal,
dignidad, at kalinga.
Huwag
nating balewalain ang kanilang mga sakripisyo. Kung kasama pa natin ang ating
mga ina, ipakita natin sa kanila ang ating pagmamahal at pasasalamat habang may
pagkakataon pa tayo. Huwag nating hintaying dumating ang panahong hindi na
natin sila mayakap, makausap, o masabihan ng “Mahal kita.” Kung ang ating mga
ina naman ay pumanaw na, alalahanin natin sila nang may pagmamahal at buong
pagtitiwalang ipagkatiwala sila sa mahabaging yakap ng Diyos.
Habang
pinararangalan natin ang Mahal na Birheng Maria, matuto rin nawa tayo sa
kanyang kababaang-loob, pagsunod, at matatag na pagtitiwala sa Diyos. At habang
inaalala natin ang ating mga ina, maging higit na mapagpasalamat nawa tayo sa
kanilang pagmamahal at mga sakripisyong humubog sa kung sino tayo ngayon.
Naglalaan ba tayo ng panahon upang hilingin sa Mahal na Birheng Maria na ipanalangin tayo at ilapit sa kanyang Anak ang ating mga kahilingan? Tapat ba tayong nagdarasal ng Banal na Rosaryo, kahit isang beses lamang sa isang linggo?
At kung ang mapagpakumbabang “Oo” ni Maria sa Diyos ay naging bahagi ng dakilang plano upang dumating si Hesus sa ating mundo, handa rin ba tayong magsabi ng “Oo” sa Diyos sa araw na ito—sa pamamagitan ng pagtitiwala sa Kanyang kalooban, pagmamahal sa ating pamilya, at pagiging daluyan ng pagmamahal ni Kristo sa ating kapwa?— Marino J. Dasmarinas
No comments:
Post a Comment