Ang Mabuting Balita at Repleksyon sa Oktubre 22 Huwebes sa Ika-29 Linggo ng Karaniwang Panahon: Lucas 12:49-53

Mabuting Balita: Lucas 12:49-53

Noong panahong iyon, sinabi ni Hesus sa kanyang mga alagad, "Naparito ako upang magdala ng apoy sa lupa -- at sana'y napagningas na ito! May isang binyag pa na dapat kong tanggapin, at nababagabag ako hangga't hindi natutupad ito! Akala ba ninyo'y pumarito ako upang magdala ng kapayapaan sa lupa?

Sinasabi ko sa inyo: hindi kapayapaan kundi pagkabaha-bahagi. Mula ngayon, ang lima katao sa isang sambahayan ay mababahagi: tatlo laban sa dalawa at dalawa laban sa tatlo. Maglalaban-laban ang ama at ang anak na lalaki, ang ina at ang anak na babae, at gayon din ang biyenang babae, at manugang na babae."

+ + + + + + +

Repleksyon:

May isang kuwento tungkol sa dalawang matalik na magkaibigan mula pa noong kanilang kabataan. Magkasama silang lumaki at kalaunan ay nag-aral sa iisang unibersidad. Isang araw, napansin ng unang kaibigan na tila may kakaiba sa ikinikilos ng kanyang matalik na kaibigan. Tinanong niya ito kung may problema ba, ngunit sumagot ang pangalawang kaibigan na wala siyang dapat ipag-alala dahil maayos naman ang lahat.

Pagkalipas ng ilang araw, nahuli ng mga awtoridad ng kanilang paaralan ang pangalawang kaibigan na gumagamit ng ilegal na droga. Ang unang kaibigan, na isang debotong tagasunod ni Hesus, ay pinayuhan ang kanyang matalik na kaibigan na ituwid ang kanyang buhay. Sinabi pa niya na kung magpapatuloy ito sa maling landas, mapipilitan siyang dumistansya sa kanya.

Marahil, nakasanayan nating tingnan si Hesus bilang bukal ng pagkakaisa at Panginoon ng kapayapaan. At tunay ngang Siya ang ating Panginoon ng kapayapaan at bukal ng ating pagkakaisa. Gayunman, ipinakikita rin sa atin ng Ebanghelyo ang isa pang bahagi ng Kanyang misyon: ang Kanyang mga aral ay maaaring magdulot ng pagkakahati-hati at hindi pagkakaunawaan, maging sa loob ng pamilya at sa pagitan ng magkakaibigan.

Bakit? Sapagkat hindi sa lahat ng pagkakataon ay matutuwa ang mga tao sa atin kapag sinusunod natin si Hesus. May mga pagkakataong ang pagpili sa tama ay nangangahulugang pagtindig laban sa mali, kahit hindi ito ikasiya ng mga taong mahal natin. Hinahamon tayo ni Hesus na suriin ang ating buhay, talikuran ang ating mga kasalanan, at manatiling tapat sa Diyos, kahit mahirap at masakit ang kapalit nito.

Halimbawa, kung may mga miyembro ng ating pamilya na ayaw nang magsimba tuwing Linggo, dapat ba tayong manahimik na lamang at hayaan silang gawin ang kanilang nais? Siyempre, hindi! Maaari natin silang mahinahong paalalahanan tungkol sa kahalagahan ng pagsamba sa Diyos at pakikibahagi sa Banal na Eukaristiya. Gawin natin ito nang may pagtitiyaga, pang-unawa, at pagmamahal. Tandaan natin na hindi natin layuning kondenahin sila, kundi tulungan silang higit na mapalapit kay Hesus.

Narito ang isa pang halimbawa. Ipagpalagay nating may isang miyembro ng ating pamilya na nabuntis nang hindi kasal, at may nagmumungkahi na magpalaglag bilang solusyon. Dapat ba tayong manahimik na lamang at sumang-ayon sa mungkahing ito? Hindi. Bilang mga tagasunod ni Hesus, tinatawag tayong ipagtanggol ang dignidad at kabanalan ng buhay ng tao habang nagbibigay ng mahabagin at mapagmahal na suporta sa ina.

Samahan natin siya sa kanyang pinagdaraanan, tulungan siyang humanap ng mga paraang nagpapahalaga sa buhay, at iparamdam sa kanya na hindi niya kailangang harapin nang nag-iisa ang mabigat na sitwasyong ito. Ang ating pananampalatayang Kristiyano ay hindi lamang dapat makita sa ating mga sinasabi, kundi higit sa lahat, sa habag, malasakit, at tulong na ating ibinibigay.

Tunay ngang nangangailangan ng tapang ang pagiging tunay na tagasunod ni Hesus. Hindi tayo maaaring palaging manahimik dahil lamang nais nating maiwasan ang hindi pagkakaunawaan o mapanatili ang ating mga relasyon, kapalit naman ng pagtalikod sa ating mga paninindigang Kristiyano. May mga pagkakataong kailangan nating magsalita at manindigan para sa tama, kahit hindi ito popular at kahit hindi tayo maunawaan ng iba.

Gayunman, tandaan din natin na ang pagtutuwid sa iba ay hindi nangangahulugang dapat nating ipilit ang ating paniniwala o ituring ang ating sarili na mas mabuti kaysa kanila. Tayo man ay mga makasalanang nangangailangan ng awa, kapatawaran, at patnubay ng Diyos.

Kaya kapag itinutuwid natin ang isang taong naliligaw ng landas, gawin natin ito nang may kababaang-loob, kahinahunan, at tunay na malasakit sa kanyang espirituwal na kapakanan. Maging matatag nawa ang ating mga salita sa pagtatanggol sa katotohanan, ngunit manatiling mahinahon at mapagmahal ang ating paraan ng pagsasalita, tulad ng ipinakikita sa atin ni Hesus.

May mga pagkakataong ang ating pagsisikap na akayin ang iba pabalik sa tamang landas ay magdudulot ng hindi pagkakaunawaan, sama ng loob, o pansamantalang paglayo ng loob. Kapag nangyari ito, huwag tayong agad sumuko sa kanila. Hindi natin mapipilit ang sinuman na magbago, at hindi rin natin kayang kontrolin ang mga pasiya ng mga taong mahal natin. Ang magagawa natin ay patuloy silang ipanalangin, maging mabuting halimbawa sa kanila, at buong pagtitiwalang ipaubaya sila sa mapagmahal na pangangalaga ng Diyos.

Tandaan natin na hindi natin kailangang manalo sa bawat pagtatalo upang maging tapat kay Hesus. Kung pakikinggan ng iba ang ating mga paalala, magalak tayo at patuloy silang palakasin sa kanilang pananampalataya. Kung hindi naman sila makikinig, manatili tayong matiyaga at patuloy silang mahalin nang hindi isinasakripisyo ang katotohanan. Maaaring matagal bago tumubo ang binhi ng pananampalatayang itinanim natin ngayon, ngunit huwag nating maliitin ang magagawa ng biyaya ng Diyos sa puso ng isang tao.

Ang pagsunod kay Hesus ay hindi nangangahulugang palaging magiging madali ang ating buhay. Sa halip, ito ay isang panawagan na mamuhay nang may pagmamahal, katotohanan, at katapatan sa Diyos. Hindi Niya tayo tinatawag upang sadyang lumikha ng pagkakawatak-watak. Tinatawag Niya tayong manatiling tapat sa katotohanan, kahit may mga pagkakataong ang ating paninindigan ay maglalantad ng pagkakaiba natin sa mga taong mahal natin.

Kaya kapag dumating ang pagkakataong kailangan nating mamili sa pagitan ng pagpapalugod sa mga tao at paninindigan sa tama, magkakaroon ba tayo ng lakas ng loob na manatiling tapat kay Hesus, magsalita nang may pagmamahal, magpakita ng habag sa mga hindi sumasang-ayon sa atin, at magtiwalang kayang hipuin ng Diyos ang puso ng mga taong hindi natin kayang baguhin?—Marino J. Dasmarinas