Ang Mabuting Balita at Repleksyon sa Oktubre 26 Lunes sa Ika-30 Linggo ng Karaniwang Panahon: Lucas 13:10-17

Mabuting Balita: Lucas 13:10-17

Noong panahong iyon, si Hesus ay nagtuturo sa isang sinagoga sa Araw ng Pamamahinga. May isang babae roon na labingwalong taon nang may karamdaman, gawa ng masamang espiritung nasa kanya. Siya’y hukot na hukot at hindi na makaunat. Nang makita ni Hesus ang babae, tinawag niya ito at sinabi, “Magaling ka na sa iyong karamdaman!”

At ipinatong ni Hesus ang kanyang mga kamay sa babae; noon di’y nakaunat ito at nagpuri sa Diyos. Ngunit nagalit ang tagapamahala ng sinagoga sapagkat nagpagaling si Hesus sa Araw ng Pamamahinga. Kaya’t sinabi niya sa mga tao, “May anim na araw na inilaan upang ipagtrabaho. Pumarito kayo sa mga araw na iyan upang magpagaling, at huwag sa Araw ng Pamamahinga.”

Sinagot siya ng Panginoon, “Mga mapagpaimbabaw! Hindi ba’t kinakalag ninyo sa sabsaban ang inyong baka o asno at dinadala sa painuman kahit Araw ng Pamamahinga? Ang babaing ito na mula sa lipi ni Abraham ay ginapos ni Satanas sa loob ng labingwalong taon. Hindi ba dapat na siya’y kalagan kahit na Araw ng Pamamahinga?” Napahiya ang lahat ng kalaban ni Hesus sa sagot niyang ito; at nagalak naman ang madla sa mga kahanga-hangang bagay na ginawa niya.

+ + + + + + +  

Repleksyon:

Nakikinig ba kay Hesus sa sinagoga ang babaeng may kapansanan?

Oo, naroon siya noong Araw ng Pamamahinga upang makinig sa Panginoon. Labingwalong taon na siyang nagdurusa dahil sa isang karamdaman na lubhang nagpahirap sa kanyang buhay. Ngunit nang makita siya ni Hesus, tinawag Niya ito at pinagaling (Lucas 13:10–13).

Ano ang matututuhan natin sa babaeng ito?

Ang kanyang pagdalo sa sinagoga ay nagpapaalala sa atin ng kahalagahan ng paglalaan ng panahon para sa Diyos, kahit marami tayong pinagdaraanan at suliranin sa buhay. Tulad niya, patuloy tayong lumapit kay Hesus at makinig sa Kanyang mga salita, habang nagtitiwala sa Kanyang pag-ibig, awa, at kapangyarihang baguhin ang ating buhay.

Ngunit naglalaan pa ba tayo ng panahon upang pakinggan si Hesus?

Nakalulungkot isipin na marami sa atin ang labis na abala sa pang-araw-araw na gawain, mga ambisyon, at paghahangad ng mga materyal na bagay. Dahil dito, unti-unti nating napapabayaan ang ating ugnayan sa Panginoon. Masyado tayong abala sa paghahangad ng mga bagay na panandalian lamang kaya nakakalimutan nating alagaan ang ating kaluluwa sa pamamagitan ng pananalangin, pakikibahagi sa Banal na Misa, at pagbubulay-bulay sa Kanyang mga salita.

Ano nga ba ang tunay nating napapala kapag hinahayaan nating sakupin ng mga materyal at panandaliang bagay ang ating buhay? Maaaring magbigay sa atin ng pansamantalang ginhawa ang mga ari-arian at kayamanan, ngunit hindi nito matitiyak ang pangmatagalang kasiyahan o ang malalim na kapayapaang nagmumula sa Diyos.

Gaano man karami ang ating kayamanan o kataas ang ating marating sa buhay, maaari pa rin tayong makaranas ng kahungkagan kung napapabayaan naman natin ang ating espirituwal na buhay. Tunay ngang para tayong humahabol sa hangin kapag inuubos natin ang ating lakas sa paghahangad ng kayamanan ngunit hindi natin binibigyang-puwang ang Diyos sa ating puso. Hindi kayang bigyang-kasiyahan ng mga bagay ng mundong ito ang pinakamalalim na pangangailangan ng ating kaluluwa.

Kaya huwag nating hayaang matabunan ng mga pang-akit at hinihingi ng mundong ito ang banayad na tinig ni Hesus. Sa halip, piliin nating sumunod sa Kanya nang buong katapatan at makinig sa Kanyang mga salita nang buong puso. Maglaan tayo ng panahon para sa pananalangin, buksan natin ang ating puso sa Kanyang mga aral, at hayaang gabayan ng mga ito ang ating mga pasiya at pakikitungo sa ating kapwa.

Kapag tinatanggap natin si Hesus sa ating buhay at pinayayabong ang ating ugnayan sa Kanya, natatagpuan natin ang isang tapat na kasama na nagpapalakas sa atin sa gitna ng mga pagsubok, umaaliw sa atin sa panahon ng kalungkutan, gumagabay sa atin sa gitna ng pagkalito, at nagkakaloob ng Kanyang biyaya ng kagalingan ayon sa Kanyang kalooban.

Tulad ng babaeng nasa Ebanghelyo, patuloy tayong lumapit kay Hesus, lalo na kapag nagiging mabigat at mahirap ang ating buhay. Huwag nating kalimutan na ang pinakadakilang kayamanan natin ay hindi ang mga bagay na ating naipundar kundi ang ugnayang pinagyayaman natin sa Kanya.

Maaaring ipangako sa atin ng mundo ang kaligayahan sa pamamagitan ng kayamanan, pagkilala, at tagumpay, ngunit ang Diyos lamang ang tunay na makapupuno sa pinakamalalim na pananabik ng ating kaluluwa.

Kaya tanungin natin ang ating sarili: Naglalaan ba tayo ng sapat na panahon upang pakinggan si Hesus at damhin ang Kanyang presensiya, o masyado na tayong abala sa paghahabol sa mga kayamanang panandalian lamang kaya hindi na natin marinig ang Kanyang tinig na tumatawag sa atin upang magkaroon ng mas malalim at makabuluhang ugnayan sa Kanya?—Marino J. Dasmarinas