Ang Mabuting Balita at Repleksyon sa Huwebes Oktubre 15 Paggunita kay Santa Teresa ng Avila, dalaga at pantas ng Simbahan: Lucas 11:47-54

Mabuting Balita: Lucas 11:47-54

Noong panahong iyon, sinabi ni Hesus, "Kawawa kayo! Ipinagtatayo ninyo ng magagarang libingan ang mga propetang pinagpapatay ng inyong mga magulang. Sa ganitong paraan, kayo na rin ang nagpapatunay na sang-ayon kayo sa mga ginawa ng inyong mga magulang; sapagkat sila ang pumatay sa mga propeta at kayo naman ang nagtatayo ng libingang puntod ng mga yaon. 

Dahil rito'y sinabi rin ng Karunungan ng Diyos, 'Magsusugo ako sa kanila ng mga propeta at ng mga apostol; ang iba'y papatayin nila at uusigin ang iba.' Sa gayo'y lalagpak sa lahing ito ang parusa dahil sa pagpatay sa mga propeta buhat nang itatag ang sanlibutan, magmula kay Abel hanggang kay Zacarias na pinatay sa pagitan ng dambanang sunugan ng mga handog at ng gusali ng Templo. 

Sinasabi ko sa inyo, lalagpak sa lahing ito ang parusa dahil sa kanilang ginawa. "Kawawa kayo, mga dalubhasa sa Kautusan! Sapagkat inalis ninyo ang susi ng karunungan. Ayaw na ninyong magsipasok, hinahadlangan pa ninyo ang mga nagnanais pumasok." At umalis si Jesus sa bahay na iyon. Mula noon, tinuligsa na siya ng mga eskriba at mga Pariseo at pinagtatanong tungkol sa maraming bagay, upang masilo siya sa kanyang pananalita.

+ + + + + + +

Repleksyon:

Sino-sino ang mga makabagong propeta na nakakatagpo natin sa ating buhay ngayon? Sila ang mga taong nagsasalita tungkol sa Diyos at sa Kanyang katotohanan, nagpapaalala sa atin kung ano ang tama, at tunay na nagmamalasakit sa ating kapakanan. Sa pamamagitan ng kanilang mga salita, payo, at pagmamalasakit, maaaring ginagamit sila ng Diyos upang gabayan tayo at akayin sa tamang landas.

Sa kasamaang-palad, hindi natin sila palaging pinakikinggan. Sa halip, madalas nating hinahayaang impluwensiyahan tayo ng mga panandaliang pang-aakit at kaisipan ng mundong ito. May mga pagkakataon pa ngang itinuturing natin silang mga taong hindi makatotohanan o hindi nakauunawa sa realidad ng buhay.

Minsan, ayaw nating tanggapin ang kanilang mga payo dahil hinahamon ng mga ito ang ating mga desisyon, inilalantad ang ating mga kahinaan, o hinihikayat tayong baguhin ang ating maling mga nakagawian. Ngunit kapag dumating na ang mga pagsubok at suliranin, saka lamang natin maaaring matanto kung gaano kahalaga ang kanilang mga salita at kung gaano nila tayo tunay na pinahahalagahan.

Tandaan natin na maaaring gamitin ng Diyos ang mga taong nakapaligid sa atin upang ipaalala ang Kanyang katotohanan at ilapit tayo sa Kanya. Maaaring sila ay ang ating mga magulang, kapamilya, kaibigan, kapwa natin mananampalataya sa parokya, o maging mga taong ang mga salita ay mahirap nating tanggapin sa simula.

Maaaring hindi madaling pakinggan ang kanilang mga payo, ngunit kung ang mga ito ay nagmumula sa katotohanan, pag-ibig, at tunay na malasakit sa ating espirituwal na kapakanan, matuto sana tayong makinig, manalangin, at taimtim na magnilay.

Gayunman, kailangan din nating gamitin ang ating wastong pagpapasya, sapagkat hindi lahat ng payo ay nagmumula sa Diyos. Nararapat nating suriin ang mga naririnig natin ayon sa Salita ng Diyos at sa mga aral ng ating pananampalatayang Katoliko.

Kung ang isang payo ay umaakay sa atin tungo sa higit na pagmamahal, kababaang-loob, pagsisisi sa kasalanan, at katapatan sa Diyos, huwag sana tayong maging mapagmataas upang tanggapin ito. Sa halip, buksan natin ang ating puso sa mga paalalang makatutulong sa ating paglago sa pananampalataya.

Huwag sana nating hintaying maranasan ang masasakit na bunga ng ating mga pagkakamali bago natin pahalagahan ang karunungan ng mga taong tunay na nagmamalasakit sa atin. Hilingin natin sa Panginoon na pagkalooban tayo ng mapagpakumbabang puso—pusong marunong makinig, tumanggap ng pagtutuwid nang may pasasalamat, at kumilala sa Kanyang pagkilos sa pamamagitan ng mga taong inilalagay Niya sa ating buhay. Sapagkat kung minsan, ang mga salitang pilit nating iniiwasang marinig ay siya palang mga salitang higit nating kailangang pakinggan.

Handa ba tayong makinig sa mga taong maaaring ginagamit ng Diyos upang ituwid at gabayan tayo, kahit masakit o mahirap tanggapin ang kanilang mga salita, o patuloy ba nating isasara ang ating puso hanggang sa ang masasakit na karanasan na mismo ang magturo sa atin ng mga aral na ayaw nating matutuhan?— Marino J. Dasmarinas