Ang Mabuting Balita at Repleksyon sa Oktubre 29 Huwebes sa Ika-30 Linggo ng Karaniwang Panahon: Lucas 13:31-35

Mabuting Balita: Lucas 13:31-35

Dumating noon ang ilang Pariseo. Sinabi nila kay Hesus, “Umalis ka rito, sapagkat ibig kang ipapatay ni Herodes.” At sumagot siya, “Sabihin ninyo sa alamid na iyon na nagpapalayas ako ngayon ng mga demonyo at nagpapagaling, bukas ay gayun din; sa ikatlong araw, tatapusin ko ang aking gawain.

Ngunit dapat akong magpatuloy sa aking lakad ngayon, bukas at sa makalawa; sapagkat hindi dapat mamatay sa labas ng Jerusalem ang isang propeta! “Jerusalem, Jerusalem! Pinapatay mo ang mga propeta at binabato ang mga sinugo ko sa iyo! Makailan kong sinikap na kupkupin ang iyong mga mamamayan, gaya ng paglukob ng isang inahin sa kanyang mga sisiw, ngunit ayaw mo.

Kaya’t lubos kang pababayaan. Sinasabi ko sa iyo, hindi mo na ako makikita hanggang sa dumating ang oras na sasabihin mo, ‘Pagpalain nawa ang dumarating sa pangalan ng Panginoon!’”

+ + + + + + +

Repleksyon:

Paano kaya kung hinayaan ni Jesus na manaig ang takot sa Kanyang puso at naging hadlang ito sa pagtupad Niya sa Kanyang misyon?

Ano kaya ang kalagayan ng ating buhay ngayon kung hindi Niya buong tapang na niyakap ang krus para sa ating kaligtasan? Dahil sa Kanyang wagas na pagmamahal sa atin at pagsunod sa kalooban ng Ama, hinarap ni Jesus ang pagdurusa at kamatayan at tinupad Niya ang misyong ipinagkatiwala sa Kanya.

Ano ang matututuhan natin sa matapang na halimbawang ito ni Jesus?

Tayo rin ay tinatawag na harapin ang ating mga takot. Marami sa atin ang nag-aatubiling magbahagi ng Mabuting Balita dahil natatakot tayong baka walang makinig sa atin, baka tayo ay tanggihan o kutyain, o baka makaranas tayo ng mga pagsubok sa ating pagbabahagi.

Kung minsan, hinahayaan nating lumaki ang mga takot na ito sa ating puso hanggang sa maging hadlang ang mga ito sa pagtupad natin sa kalooban ng Diyos. Nanahimik tayo sa mga pagkakataong dapat nating ipahayag ang Kanyang pagmamahal, at nag-aatubili tayo sa mga sandaling dapat sana nating ibahagi ang Mabuting Balita.

Ngunit ano ang mangyayari kung isusuko natin kay Jesus ang ating mga takot at hahayaan nating maging mas matatag ang ating pananampalataya kaysa sa ating mga pag-aalinlangan? Unti-unti nating mauunawaan na hindi natin kailangang maging perpekto, mahusay magsalita, o lubusang walang takot upang maging instrumento Niya.

Ang kailangan lamang ay ang kahandaang magtiwala sa Kanya at gumawa ng unang hakbang. Kapag hindi na natin hinahayaang kontrolin ng takot ang ating mga pagpapasya, nagiging mas matapang at mabisa tayong mga misyonero ni Kristo Jesus.

Ang susi upang maging mabubuting misyonero ni Kristo ay ang pagdaig sa ating mga takot sa pamamagitan ng pananampalataya. Gayunman, bilang mga tao, kung minsan ay nagpapadaig din tayo sa takot, lalo na kapag nahaharap tayo sa pagtanggi, pamumuna, o maging sa panganib.

May mga pagkakataong natutukso tayong manahimik tungkol sa ating pananampalataya dahil ayaw nating makasakit ng damdamin ng iba o harapin ang mga posibleng bunga ng pagsasabi ng katotohanan. Ngunit kung hahayaan nating patahimikin tayo ng takot, paano natin maibabahagi ang Mabuting Balitang ipinagkatiwala sa atin ni Jesus? Paano makikilala ng iba ang Kanyang pagmamahal kung ayaw naman nating maging mga saksi nito?

Isipin natin kung ano kaya ang nangyari kung hinayaan nina Jesus, ng mga apostol, at ng mga santo na daigin sila ng takot. Maaaring hindi nakarating sa atin sa ganitong paraan ang pananampalatayang ating ipinahahayag at ibinabahagi ngayon.

Malaki ang utang na loob natin sa katapangan ni Jesus at sa tapat na pagsaksi ng mga sumunod sa Kanya, kahit kinailangan nilang harapin ang pag-uusig, pagdurusa, at kamatayan. Ipinapaalala sa atin ng kanilang halimbawa na ang ating pananampalataya ay isang napakahalagang kaloob na hindi lamang natin dapat tanggapin kundi dapat din nating ibahagi sa iba.

Kaya't tularan natin si Kristo. Huwag nating hayaang paralisahin tayo ng takot o pahinain ng mga pagsubok ang ating pananampalataya. Sa halip, harapin natin ang mga hamong ito nang may pusong matatag na nakakapit kay Jesus. Maaaring hindi natin laging alam kung ano ang sasabihin o kung paano tutugon ang mga tao, ngunit maaari tayong magtiwala na kikilos ang Diyos sa pamamagitan ng ating tapat na pananalita, mapagpakumbabang pagkilos, at mapagmahal na halimbawa.

Buong tapang nating isabuhay ang misyong ipinagkaloob sa atin sa pamamagitan ng Binyag na ipalaganap ang Mabuting Balita. Hindi natin kailangang hintayin ang perpektong pagkakataon, ni hindi natin kailangang magkaroon ng pambihirang kakayahan bago tayo makapaglingkod sa Panginoon. Maaari tayong magsimula kung nasaan tayo ngayon: sa ating tahanan, pinagtatrabahuhan, pamayanan, at mga ugnayan sa kapwa.

Bawat kabutihang ating ginagawa, bawat salitang nagbibigay-lakas ng loob, bawat pagpapatawad, at bawat matapang na pagsaksi sa katotohanan ay maaaring maging daan upang mailapit natin ang iba kay Jesus.

Higit sa lahat, tandaan nating hindi natin kailangang harapin nang mag-isa ang misyong ito. Si Jesus, na tumawag sa atin upang sumunod sa Kanya, ay nananatiling kasama natin habang ipinahahayag natin ang Kanyang Mabuting Balita.

Kapag binabagabag ng takot ang ating puso, lumapit tayo sa Kanya sa pamamagitan ng panalangin. Kapag nanghihina tayo, sa Kanya tayo humugot ng lakas. At kapag nagiging mahirap ang ating paglalakbay, alalahanin nating hindi para sa sarili nating karangalan ang ating misyon, kundi upang maipakilala sa buong mundo ang Kanyang pagmamahal.

Kung buong tapang na niyakap ni Jesus ang krus dahil sa Kanyang pagmamahal sa atin, handa rin ba tayong daigin ang ating mga takot, manindigan sa ating pananampalataya, at buong tapang na maging mga saksi ng Kanyang pagmamahal upang sa pamamagitan natin ay makilala rin Siya ng iba?— Marino J. Dasmarinas