Ang Mabuting Balita at Repleksyon para Oktubre 24 Sabado sa Ika-29 Linggo ng Karaniwang Panahon: Lucas 13:1-9

Mabuting Balita: Lucas 13:1-9

Dumating noon ang ilang mga tao at ibinalita kay Hesus na ipinapatay ni Pilato ang ilang Galileo samantalang ang mga ito’y naghahandog sa Diyos. Sinabi niya sa kanila, “Akala ba ninyo, higit na makasalanan ang mga Galileong ito kaysa ibang mga taga-Galilea dahil sa gayun ang sinapit nila? Hindi! Ngunit sinasabi ko sa inyo: kapag hindi ninyo pinagsisihan at tinalikdan ang inyong mga kasalanan, mapapahamak din kayong lahat. 

At ang labingwalong namatay nang mabagsakan ng tore sa Siloe – sa akala ba ninyo’y higit silang makasalanan kaysa ibang naninirahan sa Jerusalem? Hindi! Ngunit sinasabi ko sa inyo: kapag hindi ninyo pinagsisihan at tinalikdan ang inyong mga kasalanan, mapapahamak din kayong lahat.” 

Sinasabi sa kanila ni Hesus ang talinghagang ito: “May isang tao na may puno ng igos sa kanyang ubasan. Minsan, tiningnan niya kung may bunga ito, ngunit wala siyang nakita. Kaya’t sinabi niya sa tagapag-alaga ng ubasan, ‘Tatlong taon na akong pumaparito at naghahanap ng bunga sa punong ito, ngunit wala akong makita. 

Putulin mo na! Nakasisikip lang iyan!’ Ngunit sumagot ang tagapag-alaga, ‘Huwag po muna nating putulin sa taong ito. Huhukayan ko ang palibot at lalagyan ng pataba. Kung mamunga po ito sa darating na taon, mabuti; ngunit kung hindi, putulin na natin!’” 

+ + + + + + +

Repleksyon:

Susundin ba natin ang panawagan ni Hesus na magsisi?

Ang pagsisisi sa ating mga kasalanan ay isang bagay na kailangan nating lahat sapagkat lahat tayo ay nagkakasala. Ngunit bakit marami sa atin ang ayaw tumugon sa panawagan ni Hesus na magsisi at magbalik-loob sa Diyos? Isa sa mga dahilan ay ang kawalan natin ng kababaang-loob.

Marami rin sa atin ang tila isinangla na ang ating buhay sa dimonyo kapalit ng panandaliang kaligayahang dulot ng kasalanan. Dahil sa ating kapalaluan at labis na pagkahumaling sa mga makamundong kasiyahan, kung minsan ay tumatalikod tayo sa Diyos sa halip na buong kababaang-loob na tumugon sa Kanyang mapagmahal na panawagan na magsisi.

Ngunit ano ang handa nating isakripisyo dahil sa hindi pagpansin sa panawagan ni Hesus na magsisi? Handa ba nating ipagsapalaran ang pagkawala ng ating kapayapaan, ang pagkasira ng ating ugnayan sa Diyos, at maging ang ating kaligtasan sa kabilang buhay dahil lamang ayaw nating talikuran ang kasalanan?

Walang anumang makamundong kasiyahan ang maihahambing sa halaga ng ating ugnayan kay Hesus. Ang mga kasiyahan sa mundong ito ay panandalian lamang, ngunit ang kagalakang makapiling ang Diyos ay walang hanggan.

Kapag taos-puso tayong nagsisisi, unti-unti nating nararanasan ang kalayaan at kapayapaang dulot ng pagbabalik-loob sa Diyos. Ang mabigat na pasanin ng kasalanan ay maaari nang maibsan, ang ating budhi ay muling makadarama ng kapayapaan, at ang ating nasirang ugnayan kay Hesus ay maaari nating maibalik sa pamamagitan ng Kanyang awa at pagpapatawad.

Gayunman, marami pa rin sa atin ang tumatanggi sa Kanyang mapagmahal na paanyaya. Sa halip na kumawala sa kasalanan, hinahayaan nating manatili tayong alipin nito. Sa halip na yakapin ang Diyos na nagnanais ng ating kaligtasan, kung minsan ay pinipili natin ang mga tukso ng diyablo na lalo lamang naglalayo sa atin sa Panginoon.

Sa Ebanghelyo ngayon, tinatawag tayo ni Hesus na magsisi sa lahat ng ating mga kasalanan. Nangangahulugan ito na kailangan nating talikuran ang ating masasamang kaisipan, salita, at gawa. Kailangan din nating magkaroon ng lakas ng loob na lumayo sa mga tao, sitwasyon, at impluwensiyang nagtutulak sa atin na magkasala, habang patuloy pa rin nating minamahal at pinakikitunguhan nang may malasakit ang ating kapwa.

Higit sa lahat, kailangan nating magpakumbaba at lumapit sa nagpapagaling na biyaya ng Sakramento ng Kumpisal o Pakikipagkasundo. Dito, maaari nating ipahayag ang ating mga kasalanan, tanggapin ang kapatawaran ng Diyos, at magsimulang muli taglay ang pusong binago at binuhay ng Kanyang awa.

Hindi tayo tinatawag ni Hesus na magsisi dahil nais Niya tayong hatulan. Tinatawag Niya tayo sapagkat mahal Niya tayo at nais Niya tayong palayain mula sa mga gapos ng kasalanan. Gaano man tayo lumayo sa Kanya, patuloy tayong inaanyayahan ng Kanyang awa na magbalik-loob.

Huwag nating hayaang ang kapalaluan, makamundong kasiyahan, at labis na pagkakapit sa kasalanan ang humadlang sa atin upang muling maranasan ang Kanyang mapagmahal na yakap. Sa halip, buksan natin ang ating mga puso sa Kanyang biyaya at buong katapatang tahakin ang landas tungo sa kabanalan.

Sa araw na ito, tinatawag tayo ni Hesus na magsisi at magbalik-loob sa Kanya. Handa ba tayong magpakumbaba, talikuran ang mga kasalanang umaalipin sa atin, at tanggapin ang Kanyang nagpapagaling na awa, o patuloy ba nating pipiliin ang panandaliang kasiyahan ng mundong ito kapalit ng ating ugnayan sa Panginoong nagmamahal sa atin at nagnanais na akayin tayo sa buhay na walang hanggan?— Marino J. Dasmarinas