Ang Mabuting Balita at Repleksyon Martes Setyembre 15 Paggunita sa Mahal na Birheng Maria na Nagdadalamhati: Juan 19:25-27

Mabuting Balita: Juan 19:25-27

Nakatayo sa tabi ng krus ni Jesus ang kanyang ina at ang kapatid na babae nitong si Maria, na asawa ni Cleopas. Naroon din si Maria Magdalena. 

Nang makita ni Jesus ang kanyang ina, at ang minamahal niyang alagad sa tabi nito, kanyang sinabi, "Ginang, narito ang iyong anak!" At sinabi sa alagad, "Narito ang iyong ina!" Mula noon, siya'y pinatira ng alagad na ito sa kanyang bahay.

+ + + + + + +

Repleksyon:

Ano kaya ang nadama ni Maria nang makita niyang namamatay sa krus ang kanyang Anak?

Tiyak na napakasakit para kay Maria na makita ang kanyang minamahal na Anak na si Jesus na nakapako at namamatay sa krus. Lalo pa sigurong nadurog ang kanyang puso nang marinig niyang ipinagkakatiwala ni Jesus ang kanyang ina sa pangangalaga ng Kanyang minamahal na alagad na si Juan.

Ang paghihiwalay, lalo na ang paghihiwalay tulad ng magulang sa kanyang anak, ay laging may kaakibat na sakit at kalungkutan. Ngunit bahagi ito ng buhay. Lahat tayo ay makararanas ng mga sandali ng sakit, kalungkutan, at paghihiwalay. Walang sinuman ang lubusang makaiiwas dito. Mayaman man tayo o mahirap, darating ang panahon na mararanasan natin ang sakit ng pagkakawalay sa mga taong mahal natin.

Sa gitna ng matinding kalungkutan ni Maria habang naghihiwalay sila ng kanyang naghihingalong Anak, ipinagkatiwala siya ni Jesus sa pangangalaga ng Kanyang minamahal na alagad na si Juan. Sa tagpong ito ng Ebanghelyo, nakikita natin ang dakilang pagmamahal ni Jesus sa Kanyang ina. Kahit Siya ay naghihirap at unti-unti nang namamatay sa krus, naisip pa rin ni Jesus ang kapakanan ng Kanyang ina at tiniyak Niyang may mag-aalaga sa kanya.

Nakikita rin natin ang malalim at wagas na pagmamahal ni Maria sa kanyang Anak na si Jesus. Hindi siya tumalikod kay Jesus sa Kanyang pinakamadilim na sandali. Nanatili siya roon at buong katapatang tumayo sa tabi ng krus hanggang sa huling hininga ni Jesus.

Ipinakikita sa atin ni Maria ang isang pagmamahal na nananatiling matatag kapag dumarating ang paghihirap—isang pagmamahal na nananatili kahit tila wala na tayong magagawa kundi manalangin, magtiis, at manatili.

Ang dalamhati ni Maria ay nagpapaalala sa atin na ang tunay na pagmamahal ay nangangahulugan din ng pagiging handang makibahagi sa paghihirap ng ating minamahal. May mga pagkakataon sa ating buhay na kailangan nating samahan ang isang taong nasasaktan, nagluluksa, may karamdaman, dumaraan sa mabigat na pagsubok, o unti-unting nawawalan ng pag-asa. Sa mga ganitong sandali, ang ating presensya, panalangin, pagtitiis, at pagmamahal ay maaaring maging tahimik na paraan upang ipadama sa kanila ang presensya ng Diyos.

Inaanyayahan din tayo ng Ebanghelyong ito na tingnan nang malalim ang ating mga relasyon. Kumusta tayo bilang mga anak sa ating mga ina? Naipadarama ba natin sa kanila ang ating pagmamahal at pasasalamat habang may pagkakataon pa tayo?

At para sa ating mga magulang, paano natin minamahal, ginagabayan, at inaalagaan ang ating mga anak? Naroroon ba tayo hindi lamang sa kanilang mga tagumpay at masasayang sandali kundi maging sa kanilang mga kabiguan, paghihirap, at pagluha?

Matuto tayo kina Jesus at Maria. Huwag nating ipagwalang-bahala ang mga taong mahal natin. Habang kasama pa natin sila, ipahayag natin ang ating pagmamahal. Humingi tayo ng tawad at matuto ring magpatawad.

Maglaan tayo ng panahon para sa kanila. Maaaring hindi natin kayang alisin ang kanilang mga pasakit, ngunit maaari tayong manatili sa kanilang tabi—tulad ni Maria na nanatiling kasama ni Jesus hanggang sa Kanyang kamatayan.

Darating ang araw na maaaring wala na tayong pagkakataong sabihin ang mga salitang matagal nang nais sabihin ng ating puso. Darating ang panahon na ang mga kamay na hawak natin ngayon ay maaaring hindi na natin mahawakan. Kaya habang may panahon pa, magmahal tayo. Habang may pagkakataon pa, magpatawad tayo. At habang naririyan pa ang ating mga mahal sa buhay, ipadama natin sa kanila na sila ay mahalaga sa atin.

Habang tinitingnan natin si Maria na buong katapatang nanatili sa tabi ni Jesus sa paanan ng krus, handa rin ba tayong manatili sa tabi ng ating mga mahal sa buhay sa kanilang pinakamadilim na sandali? 

At habang ipinagkakaloob pa sa atin ng Diyos ang kanilang presensya, gagawin ba nating makabuluhan ang bawat sandali upang madama nila kung gaano natin sila kamahal?—Marino J. Dasmarinas