Ang Mabuting Balita at Repleksyon Setyembre 6 Ika-23 Linggo sa Karaniwang Panahon: Mateo 18:15-20

Mabuting Balita: Mateo 18:15-20

Noong panahong iyon, sinabi ni Hesus sa kanyang mga alagad: "Kung magkasala sa iyo ang kapatid mo, puntahan mo siya at kausapin nang sarilinan. Kapag nakinig siya sa iyo, ang pagsasama ninyong magkapatid ay napanauli mo sa dati at napapanumbalik mo siya sa Ama.  

Ngunit kung hindi siya makinig sa iyo, magsama ka pa ng isa o dalawang tao upang ang lahat ng pinag-uusapan ninyo ay mapatunayan ng dalawa o tatlong saksi. Kung hindi siya makinig sa kanila, sabihin mo ito sa pagtitipon sa simbahan.  

At kung hindi pa siya makinig sa natitipong simbahan, ituring mo siyang isang Hentil o isang publikano." "Sinasabi ko sa inyo: anumang ipagbawal ninyo sa lupa ay ipagbabawal sa langit, at anumang ipahintulot ninyo sa lupa ay ipahihintulot sa langit."

"Sinasabi ko pa rin sa inyo: kung ang dalawa sa inyo dito sa lupa ay magkaisa sa paghingi ng anumang bagay sa inyong panalangin, ipagkakaloob ito sa inyo ng aking Amang nasa langit. Sapagkat saanman may dalawa o tatlong nagkakatipon dahil sa akin, naroon akong kasama nila."

+ + + + + + +  

Repleksyon:

May isang kuwento tungkol sa isang lider ng isang ministri sa simbahan na laging sumisigaw sa kanyang mga kasamahan sa tuwing sila ay nagkakamali. Kalaunan, hindi na nakayanan ng mga miyembro ang kanyang dominanteng pag-uugali kaya nagpasiya silang umalis sa ministry na kanyang pinamumunuan.

Laging nakatutukso na ipakita ang ating awtoridad at kapangyarihan, lalo na kapag tayo ay pinagkatiwalaang mamuno. Kung minsan, iniisip natin na sa pagiging mahigpit, mapaghanap, o mapangibabaw ay mas igagalang at susundin tayo ng iba.

Ngunit ang hindi natin palaging nauunawaan ay habang nagiging mayabang tayo sa paggamit ng ating awtoridad, lalo naman nating inilalayo ang ating sarili sa mga taong tinatawag nating mahalin at pamunuan. Habang nagiging mapangibabaw tayo, lalo rin nating pinabibilis ang sarili nating pagbagsak.

Kapag dumarating ang mga alitan, maaari tayong matuksong tumugon nang may galit, kayabangan, at labis na paggamit ng ating awtoridad. Maaaring ibulong sa atin ng dimonyo na malulutas natin ang lahat sa pamamagitan ng pagpapakita ng ating kapangyarihan at pagpapatunay na tayo ang tama.

Ngunit kailanman ay hindi magagawang pagalingin ng masamang  pag-uugali at kayabangan ang isang sugatang ugnayan. Sa halip, maaari lamang nitong palalimin ang mga sugat, palawakin ang agwat, at lalong palalain ang alitan.

Sa ating Ebanghelyo ngayong Linggo, itinuturo sa atin ni Jesus ang isang higit na mabuti at maka-Kristiyanong paraan ng pakikitungo sa mga taong hindi natin makasundo. Inaanyayahan Niya tayong piliin ang landas ng kababaang-loob, pag-ibig, pagtitiyaga, at pagpapasensya, sa halip na ang landas ng pang-aabuso sa kapangyarihan, kayabangan, at pagdodomina. Ipinapaalala sa atin ni Jesus na kapag maroon hindi pagkakaunawaan, hindi tayo tinatawag upang magdomina laban sa isa’t isa, kundi upang hanapin ang daan ng pagkakasundo at kapayapaan.

Hindi ito laging madali. May mga pagkakataong sinasabi sa atin ng ating pride na lakasan ang ating boses, patunayan na tayo ang tama, o iparamdam sa iba ang bigat ng ating awtoridad. Ngunit marahang ipinapaalala sa atin na ang tunay na lakas ay hindi nasusukat sa kung sino ang pinakamalakas sumigaw o kung sino ang may kapangyarihan. Ang tunay na lakas ay matatagpuan sa kababaang-loob na makinig, sa pagtitiyagang umunawa, at sa pusong marunong magpatawad.

Sa madaling salita, kailangan nating maupo at mag-usap. Kailangan nating makinig kahit mahirap makinig. Kailangan nating palawigin ang ating pagtitiis at iwasang magpadala sa galit. Kung minsan, ang paggaling ng isang pusong nasaktan at ang pagpapanumbalik ng isang nasirang relasyon ay nagsisimula sa isang mapagpakumbabang pag-uusap at sa isang pusong handang magpatawad.

Nawa’y lagi nating tandaan na ang pamumuno ay hindi tungkol sa pagpaparamdam sa iba ng takot sa atin. Ito ay tungkol sa pagbibigay-inspirasyon sa pamamagitan ng pag-ibig. Ang awtoridad ay hindi ipinagkakaloob sa atin upang magdomina sa iba, kundi upang sila ay paglingkuran. At kapag tayo ay namumuno nang may kababaang-loob, malasakit, at pag-ibig, hinahayaan nating kumilos si Hesus sa ating buhay.

May mga pagkakataon ba na nasaktan natin ang ating kapwa dahil sa ating pagmamataas? Nagamit ba natin ang ating awtoridad upang kontrolin ang iba sa halip na sila ay paglingkuran? May mga salitang nasabi ba tayo na nagtulak sa iba palayo sa halip na ilapit sila sa Diyos?

At kapag dumarating ang alitan, pipiliin ba natin ang mas madaling landas ng galit at pagdodomina, o magkakaroon tayo ng lakas ng loob na magpakumbaba, makinig nang may pag-ibig, magpatawad, at gumawa ng unang hakbang tungo sa pagkakasundo?

Paano kung ngayong araw, sa halip na ipilit nating tayo ang tama, piliin nating maging higit na katulad ni Hesus—magpakumbaba, lumapit, makinig, at maging instrumento ng paggaling sa buhay ng mga taong ipinagkatiwala sa atin ng Diyos?—Marino J. Dasmarinas