Ang Mabuting Balita at Repleksyon Setyembre 2, Miyerkules ng Ika-22 Linggo sa Karaniwang Panahon: Lucas 4:38-44

Mabuting Balita: Lucas 4:38-44

Noong panahong iyon, umalis si Jesus sa sinagoga at nagtungo sa bahay ni Simon. Mataas noon ang lagnat ng biyenan ni Simon, kaya't ipinamanhik nila kay Jesus na pagalingin siya. Tumayo si Jesus sa tabi ng higaan ng babae at iniutos na maalis ang lagnat, at nawala nga ito. Noon di'y tumindig ang maysakit at naglingkod sa kanila.  

Paglubog ng araw, ang lahat ng maysakit -- anuman ang karamdaman -- ay dinala ng kanilang mga kaibigan kay Jesus. Ipinatong niya ang kanyang mga kamay sa bawat isa sa kanila at pinagaling sila. Nagsilabas sa marami ang mga demonyo, sabay sigaw, "Ikaw ang Anak ng Diyos!" Ngunit sinaway sila ni Jesus at hindi pinahintulutang magsalita, sapagkat nakikilala nila na siya ang Mesias.  

Nang mag-uumaga na, umalis si Jesus at nagpunta sa isang ilang na pook. Hinanap siya ng mga tao, at nang matagpuan ay pinakiusapang huwag munang umalis. Subalit sinabi niya, "Dapat ko ring ipangaral sa ibang bayan ang Mabuting Balita tungkol sa paghahari ng Diyos; sapagkat iyan ang layunin ng pagkasugo sa akin." At nangaral siya sa mga sinagoga sa Judea.

+ + + + + + +  

Repleksyon:  

Nanalangin naba tayo kay Jesus na pagalingin ang isang taong malapit sa atin? May kamag-anak o kaibigan ba tayong nailapit na kay Jesus?  

Nagiging higit na makahulugan ang ating pananampalataya at relasyon kay Jesus kapag nagagawa nating dalhin o ipakilala sa Kanya ang ibang tao. Isa itong magandang tanda na ang ating pananampalataya ay lumalago at nagsisimula nang mamunga—hindi lamang para sa ating sarili kundi para rin sa kapakanan ng mga taong ipinagkatiwala ng Diyos sa ating buhay.

Sa Ebanghelyo ngayon, buong pagpapakumbabang hiniling ni Simon kay Jesus na pagalingin ang kanyang biyenan na nilalagnat. Agad na pumunta si Jesus sa kanya, hinawakan siya sa kamay, at pinagaling. Paano kaya kung hindi dinala ni Simon kay Jesus ang kanyang kahilingan?

 Hindi natin alam kung ano ang maaaring nangyari. Ngunit hindi nanatiling tahimik si Simon. Buong pananampalataya siyang lumapit kay Jesus at ipinagkatiwala sa Kanya ang isang taong kanyang minamahal. Ang kanyang mapagpakumbaba at taimtim na pamamagitan ay naging daan upang maranasan ng kanyang biyenan ang mapagpagaling na biyaya ng Diyos.

Ang ginawa ni Simon para sa kanyang biyenan ay isang magandang paalala para sa ating lahat. Tayo rin ay tinatawag na dalhin kay Jesus ang mga pangangailangan ng iba. May mga taong nakapaligid sa atin na maaaring may dalang sakit na hindi natin nakikita, nakikipaglaban sa mga problemang hindi nila masabi, o tahimik na naghahanap ng pag-asa, kagalingan, at direksiyon sa buhay.

Ang ilan ay maaaring may karamdaman sa katawan; ang iba naman ay may sugat sa puso, may pinagdaraanan sa kanilang mga relasyon, nabibigatan sa kasalanan, o unti-unting lumalayo sa Diyos.

Huwag nating maliitin kailanman ang kapangyarihan ng pananalangin para sa iba. Kapag ipinapanalangin natin ang ating kapwa, buong pagmamahal natin silang inilalagay sa mga kamay ni Jesus. Maaaring hindi natin alam ang lahat ng kanilang pinagdaraanan, at maaaring hindi natin agad makita ang bunga ng ating mga panalangin.

Ngunit naririnig ng ating mapagmahal na Diyos ang bawat taimtim na panalanging iniaalay nang may pananampalataya at pagpapakumbaba. Lalo nating alalahanin sa ating panalangin ang mga maysakit, pinanghihinaan ng loob, may mabibigat na suliranin, at ang mga hindi pa lubos na nakakikilala at nakauunawa sa pag-ibig ni Jesus.

Ang ating pananalangin para sa iba ay maaaring maging kasangkapan upang hipuin, pagalingin, liwanagan, at baguhin ng Diyos ang kanilang buhay. Isang makapangyarihang halimbawa ng ganitong matiyagang pananalangin si Santa Monica, ang ina ni San Agustin. Tapat siyang nanalangin para sa pagbabagong-loob ng kanyang asawa at sa loob ng labimpitong mahabang taon ay patuloy na nanalangin para sa kanyang anak na si Agustin, na noon ay namumuhay sa kasalanan.

Hindi siya sumuko kahit tila matagal ang kasagutan sa kanyang mga panalangin. Ang kanyang mga luha, pagtitiis, pananampalataya, at pagtitiyaga ay naging magandang patotoo ng isang inang buong tiwalang ipinagkatiwala sa Diyos ang kanyang mga minamahal.

Sa huli, sinagot ng Diyos ang kanyang mga panalangin. Naranasan ni Agustin ang isang malalim na pagbabagong-loob at naging isang dakilang lingkod ng Diyos at isa sa mga pinakamaimpluwensiyang banal sa kasaysayan ng Simbahan.

Ipinapaalala sa atin ni Santa Monica na maaaring hindi sagutin ng Diyos ang ating mga panalangin ayon sa ating itinakdang panahon, ngunit hindi ito nangangahulugang hindi Niya tayo pinakikinggan. Kung minsan, habang hinihintay nating baguhin ng Diyos ang ibang tao, tayo rin ay Kanyang hinuhubog at binabago—pinapalalim ang ating pananampalataya, pagtitiis, at pagtitiwala sa Kanya.

Marahil ay may isang tao sa ating buhay na halos tumigil na tayong ipanalangin. Marahil ay may mahal tayo sa buhay na nangangailangan ng kagalingan, isang kaibigang nangangailangan ng kaliwanagan, o isang taong napalayo na sa Diyos.

Huwag natin silang sukuan. Patuloy natin silang dalhin kay Jesus sa panalangin. Maaaring tila maliit at payak lamang sa ating paningin ang isang panalanging iniaalay nang may pagmamahal, ngunit sa mga kamay ng Diyos, maaari itong maging isang makapangyarihang kasangkapan ng Kanyang biyaya.

Tandaan natin na hindi tayo tinatawag upang iligtas o baguhin ang ibang tao sa pamamagitan lamang ng ating sariling lakas. Ang ating tungkulin ay mahalin sila, ipanalangin sila, at dalhin kay Jesus ang kanilang mga pangangailangan. Pagkatapos, nang may mapagpakumbaba at matiyagang puso, ipaubaya natin sila sa Kanyang mapagmahal na mga kamay at magtiwala na alam Niya kung ano ang pinakamabuti para sa kanila.

Sino ang taong nais ni Jesus na dalhin natin sa Kanya sa panalangin ngayon? Handa ba tayong magmahal, manalangin, at magtiyaga para sa taong iyon kahit matagal nating hindi nakikita ang kasagutan—at patuloy ba tayong magtitiwala hanggang sa dumating ang araw na maranasan niya ang kagalingan, liwanag, at biyaya ng Diyos?—Marino J. Dasmarinas