Ang Mabuting Balita at Repleksyon Setyembre 5 Sabado ng Ika-22 Linggo sa Karaniwang Panahon: Lucas 6:1-5

Mabuting Balita: Lucas 6:1-5

Isang Araw ng Pamamahinga, naparaan sina Jesus sa triguhan. Ang kanyang mga alagad ay nangitil ng uhay, at kanilang kinain ang mga butil matapos ligisin sa kanilang mga kamay. "Bakit ninyo ginagawa sa Araw ng Pamamahinga ang ipinagbabawal ng Kautusan?" tanong ng ilang Pariseo.  

Sinagot sila ni Jesus, "Hindi ba ninyo nabasa ang ginawa ni David nang magutom siya at ang kanyang mga kasama? Pumasok siya sa bahay ng Panginoon, kumuha ng tinapay na handog sa Diyos at kumain nito. Binigyan pa niya ang mga kasama, bagama't ayon sa Kautusan, ang mga saserdote lamang ang may karapatang kumain niyon." At sinabi pa niya sa kanila, "Ang Araw ng Pamamahinga ay nasa ilalim ng kapangyarihan ng Anak ng Tao."

+ + + + + + +

Repleksyon:

Palagi ba nating ginagawa ang tama, kahit hindi ito popular o sinasang-ayunan ng karamihan?

May mga pagkakataon sa ating buhay na nahahadlangan tayong gumawa ng mabuti dahil natatakot tayo sa sasabihin at magiging pagtingin ng iba. Alam natin kung ano ang tama, ngunit dahil sa takot na mapuna, tanggihan, o hindi maunawaan, nag-aatubili tayo. Kung minsan, ang paggawa ng tama ay nangangailangan ng tapang—ang tapang na manindigan kahit tila nag-iisa tayo.

Isipin natin, halimbawa, ang isang batang babae na biglang humarap sa isang hindi planadong pagbubuntis. Dahil bata pa siya, maaaring hikayatin siya ng kanyang pamilya na ipalaglag ang buhay na nabubuo sa kanyang sinapupunan.

Ngunit sa kabila ng pressure at opinyon ng iba, buong tapang siyang nanindigan, ipinagpatuloy ang kanyang pagbubuntis, at isinilang ang kanyang anak. Ang kanyang naging pasiya ay nagpapaalala sa atin na hindi laging madali ang paggawa ng alam nating tama, lalo na kapag hindi tayo nauunawaan o sinusuportahan ng iba.

Sa Ebanghelyo ngayon, namimitas ng butil ang mga alagad nang sawayin sila ng ilang Pariseo dahil ginagawa nila ito sa Araw ng Sabbath, ang araw ng pamamahinga. Higit na binigyang-pansin ng mga Pariseo ang mahigpit na pagsunod sa isang tuntuning panrelihiyon kaysa sa lehitimong pangangailangan ng mga alagad.

Ngunit hinamon ni Jesus ang kanilang makitid at legalistikong pag-iisip. Ipinaalala Niya sa kanila ang ginawa ni David at ng kanyang mga kasama nang kainin nila ang tinapay na handog na nakalaan lamang para sa mga saserdote. At pagkatapos, ipinahayag ni Jesus ang Kanyang kapangyarihan at awtoridad maging sa Sabbath.

Sa pamamagitan nito, itinuturo sa atin ni Jesus ang isang mahalagang katotohanan: hindi dapat isakripisyo ang lehitimong pangangailangan ng tao at ang mga gawa ng awa dahil lamang sa isang makitid na pagpapakahulugan sa batas o kaugalian ng relihiyon. Hindi nais ng Diyos na maging abala tayo sa mga tuntunin at tradisyon hanggang sa makalimutan natin ang habag, awa, at pagmamahal. Para sa Panginoon, kailangang manaig ang higit na kabutihan.

May mga pagkakataon din na maaari tayong maging katulad ng mga Pariseo. Maaari tayong maging labis na abala sa mga panuntunan, tradisyon, panlabas na anyo, at sa kung ano ang sasabihin ng iba, hanggang sa hindi na natin napapansin ang taong nangangailangan ng ating tulong.

Maaari kabisado natin ang letra ng batas ngunit nakakalimutan ang diwa nito. Maaari tayong madalas na pisikal na naroroon sa simbahan, ngunit ang ating puso ay malayo naman sa mga taong tinatawag ni Jesus na ating mahalin at kalingain.

Pag-isipan natin: Ano ang pakinabang kung buong katapatan nating sinusunod ang mga gawaing panrelihiyon ngunit, ipinagkakait naman natin ang habag at tulong sa mga nangangailangan? Ano ang saysay ng ating pakikibahagi sa Banal na Misa tuwing Linggo kung hindi naman natin isinasabuhay ang mga aral ni Jesus paglabas natin ng simbahan?

Ang ating pananampalataya ay hindi dapat manatili lamang sa loob ng mga pader ng ating simbahan. Dapat itong makita sa ating awa, kabutihan, pagpapatawad, malasakit, at pagmamahal sa kapwa.

Kaya hilingin natin sa Espiritu Santo na pagkalooban tayo ng karunungan upang gawin ang tama, ng tapang upang manindigan para sa kabutihan, at ng pusong tumutulong sa mga taong nangangailangan. Huwag nating hayaang ang takot sa sasabihin ng iba ang maging dahilan upang hindi natin gawin ang kalugod-lugod sa Diyos. Nawa'y ang ating pagsunod sa Panginoon ay laging maghatid sa atin palapit sa mga nasasaktan, nakakalimutan, inaapi, at nangangailangan ng ating pagmamahal.

Kapag ang paggawa ng tama ay hindi na popular, kapag tayo ay pinupuna at hindi nauunawaan, at kapag hinihingi ni Jesus sa atin ang tapang na manindigan—kanino natin pipiliing sumunod: sa opinyon ng mga tao, o kay Jesus na tumatawag sa atin na mamuhay sa katotohanan, awa, at pag-ibig? At kapag dumating ang sandaling kailangan nating pumili, handa ba tayong tumayo para sa tama kahit tayo lamang ang nakatayo?—Marino J. Dasmarinas