Ang Mabuting Balita at Repleksyon Setyembre 26 Sabado ng Ika-25 Linggo sa Karaniwang Panahon: Lucas 9:43b-45

Mabuting Balita: Lucas 9:43b-45

Noong panahong iyon, samantalang nanggigilalas ang mga tao sa lahat ng ginawa ni Hesus, sinabi niya sa kanyang mga alagad, “Tandaan ninyo itong sasabihin ko: ipagkakanulo ang Anak ng Tao.” 

Ngunit hindi nila ito naunawaan, pagkat inilingid ito sa kanila.  Nangangamba naman silang magtanong sa kanya kung ano ang ibig sabihin niyon.

+ + + + + + +

Repleksyon:

Nang sabihin ni Hesus sa Kanyang mga alagad na Siya ay ipagkakanulo at ibibigay sa mga tao, hindi nila naunawaan ang Kanyang sinasabi. Bakit kaya? Sa panahong iyon, sunod-sunod ang mga himalang ginagawa ni Hesus. Marahil ay nagtatanong sila sa kanilang sarili: “Paano mangyayari na ang taong ito na gumagawa ng napakaraming himala ay ipagkakanulo sa mga may kapangyarihan at pagkatapos ay magdurusa?”

Hindi pa lubos na nauunawaan ng mga alagad ang misyon ni Hesus. Nakikita nila ang Kanyang mga himala, naririnig ang Kanyang mga pangangaral, at nasasaksihan ang Kanyang kapangyarihan, ngunit hindi pa nila lubos na nauunawaan na ang Kanyang misyon ay hahantong sa krus. Kung lubos nilang naunawaan ang Kanyang misyon, mas mauunawaan sana nila ang Kanyang sinabi tungkol sa Kanyang darating na pagdurusa at kamatayan.

Maaari rin itong mangyari sa atin. Kung minsan, sumusunod tayo kay Hesus dahil nararanasan natin ang Kanyang mga biyaya, paggabay, at kapanatagan. Nagagalak tayo kapag sinasagot ang ating mga panalangin at kapag maayos ang takbo ng ating buhay.

Ngunit ano ang nangyayari sa atin kapag dumarating ang mga pagsubok? Ano ang ginagawa natin kapag tila hindi sinasagot ang ating mga panalangin, kapag bumibigat ang ating mga pasanin, at kapag nagiging mahirap ang landas na ating tinatahak?

Sa sandaling piliin nating sumunod kay Hesus, kailangan din nating ihanda ang ating sarili na yakapin ang mga pagsubok at pagdurusang maaaring dumating sa ating buhay. Hindi natin maaaring paghiwalayin ang ating pagiging alagad ni Hesus sa pagdurusa. Ang pagsunod kay Hesus ay nangangahulugan din ng pagyakap sa krus. Hindi ipinapangako ng ating pananampalataya na magiging walang problema ang ating buhay; sa halip, binibigyan tayo nito ng biyaya upang manatiling tapat kahit nagiging mahirap ang lahat.

May mga taong nagsasabi, “Sumunod ka lamang kay Hesus at magiging wala nang problema ang iyong buhay.” Wala nang hihigit pang layo sa katotohanan. Bawat isa sa atin na tunay na sumusunod kay Hesus ay magkakaroon ng sariling bahagi ng mga pagsubok, paghihirap, at mga pagsubok sa buhay. May mga pagkakataon ding mapapaisip tayo kung bakit hinahayaan ng Diyos na mangyari sa atin ang ilang masasakit na bagay.

Ngunit huwag nating hayaang madaig tayo ng ating mga pagdurusa o manghina ang ating pananampalataya. Hindi ipinangako ni Hesus na mabubuhay tayo nang walang krus, ngunit ipinangako Niya ang Kanyang presensya sa ating piling. Kapag nauubos na ang ating lakas, ang Kanyang biyaya ang nagbibigay sa atin ng panibagong lakas.

Kapag naliligaw tayo ng landas, ang Kanyang presensya ang gumagabay sa atin. At kapag napakabigat na ng ating krus, maaari nating ilagak sa Kanya ang ating pagtitiwala at patuloy na lumakad nang may pananampalataya.

Maaaring hindi agad mawala ang ating mga pagdurusa, ngunit sa pamamagitan ng ating pananampalataya kay Hesus, makatatagpo tayo ng tapang sa gitna ng sakit, pag-asa sa gitna ng kadiliman, at lakas sa gitna ng ating kahinaan. Hindi natin kailangang pasanin ang ating mga krus nang nag-iisa sapagkat kasama natin si Hesus sa bawat hakbang ng ating paglalakbay.

Kaya naman, manatili tayong tapat kay Hesus hindi lamang kapag puno ng biyaya at kasagutan sa panalangin ang ating buhay, kundi maging kapag tinatawag tayong pasanin ang ating mga krus. Magtiwala tayo na ang bawat pagdurusang ating tinitiis nang may pananampalataya ay maaaring maglapit sa atin sa Kanya at magpalalim ng ating pagmamahal sa Kanya.

Kapag sinusubok ang ating pananampalataya at tila napakabigat na ng ating krus, patuloy pa rin ba tayong susunod kay Hesus—hindi dahil madali ang landas, kundi dahil alam nating hindi Niya tayo iiwan at kasama natin Siya sa bawat hakbang ng ating paglalakbay?—Marino J. Dasmarinas