Sapagkat naparito si Juan Bautista na nag-aayuno at hindi umiinom ng alak, at sinasabi ninyo, ‘Inaalihan siya ng demonyo.’ Naparito naman ang Anak ng Tao, na kumakain at umiinom tulad ng iba, at sinasabi ninyo, ‘Masdan ninyo ang taong ito!
Matakaw at maglalasing, kaibigan ng mga publikano at ng mga makasalanan!’ Gayunman, ang karunungan ng Diyos ay napatutunayang matuwid sa pamamagitan ng kanyang mga anak.”
Marahil ay mayroon tayong kaibigan na tila walang magandang masabi tungkol sa atin. Mabilis siyang makakita ng ating pagkakamali at humusga sa atin, ngunit tila ipinipikit naman niya ang kanyang mga mata sa mga kabutihang ginagawa natin.
Noong
panahon ni Jesus, marami rin ang patuloy na naghahanap ng kapintasan kay Jesus
at kay Juan Bautista. Pinuna si Juan dahil sa kanyang payak at mahigpit na
pamumuhay at dahil ginugol niya ang malaking bahagi ng kanyang buhay sa ilang.
Tinawag pa nga siyang sinasapian ng demonyo. Ngunit pinili nilang
ipagsawalang-bahala ang panawagan ni Juan sa pagsisisi at pagbabago ng kanilang
buhay.
Ganoon
din ang ginawa nila kay Jesus. Tinawag nila Siyang kaibigan ng mga maniningil
ng buwis at mga makasalanan dahil nakikisalamuha Siya sa kanila paminsan-minsan
upang sila ay akayin tungo sa pagbabagong-buhay. Ngunit sadyang ipinikit din
nila ang kanilang mga mata sa napakaraming pagpapagaling at himalang ginawa ni
Jesus.
Marahil,
tayo rin ay nakaranas nang hindi maunawaan, mahusgahan, o mapintasan sa kabila
ng ating pagsisikap na gawin ang tama. Kung minsan, hindi napapansin ang
kabutihang ginagawa natin, ngunit mabilis namang naaalala ng iba ang ating mga pagkakamali
at pagkukulang. Kapag nangyayari ito, huwag nating hayaang panghinaan tayo ng
loob o malayo sa paggawa ng mabuti at kalugud-lugod sa Diyos.
Sa
halip, ituon natin ang ating mga mata kay Jesus at buong katapatang sundin ang
Kanyang mga aral. Patuloy nating gawin ang tama kahit hindi tayo nauunawaan,
pinupuna, o hindi pinahahalagahan ng iba. Sapagkat higit na mahalaga hindi kung
paano tayo nakikita ng mga tao, kundi kung paano tayo namumuhay sa harapan ng
Diyos.
Ilagak
natin sa mga kamay ng Panginoon ang ating mga hinanakit, kabiguan, at mga
pagsubok. Nawa’y pagkalooban tayo ng Espiritu Santo ng biyayang manatiling
mapagpakumbaba kapag tayo ay pinupuri, matiisin kapag tayo ay pinupuna, at
matatag kapag tayo ay hindi nauunawaan. Huwag nating hayaang maging mas malakas
ang mga paghuhusga ng ibang tao kaysa sa tinig ng Diyos na nagsasalita sa ating
puso.
Sapagkat
kung ang Diyos ay sumasaatin, sino ang magiging laban sa atin?
Kapag tayo ay hindi nauunawaan o pinupuna dahil ginagawa natin ang
tama, hahayaan ba nating pahinain ng mga salita ng iba ang ating
pananampalataya, o mananatili tayong tapat kay Jesus, nagtitiwala na nakikita
ng Diyos ang kabutihan at katapatan ng ating puso?— Marino J.
Dasmarinas
No comments:
Post a Comment