Ang Mabuting Balita at Repleksyon Setyembre 7 Lunes sa Ika-23 Linggo ng Karaniwang Panahon: Lucas 6:6-11

Mabuting Balita: Lucas 6:6-11

Isang araw ng Pamamahinga, muling pumasok si Jesus sa sinagoga at nagturo. May isang lalaki roong tuyo't ang kanang kamay. Sa hangad ng mga eskriba at mga Pariseo na maparatangan si Jesus, nagbantay sila upang tingnan kung siya'y magpapagaling sa Araw ng Pamamahinga. Subalit batid ni Jesus ang kanilang iniisip, kaya't sinabi ni Jesus sa lalaking tuyo't ang kamay, "Halika rito sa unahan." 

Lumapit naman ang lalaki at tumayo roon. Sinabi ni Jesus sa kanila, "Tatanungin ko kayo. Alin ba ang ayon sa Kautusan: ang gumawa ng mabuti o ang gumawa ng masama sa araw ng Pamamahinga?" Magligtas ng buhay o pumatay?”

Tiningnan ni Jesus ang mga nasa palibot niya at sinabi sa lalaki, "Iunat mo ang iyong kamay!" Iniunat nga niya ang kanyang kamay at ito'y gumaling. Nagngingitngit sa galit ang mga eskriba at Pariseo, at pinag-uusapan nila kung ano ang dapat gawin kay Jesus.

+ + + + + + +

Repleksyon:

Palagi bang napapanahon ang pag gawa ng mabuti?

Ang paggawa ng mabuti ay laging napapanahon. Walang eksepsiyon pagdating sa paggawa ng kabutihan. Malinaw itong ipinakita ni Jesus nang pagalingin Niya ang isang lalaking tuyot ang kamay kahit Araw ng Pamamahinga. Para kay Jesus, ang pag-ibig at malasakit ay hindi dapat ikulong ng mga tuntunin, kalagayan, o panahon. Kapag may nangangailangan, lagi tayong may pagkakataong gumawa ng mabuti.

Ang paggawa ng mabuti ay para sa lahat—sa ating mga kaibigan, kamag-anak, mga taong hindi natin kilala, at maging sa ating mga kaaway. Tinatawag tayong magpakita ng kabaitan at malasakit hindi lamang sa mga nagmamahal, nagpapahalaga, o sumasang-ayon sa atin, kundi maging sa mga taong maaaring nakasakit sa atin o nagpahirap sa ating buhay. Ito ang uri ng pag-ibig na nais ni Jesus na isabuhay natin.

Ito ang nais ni Jesus na ating tularan: ang gumawa ng positibong pagbabago sa buhay ng ating kapwa saanman at kailanman natin ito magagawa. Kahit sa mga banal na araw gaya ng Araw ng Pamamahinga sa tradisyong Hudyo, ipinapaalala sa atin ni Jesus na hindi natin dapat isantabi ang paggawa ng mabuti at pagpapakita ng malasakit.

Huwag din tayong maging mapili sa mga taong ating tutulungan. Ang tunay na pag-ibig Kristiyano ay hindi nagtatanong, “Karapat-dapat ba ang taong ito sa aking kabutihan?” Sa halip, nagtatanong ito, “Paano ako magiging instrumento ng pag-ibig ng Diyos para sa taong ito?”

Sa loob ng tatlong taon ng pampublikong ministeryo ni Jesus, nagpagaling Siya nang walang pagtatangi, anuman ang katayuan ng mga tao o ang kanilang pinagdaraanan. Hindi Siya natakot kahit may mga banta ng pisikal at berbal na pang-aabuso laban sa Kanya. Ang Kanyang layunin ay maghatid ng kagalingan, awa, at pag-asa sa mga nangangailangan sa Kanya. Itinuturo sa atin ng Kanyang buhay na ang pag-ibig ay hindi lamang isang bagay na ating sinasabi—ito ay isang bagay na buong tapang nating isinasabuhay, lalo na kapag nagiging mahirap ang paggawa ng mabuti.

Marahil may mga pagkakataong nahihirapan tayong gumawa ng mabuti sa ilang tao. Maaaring sumagi sa isip natin, “Bakit ko siya tutulungan gayong sinaktan niya ako?” o kaya naman, “Bakit ako magiging mabait sa taong hindi naman naging mabuti sa akin?” Ngunit dito mismo tayo hinahamon ng pag-ibig ni Hesus. Hindi inilaan ni Hesus ang Kanyang kabutihan lamang para sa mga taong naging mabuti sa Kanya. Patuloy Siyang nagmahal, nagpatawad, nagpagaling, at naglingkod—maging sa mga tumanggi at umusig sa Kanya.

Tayo ba ay higit na nagiging katulad ni Jesus sa paraan ng ating paggawa ng mabuti? Handa ba tayong magpakita ng kabutihan kahit wala tayong anumang mapapala bilang kapalit? Higit sa lahat, kaya ba nating gumawa ng mabuti nang hindi pinipili kung sino ang karapat-dapat sa ating pagmamahal, malasakit, at tulong?

Nawa'y hayaan nating baguhin at palambutin ng Espiritu Santo ang ating mga puso upang ang ating paggawa ng mabuti ay hindi nakabatay sa kaginhawahan, pagkilala ng iba, o sa kung karapat-dapat ba ang isang tao. Nawa'y maging mga instrumento tayo ng pag-ibig ng Diyos upang ang Kanyang pagmamahal ay makarating sa mga nasasaktan, nakakalimutan, itinatakwil, o nangangailangan lamang ng isang kamay na handang tumulong.

Ang paggawa ng mabuti ay laging napapanahon. Kaya kapag may taong nangangailangan at inilagay siya ng Diyos sa ating harapan, bubuksan ba natin ang ating puso upang maging mga kamay, paa, at puso ni Jesus—o hahanap tayo ng dahilan upang talikuran siya?—Marino J. Dasmarinas