Ang Mabuting Balita at Repleksyon Setyembre 17 Huwebes ng Ika-24 Linggo sa Karaniwang Panahon: Lucas 7:36-50

Mabuting Balita: Lucas 7:36-50

Noong panahong iyon, inanyayahan si Hesus ng isa sa mga Pariseo upang makasalo niya. Pumaroon siya sa bahay nito at dumulog sa hapag. Sa bayan namang yaon ay may isang babae na kilalang makasalanan. Nabalitaan niyang kumakain si Hesus sa bahay ng Pariseo, kaya’t nagdala siya ng pabangong nasa sisidlang alabastro. 

At lumapit siya sa likuran ni Hesus, sa gawing paanan. Siya’y nanangis at nabasa ng kanyang luha ang mga paa ni Hesus. Pinunasan niya ang mga ito ng kanyang buhok, hinagkan, at pinahiran ng pabango. Nang makita ito ng Pariseong nag-anyaya kay Hesus, nasabi nito sa sarili, “Kung talagang propeta ang taong ito, alam niya kung sino at kung anong uri ng babae ang humihipo sa kanya — isang makasalanan!” 

Bilang tugon sa iniisip ni Simon, sinabi ni Hesus, “Simon, may sasabihin ako sa iyo.” Sumagot siya, “Ano po iyon, Guro?” Sinabi ni Hesus, “May dalawang taong nanghiram sa isang nagpapautang; ang isa’y limandaang denaryo at ang isa nama’y limampu. Nang hindi makabayad, pareho silang pinatawad. Ngayon, sino sa kanila ang lalong nagmamahal sa nagpautang?” Sumagot si Simon, “Sa palagay ko po’y ang pinatawad ng malaking halaga.” 

“Tama ang sagot mo,” ang tugon ni Hesus. Nilingon niya ang babae, at sinabi kay Simon, “Nakikita mo ba ang babaing ito? Pumasok ako sa iyong bahay at hindi mo man lamang ako binigyan ng tubig para sa aking mga paa; ngunit binasa niya ng luha ang aking mga paa at pinunasan ng kanyang buhok. 

Hindi mo ako hinagkan, ngunit siya, mula nang pumasok siya ay hindi tumigil sa paghalik sa aking mga paa. Hindi mo pinahiran ng langis ang aking ulo, subalit pinahiran niya ng pabango ang aking mga paa. 

Kaya’t sinasabi ko sa iyo, ang malaking pagmamahal na ipinamalas niya ang nagpapatunay na ipinatawad na ang marami niyang kasalanan; ngunit ang pinatawad ng kaunti ay kaunti lang ang pagmamahal na ipinamamalas.” Saka sinabi sa babae, “Ipinatawad na ang iyong mga kasalanan.” 

At ang kanyang mga kasalo sa pagkain ay nagsimulang magtanong sa sarili,

“Sino ba itong pati pagpapatawad sa kasalanan ay pinangangahasan?” Ngunit sinabi ni Hesus sa babae, “Iniligtas ka ng iyong pananalig; yumaon ka na’t ipanatag mo ang iyong kalooban.”

+ + + + + + +

Repleksyon:

Naniniwala ba tayo na patatawarin parin tayo ni Hesus sa kabila ng madami at mabibigat nating mga kasalanan?

Ang babae sa Ebanghelyo, na kilala bilang isang makasalanan, ay naniwala sa kanyang puso na patatawarin siya ni Hesus. Kahit hindi siya inanyayahan, nagtungo siya sa bahay ng Pariseo kung saan naroon si Hesus. Doon, buong pagpapakumbaba siyang lumapit kay Hesus. Hinalikan niya ang mga paa Niya, hinugasan ang mga ito ng kanyang mga luha, binuhusan ng pabango, at pinunasan ng kanyang buhok.

Napakaganda ng kanyang pagpapakumbaba at pagsisisi! Sa pamamagitan ng kanyang mga ginawa, wari bang sinasabi niya kay Hesus: “Panginoon, patawarin Mo po ako sa aking mga kasalanan. Nais kong magbago. Nais kong magsimulang muli. Nais kong talikuran ang aking dating buhay at sumunod sa Iyo.”

Ang kanyang mga luha ay tila larawan ng pusong tunay na nagsisisi. Ang kanyang pagpapakumbaba ay nagpapakita ng kanyang malalim na pananampalataya sa awa ni Hesus. At ang kanyang pagmamahal ang nagbigay sa kanya ng lakas ng loob na lumapit sa Kanya sa kabila ng maaaring isipin o sabihin ng ibang tao tungkol sa kanya.

At hindi siya itinaboy ni Hesus. Pinatawad siya ni Hesus at binigyan ng biyayang magsimulang muli.

Marahil, ang kuwento ng babaeng ito ay kuwento rin ng ating buhay.

Lahat tayo ay nagkakasala. May mga pagkakataong nabibigo natin ang Diyos, ang ating kapwa, at maging ang ating sarili. Maaaring magkakaiba ang ating mga kahinaan at pagkakamali, ngunit lahat tayo ay may mga sandaling tayo ay nagkukulang at nahuhulog sa kasalanan.

Subalit hindi kailanman dapat maging dahilan ang ating mga kasalanan upang isipin nating hindi na tayo maaabot ng awa ng Diyos.

Walang kasalanang higit na makapangyarihan kaysa sa awa ni Hesus kapag tayo ay tunay na nagsisisi at buong kababaang-loob na nagbabalik sa Kanya. Wala tayong dapat katakutan kapag buong pagpapakumbaba tayong lumalapit sa Kanya, ipinapahayag ang ating mga kasalanan, at humihingi ng Kanyang kapatawaran.

Ayaw ni Hesus na manatili tayong bilanggo ng ating nakaraan. Nais Niya tayong pagalingin, baguhin, at bigyan ng panibagong buhay.

Marahil ay itinatanong natin sa ating sarili: Paano tayo patatawarin ni Hesus sa kabila ng dami ng ating mga kasalanan?

Ipinagkakaloob sa atin ni Hesus ang Kanyang kapatawaran sa isang natatangi at napakagandang paraan sa pamamagitan ng Sakramento ng Pakikipagkasundo o Kumpisal. Sa nakapagpapagaling na sakramentong ito, dinadala natin sa Kanya ang ating mga kasalanan, pagkukulang, pagsisisi, at maging ang mga bagay na nahihiya tayong aminin.

Lumalapit tayo sa Kanya hindi dahil tayo ay perpekto, kundi dahil kinikilala nating kailangan natin ang Kanyang awa.

Kapag buong katapatan nating ibinababa ang ating sarili sa harap ng Diyos at binubuksan ang ating puso sa Kanyang kapatawaran, nararanasan natin ang mapagpalayang biyaya ng Kanyang awa. Para bang may mabigat na pasaning naaalis sa ating mga balikat. Ipinaaalala sa atin ng Diyos na hindi kailangang ang ating nakaraan ang magtakda ng ating kinabukasan.

Sa pamamagitan ng Kanyang awa, maaari tayong bumangon, magbago, at magsimulang muli.

Nais ba nating mamuhay ng panibagong buhay—isang buhay na hindi na alipin ng kasalanan, pagkakasala, at mga bagay na naglalayo sa atin sa Diyos? Kung oo ang ating sagot, huwag tayong matakot na lumapit kay Hesus. Lumuhod tayo sa Kanyang harapan nang may mapagpakumbaba at nagsisising puso. Dalhin natin sa Kanya ang lahat ng mabibigat na pasaning dinadala natin sa ating kaluluwa at hayaan nating pagalingin at baguhin tayo ng Kanyang awa.

Si Jesus ay palaging handang tumanggap at magpatawad sa atin.

Hindi ang tanong kung handa bang patawarin tayo ni Hesus. Ang mas mahalagang tanong ay: Handa ba tayong magpakumbaba, bumalik sa Kanya, at hayaan ang Kanyang awa na tunay na baguhin ang ating buhay?

Handa na ba nating buksan ang ating puso kay Hesus, tanggapin ang Kanyang mapagpagaling na kapatawaran, at buong tapang na magsimulang muli kasama Siya?—Marino J. Dasmarinas