Ang Mabuting Balita at Repleksyon Martes Setyembre 8 Kapistahan ng Pagsilang ng Mahal na Birheng Maria: Mateo 1:1-16, 18-23

Mabuting Balita: Mateo 1:1-16, 18-23

Ito ang lahi ni Jesu-Cristo na mula sa angkan ni David na mula naman sa lahi ni Abraham. Si Abraham ang ama ni Isaac ang ama ni Jacob na ama ni Juda at ng kanyang mga kapatid. Naging anak naman ni Juda kay Tamar sina Fares at Zara. Si Fares ang ama ni Esrom at si Esrom ang ama ni Aram. 

Si Esrom ang ama ni Aminadab; si Aminadab ang ama ni Naason na ama naman ni Salmon. Naging anak ni Salmon kay Rahab si Booz, at naging anak naman ni Booz kay Ruth si Obed. Si Obed ang anak ni Jesse na ama ni Haring David.  

Naging anak ni David si Solomon sa dating asawa ni Urias. Si Solomon naman ang ama ni Roboam, si Roboam ang ama ni Abias, at si Abias ang ama ni Asa. Si Asa ang ama ni Josafat, at si Josafat ang ama ni Joram na siya naman ama ni Ozias. Itong si Ozias ay ama ni Jotam na ama ni Acaz, at si Acaz ang ama ni Ezequias. Si Ezequias ang ama ni Manases, at si Manases ang ama ni Amos na ama ni Josias. Si Josias ang ama ni Jeconias at ng kanyang mga kapatid. Panahon noon nang pagkakatapon ng mga Israelita sa Babilonia.  

Matapos ang pagkakatapon sa Babilonia, naging anak ni Jeconias si Salatiel na ama ni Zorobabel. Si Zorobabel ang ama ni Abiud na ama ni Eliaquim, at si Eliaquim ang ama ni Azor. Si Azor ang ama ni Sadoc na ama ni Aquim; itong si Aquim ang ama ni Eliud. Si Eliud ang ama ni Eleazar; si Eleazar ang ama ni Matan na ama ni Jacob. At si Jacob ang ama ni Jose na asawa ni Maria. Si Maria naman ang ina ni Jesus na tinatawag na Cristo.  

Ganito ang pagkapanganak kay Jesu-Cristo. Si Maria na kanyang ina at si Jose ay nakatakda ng pakasal. Ngunit bago sila nakasal, si Maria'y natagpuang nagdadalang-tao. Ito'y sa pamamagitan ng Espiritu Santo. Isang taong matuwid itong si Jose na kanyang magiging asawa, ngunit ayaw niyang mapahiya si Maria, kaya ipinasya niyang hiwalayan ito ng lihim. 

Samantalang iniisip ni Jose ito, napakita sa kanya sa panaginip ang isang anghel ng Panginoon. Sabi nito sa kanya, "Jose, anak ni David, huwag kang matakot na tuluyang pakasalan si Maria, sapagkat siya'y naglihi sa pamamagitan ng Espiritu Santo.  

Manganganak siya ng isang lalaki at ito'y pangangalanan mong Jesus, sapagkat siya ang magliligtas sa kanyang bayan sa kanilang mga kasalanan." Nangyari ang lahat ng ito upang matupad ang sinabi ng Panginoon sa pamamagitan ng propeta: "Maglilihi ang isang dalaga at manganganak ng isang lalaki, At tatawagin itong Emmanuel" Ang kahuluga'y "Kasama natin ang Diyos" 

+ + + + + + +   

Repleksyon:  

Bakit ipinagdiriwang ang kaarawan ni Maria tuwing Setyembre 8?

Ang simpleng sagot ay hindi natin alam ang tunay na petsa ng kanyang kapanganakan. Walang itinatala ang Banal na Kasulatan tungkol sa eksaktong araw ng kanyang pagsilang, ni wala itong maraming detalye tungkol sa kanyang mga unang taon ng buhay. Ang Kapanganakan ng Mahal na Birheng Maria ay ipinagdiriwang bilang isang liturhikal na kapistahan sa kalendaryong Romano Katoliko, siyam na buwan pagkatapos ng Dakilang Kapistahan ng Kalinis-linisang Paglilihi kay Maria, na ipinagdiriwang tuwing Disyembre 8.

Ngunit ang kapistahang ito ay higit pa sa simpleng paggunita sa isang petsa. Inaanyayahan tayo nitong pagnilayan kung ano ang kahulugan ng kapanganakan ni Maria. Ang kanyang pagdating sa mundo ay naging bahagi ng nakikitang paghahanda ng Diyos para sa pagdating ng Kanyang Anak na si Jesu-Cristo. Bago isilang ang Tagapagligtas sa Bethlehem, inihanda muna ng Diyos ang babaeng magiging Kanyang Ina.

Ipinaaalala nito sa atin na ang Diyos ay madalas nagsisimula ng Kanyang mga dakilang gawain sa mga bagay na tila maliit at karaniwan. Isang sanggol ang isinilang, isang pamilya ang tumanggap ng bagong buhay, at nagsimula ang isang kinabukasang tanging ang Diyos lamang ang lubos na nakakakita.

Ang kapanganakan ni Maria ay nagpapaalala sa atin na ang bawat buhay ay may layunin sa plano ng Diyos at na ang ating mga pamilya ay maaaring maging banal na lugar kung saan naipamumuhay at naipapasa ang pananampalataya, pag-ibig, kababaang-loob, at pagsunod sa Diyos.

Naniniwala ba tayo na napakahalaga ng papel ng mga magulang sa paghubog ng buhay at pagkatao ng kanilang mga anak?

Habang ipinagdiriwang natin ang Kapanganakan ng Mahal na Birheng Maria, maaari rin nating itanong: Bakit naging napakamapagpakumbaba at mapagpasakop si Maria sa kalooban ng Diyos? Ito ba ay likas na katangian na taglay na niya mula pa sa simula?

Ang kanyang kababaang-loob at pagiging bukas sa kalooban ng Diyos ay mga biyayang nagmula sa Diyos. Ngunit ang mga katangiang ito ay tiyak ding nahubog at napalalim sa pamamagitan ng halimbawa at impluwensiya ng kanyang mga magulang na sina Joaquin at Ana.

Ayon sa tradisyon, matagal silang walang anak hanggang sa magpakita ang isang anghel kay Ana at ipahayag na siya ay maglilihi at manganganak. Ang kanilang kuwento ay nagbibigay sa atin ng isang sulyap sa uri ng kanilang pagkatao—mga taong malalim ang pagmamahal sa Diyos, mapanalanginin, mapagpakumbaba, at handang magtiwala sa Kanyang kalooban kahit hindi agad nauunawaan ang Kanyang mga plano.

Binasbasan sila ng Diyos ng isang anak, at ang anak na iyon ay si Maria. Sa mapagmahal na kapaligiran ng kanyang pamilya, lumago si Maria sa pananampalataya at sa pagiging bukas sa Diyos. Sa paglipas ng panahon, siya ay naging huwaran ng pananalangin, kababaang-loob, at pagsunod sa kalooban ng Diyos. Nang tawagin siya ng Diyos upang maging bahagi ng Kanyang plano ng kaligtasan, buong kababaang-loob niyang sinabi ang kanyang “oo.”

Ipinapaalala sa atin ng buhay ni Maria na makapangyarihang kumikilos ang biyaya ng Diyos sa mga taong handang magtiwala sa Kanya. Ang kanyang “oo” ay hindi lamang isang personal na tugon sa Diyos; ito ay naging isang biyaya para sa buong sangkatauhan. Sa kanyang malayang pakikipagtulungan sa plano ng Diyos, siya ay naging Ina ng ating Tagapagligtas na si Jesu-Cristo.

Habang ipinagdiriwang natin ang kapanganakan ni Maria, huwag nating kalimutan ang mahalagang papel ng kanyang mga magulang. Ipinapaalala sa atin ng kanilang halimbawa na ang paghubog sa pananampalataya ng ating mga anak ay hindi lamang nagaganap sa simbahan, paaralan, o mga klase sa katekismo. Nagsisimula rin ito sa loob ng ating mga tahanan.

Mahalaga ang ating mga salita, ngunit higit na makapangyarihan ang ating halimbawa. Natututo ang ating mga anak na manalangin kapag nakikita nila tayong nananalangin. Natututo silang magpakumbaba kapag nakikita nila tayong marunong umamin sa ating mga pagkakamali at humingi ng tawad. Natututo silang magtiwala sa Diyos kapag nakikita nila tayong kumakapit sa Kanya sa panahon ng mga pagsubok at paghihirap.

Kaya naman, pagsikapan nating ang ating mga tahanan ay maging mga tahanang malugod na tinatanggap ang Diyos, mga tahanang pinahahalagahan ang panalangin, isinasabuhay ang kababaang-loob, at malayang nagpapahayag ng pag-ibig.

Turuan natin ang ating mga anak ng kahalagahan ng pagiging mapanalanginin, mapagpakumbaba, at bukas sa kalooban ng Diyos—hindi lamang sa pamamagitan ng pagsasabi sa kanila kung ano ang dapat nilang gawin, kundi higit sa lahat, sa pamamagitan ng pagpapakita sa kanila ng mga katagiang ito sa ating sariling buhay.

Maaaring kung minsan ay itinatanong natin sa ating sarili kung tunay bang may kabuluhan ang maliliit nating pagsisikap bilang mga magulang, lolo at lola, kamaganak, tagapag-alaga, guro, o mga taong gumagabay sa buhay ng iba. Ipinapaalala sa atin ng kuwento ni Maria na kayang gamitin ng Diyos ang mga bagay na tila maliit at karaniwan upang makagawa ng isang bagay na dakila.

Ang mga panalanging ating iniaalay, ang mga pagpapahalagang itinuturo natin, ang pagpapatawad na ating ipinagkakaloob, at ang mabuting halimbawang ating ipinapakita ay maaaring tahimik na humubog sa buhay ng isang tao sa paraang maaaring hindi natin kailanman lubos na maintindihan.

Ngayong ipinagdiriwang natin ang kapanganakan ng Mahal na Birhen, magpasalamat tayo sa Diyos sa kaloob na si Maria at sa mga taong naging bahagi ng paghubog sa kanyang pananampalataya. At tingnan din natin ang ating sariling mga pamilya. Tanungin natin ang ating sarili kung paano tayo nakatutulong upang ang bawat isa sa ating tahanan ay higit na mapalapit sa Diyos.

Nawa’y turuan tayo ni Maria, ang ating Mahal na Ina, na magsabi rin ng “oo” sa Diyos nang may kababaang-loob at pagtitiwala. Nawa’y maging inspirasyon niya tayo upang maging mga taong mapanalanginin, mga taong matatag sa pananampalataya, at mga taong handang sumunod sa kalooban ng Diyos kahit hindi natin lubos na nauunawaan kung saan Niya tayo dinadala.

Tayo ba ay tunay na nagiging uri ng mga magulang, lolo at lola, kamaganak, tagapag-alaga, guro, tagapagturo, at mga miyembro ng pamilya na ang buhay ay makatutulong upang mailapit ang susunod na salinlahi sa Diyos? At kung ang ating mga anak ay matututo tungkol sa pananampalataya sa pamamagitan lamang ng kanilang nakikita sa ating buhay, ano ang itinuturo ng ating buhay sa kanila tungkol sa Diyos ngayon?—Marino J. Dasmarinas