Ang Mabuting Balita at Repleksyon Setyembre 22 Martes ng Ika-25 Linggo sa Karaniwang Panahon: Lucas 8:19-21

Mabuting Balita: Lucas 8:19-21

Noong panahong iyon, dumating ang ina at kapatid ni Jesus, ngunit hindi sila makalapit dahil sa dami ng tao. May nagsabi sa kanya, "Nasa labas po ang inyong ina at mga kapatid; ibig nilang makipagkita sa inyo." 

Ngunit sinabi ni Jesus, "Ang mga nakikinig ng salita ng Diyos at tumutupad nito ang siya kong ina at mga kapatid."

+ + + + + + +

Repleksyon:

Itinuturing ba natin ang ating sarili na kamag-anak ni Jesus?

Malinaw na sinasabi sa atin ni Jesus na maaari tayong ituring na Kanyang mga kamag-anak kapag pinakikinggan natin ang Kanyang salita at isinasabuhay ito. Ngunit paano kung hindi natin pinakikinggan ang Kanyang salita at hindi natin ito isinasabuhay? Nangangahulugan ba ito na hindi na tayo kaugnay ni Jesus?

Halimbawa, kung mayroon tayong kamag-anak na naliligaw ng landas at ayaw makinig sa ating payo, ituturing ba natin siyang hindi na natin kamag-anak? Hahatulan ba natin siya sa walang hanggang kapahamakan? Siyempre, hindi!

Sinabi ni Jesus, “Ang aking ina at mga kapatid ay ang mga nakikinig sa salita ng Diyos at nagsasagawa nito,” upang magbigay ng mensahe sa mga taong nakapaligid sa Kanya at gayundin sa atin.

Ipinapaalala Niya sa atin na ang pagiging malapit sa Kanya ay hindi lamang tungkol sa pagtawag sa ating sarili na Kanyang mga tagasunod. Ito ay tungkol sa pakikinig sa Kanyang salita, pagpapahintulot na ito ay tumimo sa ating mga puso, at pagsasabuhay nito sa paraan ng ating pamumuhay.

Ngunit dahil tao lamang tayo, may mga pagkakataong naliligaw tayo ng landas. Nahuhulog tayo sa kasalanan, naaabala ng mga bagay ng mundong ito, at napapalayo kay Jesus. May mga sandali na hindi natin pinakikinggan ang Kanyang tinig at sa halip ay pinipili nating sundin ang sarili nating kagustuhan. Ngunit kahit tayo ay lumayo, hindi lumalayo si Jesus sa atin.

Nananatili ang bigkis ng Kanyang pagmamahal. Patuloy Niya tayong hinahanap. Matiyaga Niyang hinihintay ang ating pagbabalik at mahinahon Niya tayong tinatawag upang muling lumapit sa Kanya. Hindi Niya kinalulugdan na tayo ay malayo sa Kanya; sa halip, nais Niyang makabalik tayo sa Kanyang piling. Handa pa rin ang Kanyang mga bisig na yakapin tayo, at ang Kanyang awa ay laging higit na dakila kaysa sa ating mga kasalanan.

Kahit na mga makasalanan tayo ay huwag nating isipin na hindi na tayo maaabot ang pagmamahal ni Jesus. Maaaring ilayo tayo ng ating mga kasalanan sa Kanya, ngunit hindi kailanman mabubura ng mga ito ang Kanyang pagmamahal sa atin. Sa tuwing tayo ay nadadapa, maaari tayong bumangon. Sa tuwing tayo ay naliligaw, maaari tayong magbalik-loob. Sa tuwing tayo ay nawawala, patuloy tayong tinatawag ni Jesus dahil sa Kanyang pagmamahal.

Kaya pakinggan natin ang Kanyang salita hindi lamang sa pamamagitan ng ating mga tainga kundi higit sa lahat, sa pamamagitan ng ating mga puso. Hayaan nating baguhin ng Kanyang salita ang paraan ng ating pag-iisip, pagsasalita, pagpapatawad, pagmamahal, at pakikitungo sa isa’t isa. Sapagkat kapag pinakikinggan natin ang Kanyang salita at isinasabuhay ito, lalo tayong nagiging kaisa Niya at ng isa’t isa bilang mga miyembro ng Kanyang espirituwal na pamilya.

Nawa’y hindi tayo maging labis na nakatuon sa ating mga kasalanan hanggang sa makalimutan natin ang awa ni Jesus. Huwag din naman tayong maging labis na kampante sa ating sarili hanggang sa makalimutan nating kailangan natin Siya. Sa halip, lagi nawa tayong magkaroon ng kababaang-loob na magbalik sa Kanya, lakas ng loob na magsisi, at pananampalatayang magtiwala sa Kanyang walang hanggang pagmamahal.

Tunay ba nating pinakikinggan ang salita ni Jesus at hinahayaan nating baguhin nito ang ating pamumuhay, o hinayaan na ba nating ilayo tayo sa Kanya ng ating mga kasalanan at mga pagkakaabalahan sa buhay? At ngayon, bubuksan ba natin ang ating mga puso, magbabalik kay Jesus, at hahayaan Siyang yakapin tayo muli?—Marino J. Dasmarinas