Ang Mabuting Balita at Repleksyon Lunes Setyembre 14 Kapistahan ng Pagtatampok sa Krus na Banal: Juan 3:13-17

Mabuting Balita: Juan 3:13-17

Noong panahong iyon, sinabi ni Hesus kay Nicodemo, "Walang umakyat sa langit kundi ang bumaba mula sa langit -- ang Anak ng Tao. "At kung paanong itinaas ni Moises ang ahas doon sa ilang gayon din naman, kailangang itaas ang Anak ng Tao, upang ang sinumang sumasampalataya sa kanya ay magkaroon ng buhay na walang hanggan.  

Gayun na lamang ang pag-ibig ng Diyos sa sanlibutan, kaya ibinigay niya ang kanyang bugtong na Anak, upang ang sumampalataya sa kanya ay hindi mapahamak, kundi magkaroon ng buhay na walang hanggan. Sapagkat sinugo ng Diyos ang kanyang Anak, hindi upang maparusahan ang sanlibutan, kundi upang iligtas ito sa pamamagitan niya.

+ + + + + + +

Repleksyon:

Ano ang kahulugan ng krus para sa atin?

Ang krus ay tanda ng pagdurusa para sa marami, ngunit para sa ating mga Kristiyano, ito ay higit sa lahat isang tanda ng pagtatagumpay. Kung wala ang krus na kinapakuan kay Hesus, hindi sana nagkaroon ng kaligtasan para sa ating lahat. Nasaan kaya tayo ngayon kung hindi ibinigay ni Hesus ang Kanyang buhay sa krus? Ipinapaalala sa atin ng Kanyang sakripisyo na ang tunay na pag-ibig ay naipapakita rin sa pamamagitan ng pagtitiis, pagsasakripisyo, at buong pusong pagbibigay ng sarili.

Huwag tayong matakot sa mga krus na araw-araw nating pasan, sapagkat hindi natin ito kailangang dalhin nang mag-isa. Kasama natin si Hesus upang tulungan tayong pasanin ang mga ito.

Kapag mabigat ang ating mga pasanin, binibigyan Niya tayo ng lakas. Kapag tayo ay nanghihina, binibigyan Niya tayo ng tapang. At kapag tayo ay natutuksong sumuko, ipinapaalala Niya sa atin na ang ating mga pagdurusa ay maaaring magkaroon ng kahulugan kapag iniaalay at iniuugnay natin ang mga ito sa Kanyang Banal na Krus.

Matuto tayong ipagkatiwala kay Hesus ang ating mga krus. Tumawag tayo sa Kanya sa mga sandali ng ating sakit, pangamba, kawalan ng katiyakan, at panghihina ng loob. Maaaring hindi natin laging nauunawaan kung bakit kailangan nating magdusa, at maaaring hindi Niya agad alisin ang ating mga krus. Ngunit tinitiyak Niya sa atin na sasamahan Niya tayo sa bawat hakbang ng ating paglalakbay. Kapag kasama natin si Hesus, maging ang pinakamabigat na krus ay nagiging kayang pasanin.

Mapalad tayo kung malalim ang ating pagkakilala kay Hesus, sapagkat mayroon tayong laging matatawag at malalapitan sa tuwing dumarating ang mga pagsubok at krus sa ating buhay. Mayroon tayong malalapitan kapag nagiging mahirap ang buhay. Nariyan si Hesus na hindi kailanman nag-iiwan sa atin at patuloy na inaanyayahan tayong magtiwala sa Kanya.

Ngunit paano naman ang mga taong hindi pa malalim ang pagkakakilala kay Hesus o ang mga hindi pa nakakakilala sa Kanya? Maaaring sila ay nasa isang mahirap na kalagayan, ngunit hindi ibig sabihin na wala nang pag-asa.

Narito tayo. Maaari nating ipakilala si Hesus sa kanila sa pamamagitan ng ating mga salita, kabutihan, malasakit, pagpapatawad, at higit sa lahat, sa paraan ng ating pamumuhay. Maaari tayong maging mga instrumento upang maranasan nila ang Kanyang pagmamahal.

Marahil, may mga taong nasa paligid natin na tahimik na nagpapasan ng mabibigat na krus. Maaaring may mga pinagdaraanan silang hindi natin alam. Maaaring naghahanap sila ng pag-asa, kapayapaan, at isang taong handang makinig sa kanila. Paano kung inilagay tayo ng Diyos sa kanilang buhay upang sa pamamagitan natin ay matuklasan nilang hindi sila kinalimutan ni Hesus?

Itinuturo sa atin ng krus na ang pagdurusa ay hindi ang katapusan ng kuwento. Sa likod ng sakit ng Biyernes Santo ay ang kagalakan ng Muling Pagkabuhay. Sa likod ng ating mga luha ay may pag-asa. Sa likod ng ating mga pakikibaka ay may biyaya. At sa likod ng mga krus na ating pinapasan ay ang pangako na lalakad si Kristo kasama natin sa bawat hakbang ng ating buhay.

Kaya't yakapin natin nang may pananampalataya ang ating mga krus, buong tiwalang ipagkatiwala ang mga ito kay Hesus, at huwag nating kalimutan ang mga taong nahihirapang pasanin ang sarili nilang mga krus. Nawa'y maging buhay na patotoo ang ating buhay na walang krus na napakabigat kapag kasama natin si Kristo, at walang taong kailanman ay napakalayo upang hindi marating ng Kanyang pagmamahal.

Kapag nakatagpo tayo ng isang taong tahimik na nagpapasan ng mabigat na krus, lalampasan lamang ba natin siya, o hahayaan nating gamitin tayo ni Hesus bilang Kanyang mga kamay, puso, at presensya upang tulungan natin siyang makabagon at magpatuloy?— Marino J. Dasmarinas