Ang Mabuting Balita at Repleksyon Agosto 19, Miyerkules ng Ika-20 Linggo sa Karaniwang Panahon: Mateo 20:1-16

Mabuting Balita: Mateo 20:1-16

Noong panahong iyon, sinabi ni Hesus sa kanyang mga alagad ang talinghagang ito: "Ang paghahari ng Diyos ay katulad nito: lumabas ng umagang-umaga ang may-ari ng ubasan upang humanap ng mga manggagawa.

Nang magkasundo na sila sa upa na isang denaryo maghapon, sila'y pinapunta niya sa kanyang ubasan. Lumabas siyang muli nang mag-iikasiyam ng umaga at nakakita siya ng iba pang tatayu-tayo lamang sa liwasang-bayan.  

Sinabi nya sa kanila, 'Pumaroon din kayo at magtrabaho sa aking ubasan, at bibigyan ko kayo ng karampatang upa. At pumaroon nga sila. Lumabas na naman siya nang mag-iikalabindalawa ng tanghali at nang mag-iikatlo ng hapon, at gayon din ang ginagawa niya. Nang mag-iikalima ng hapon, siya'y lumabas uli at nakakita pa ng mga ibang wala ring ginagawa.

Sinabi niya sa kanila, 'Bakit kayo tatayu-tayo lang dito sa buong maghapon?' 'Wala pong magbigay sa amin ng trabaho, e!' sagot nila. At sinabi niya, 'Kung gayun, pumaroon kayo at gumawa sa aking ubasan.' 

"Pagtatakip-silim, sinabi ng may-ari ng ubasan sa kanyang katiwala, 'Tawagin mo na ang mga manggagawa at sila'y upahan, magmula sa huli hanggang sa unang nagtrabaho.' Ang mga nagsimula ng mag-iikalima ng hapon ay tumanggap ng tig-iisang denaryo. At nang lumapit ang mga nauna, inakala nilang tatanggap sila ng higit doon; ngunit ang bawat isa'y tumanggap din ng isang denaryo. 

Pagkatanggap nito, nagreklamo sila sa may-ari ng ubasan. Sabi nila, 'Isang oras lang pong gumawa ang mga huling dumating, samantalang maghapon kaming nagpagal at nagtiis ng nakapapasong init ng araw. Bakit naman po ninyo pinagpare-pareho ang upa sa amin?' At sinabi niya sa isa sa kanila, 'Kaibigan, hindi kita dinadaya. Hindi ba't nagkasundo tayo sa isang denaryo? 

Kunin mo ang ganang iyo, at umalis ka na. Maano kung ibig kong upahan ang nahuli nang tulad ng upa ko sa iyo? Wala ba akong karapatang gawin ang aking maibigan sa ari-arian ko? O naiinggit ka lang sa aking kabutihang loob?' Kaya't ang nahuhuli ay mauuna, at ang nauuna ay mahuhuli."

+ + + + + + +  

Repleksyon:  

Masusukat ba natin ang lawak at lalim ng pag-ibig ng Diyos para sa atin?

Hindi, sapagkat ang Kanyang pag-ibig sa atin ay hindi kayang saklawin ng anumang sukat ng tao. Walang hanggan ang pag-ibig ng Diyos sa atin, anuman ang ating pagkatao, gaano man tayo kalayo sa Kanya, at anuman ang mga kasalanang ating nagawa.

Ang may-ari ng ubasan sa ating Ebanghelyo ay kumakatawan sa Diyos. Sa maraming pagkakataon, buong malasakit niyang inanyayahan ang mga manggagawa na magtrabaho sa kanyang ubasan. Hindi niya binigyang-halaga kung anong oras sila dumating upang magtrabaho. Ang mahalaga sa kanya ay tumugon sila sa kanyang paanyaya na maglingkod at magtrabaho sa kanyang ubasan.

Napakaganda nating pagnilayan na hindi tumitigil ang Diyos sa pagtawag sa atin dahil lamang nahuli tayong tumugon sa Kanya. Nananatiling bukas ang Kanyang paanyaya. Maging matagal na man tayong sumusunod sa Kanya o nagsisimula pa lamang tayong maghanap at lumapit sa Kanya, buong pagmamahal Niya tayong inaanyayahang pumasok sa Kanyang ubasan at makibahagi sa Kanyang gawain.

Napakalawak at napakalalim ng pag-ibig ng Diyos sa atin kaya nais Niyang lumapit tayo sa Kanya, anuman ang ating pagkatao at anuman ang ating nagawa. Patuloy Niya tayong inaanyayahan tungo sa isang bagong buhay na kasama Siya. Mahalaga tayo sa Diyos at lubos Niya tayong minamahal.

Kahit kung minsan ay nadarama nating hindi na tayo karapat-dapat, naliligaw, sugatan, o nabibigatan sa ating nakaraan, hindi tayo tinatalikuran ng Diyos. Patuloy na umaabot sa atin ang Kanyang paanyaya sapagkat higit na dakila ang Kanyang awa kaysa sa ating mga kasalanan.

Marami sa atin ang maaaring magsabi na hindi na tayo karapat-dapat sa napakalaking pag-ibig ng Diyos dahil sa ating mga kasalanan. Ngunit ang pag-ibig ng Diyos ay hindi isang bagay na kailangan nating paghirapan upang maging karapat-dapat dito.

Ito ay biyaya at kaloob ng Kanyang awa. Habang higit nating kinikilala ang ating pagiging makasalanan, lalo nating nauunawaan ang ating pangangailangan sa Diyos. Hindi tayo tinatawag ng Diyos dahil perpekto tayo; tinatawag Niya tayo dahil mahal Niya tayo at nais Niyang baguhin at baguhin muli ang ating buhay.

Kaya huwag nating hayaang ang ating mga nakaraang kasalanan, kabiguan, o damdamin ng pagiging hindi karapat-dapat ang maging hadlang sa pagtugon natin sa paanyaya ng Diyos. Pumasok tayo sa Kanyang ubasan nang may mapagpakumbaba at nagsisising puso.

Iwanan natin ang anumang bagay na naglalayo sa atin sa Kanya at hayaan nating baguhin at panibaguhin tayo ng Kanyang biyaya. Gaano man tayo katagal na nalayo sa Diyos, hindi kailanman huli ang lahat upang manumbalik sa Kanya.

Ang paanyaya ng Diyos ay nasa harapan natin ngayon. Hinihintay tayo ng Kanyang ubasan. Tinatawag tayo ng Kanyang awa. Inaabot tayo ng Kanyang pag-ibig.

Ngayong araw, tutugon ba tayo sa paanyaya ng Diyos, iiwan ang anumang naglalayo sa atin sa Kanya, at buong pagpapakumbabang hahayaan ang Kanyang walang hanggang pag-ibig at awa na baguhin at panibaguhin ang ating buhay?— Marino J. Dasmarinas