Ang Mabuting Balita at Repleksyon Martes Agosto 11 Paggunita kay Santa Clara ng Assisi, dalaga: Mateo 18:1-5, 10, 12-14

Mabuting Balita: Mateo 18:1-5, 10, 12-14

Nang mga sandaling iyo'y lumapit kay Jesus ang mga alagad at nagtanong, "Sino po ang pinakadakila sa kaharian ng langit?" Tinawag ni Jesus ang isang bata, pinatayo sa harapan nila, at sinabi, "Tandaan ninyo ito: kapag hindi kayo nagbago, at tumulad sa mga bata, hinding-hindi kayo mabibilang sa pinaghaharian ng Diyos.  

Ang sinumang nagpapakababa na gaya ng batang ito ay siyang pinakadakila sa mga pinaghaharian ng Diyos. Ang sinumang tumatanggap sa isang batang ganito dahil sa akin ay ako ang tinatanggap." Ingatan ninyo na huwag ninyong hamakin ang isa sa mga maliliit na ito. Sinasabi ko sa inyo: sa langit ang kanilang mga anghel ay laging nasa harapan ng aking Ama. "Ano sa akala ninyo ang gagawin ng isang taong may isang sandaang tupa kung maligaw ang isa sa mga iyon?  

Hindi kaya niya iiwan ang siyanmnapu't siyam na nanginginain sa kaburulan upang hanapin ang naligaw? Sinasabi ko sa inyo: kapag nasumpungan niya ito, higit niyang ikinagagalak ang isang ito kaysa siyamnapu't siyam na hindi naligaw. Gayon din naman, hindi kalooban ng inyong Amang nasa langit na mapahamak ang isa sa maliliit na ito."

+ + + + + + +   

Repleksyon:

May isang kuwento tungkol sa isang lalaki na tinawag ng kanyang mga kapatid na “black sheep” o itim na tupa ng kanilang pamilya. Dahil dito, wala nang sinuman sa kanyang mga kapatid ang nais makisama o maiugnay sa kanya. Sino ba naman ang magnanais na maiugnay sa isang taong tinatawag na “black sheep”? Wala sa atin ang gugustuhing maituring na bahagi ng isang taong itinuring na “black sheep,” hindi ba?

Ngunit paano naman si Jesus? Paano Niya tinitingnan ang mga taong itinakwil, hinusgahan, o itinuring ng iba na hindi na karapat-dapat mahalin? Mahal na mahal ni Jesus ang mga “black sheep” at ang mga naliligaw ng landas. Patuloy Niya silang hinahanap saanman sila naroroon hanggang sa matagpuan Niya sila.

Ganito kalalim ang pag-ibig ng Diyos sa atin: matiyaga Niya tayong hinahanap kapag tayo ay naliligaw ng landas. At kapag natagpuan Niya tayo, hindi Niya tayo hinahatulan o iniiwan. Sa halip, buong pagmamahal Niya tayong ibinabalik sa Kanyang mapagkalingang yakap.

Dapat nating laging tandaan na ang misyon ni Jesus ay hanapin at iligtas ang mga naliligaw—ang mga napalayo, naligaw ng isip at landas, at nahulog sa kasalanan. Hindi Niya tayo tinitingnan batay lamang sa ating mga pagkakamali. Nakikita Niya kung ano ang maaari nating maging sa pamamagitan ng Kanyang biyaya. Tinitingnan Niya ang higit pa sa ating nakaraan at tinatawag Niya tayong manumbalik sa isang buhay na puno ng pag-ibig, pagsisisi, at kabanalan.

Ngunit paano kung ang mga naliligaw ay ayaw magbago? Paano kung pinili nilang ipagpatuloy ang kanilang pamumuhay sa kasalanan at ayaw nilang manumbalik sa Diyos? Ano ang gagawin natin? Susuko na ba tayo sa kanila at hahayaan na lamang silang magpatuloy sa landas na kanilang pinili?

Siyempre, hindi.

Kapag isinuko natin ang mga naliligaw ng landas, para na rin nating hinayaang manaig ang panghihina ng loob at mabigyan ng huling salita ang kasamaan. Ngunit hindi ito dapat maging saloobin natin. Tinatawag tayong manatiling puno ng pag-asa, matiyaga, mapanalanginin, at mahabagin. Dapat laging manaig ang kabutihan laban sa kasamaan, at ang pag-ibig ay dapat laging higit na makapangyarihan kaysa sa pagtanggi.

Kaya huwag tayong madaling sumuko sa mga nawawala at naliligaw ng landas. Patuloy natin silang hanapin, ipanalangin, palakasin ang kanilang loob, at abutin nang may pagtitiis at pagmamahal. At kapag binigyan tayo ng Diyos ng pagkakataong matagpuan silang muli, huwag natin silang hatulan dahil sa kanilang nakaraan. Sa halip, tanggapin natin sila nang may habag at buong pagmamahal silang akayin patungo kay Jesus.

Marahil, ang ilan sa atin ay naging “black sheep” din sa isang yugto ng ating buhay. Marahil ay nakagawa tayo ng mga pagkakamaling labis nating pinagsisisihan. Marahil ay dumating ang mga panahong napalayo tayo sa Diyos at nadama nating hindi na tayo karapat-dapat sa Kanyang pagmamahal. Ngunit hindi tayo isinuko ni Jesus. Hinanap Niya tayo. Hinintay Niya tayo. Tinawag Niya tayong manumbalik. At nang sa wakas ay bumaling tayo sa Kanya, nanatiling nakabukas ang Kanyang mga bisig upang tayo ay tanggapin.

Ito ang awa na ating tinanggap. At ito rin ang awa na tinatawag tayong ipagkaloob sa iba.

Huwag nating kalimutan: ang taong maaaring gusto nating isuko ngayon ay maaaring siyang taong patuloy pa ring hinahanap at minamahal ni Jesus.

Kaya handa ba tayong maging mga instrumento ng pag-ibig ni Jesus—hanapin ang mga naliligaw, huwag silang ikulong sa kanilang nakaraan, at buong tiyagang tulungan silang makabalik sa Diyos? O may isang tao na ba tayong isinuko sa ating puso, samantalang si Jesus ay hindi pa rin sumusuko sa kanya?

Kung hindi sumuko si Jesus sa atin noong tayo ang naliligaw, sino tayo upang sumuko sa iba?—Marino J. Dasmarinas