Ang Mabuting Balita at Repleksyon Sabado Agosto 22 Paggunita sa Pagka-reyna ng Mahal na Birheng Maria: Lucas 1:26-38

Mabuting Balita: Lucas 1:26-38

Nang ikaanim na buwan na ng pagdadalantao ni Elisabet, ang anghel Gabriel ay sinugo ng Diyos sa Nazaret, Galilea, sa isang dalaga na ang pangala'y Maria. Siya'y nakatakdang ikasal kay Jose, isang lalaki buhat sa lipi ni Haring David. Paglapit ng anghel sa kinaroroonan ng dalaga, binati niya ito. 

"Matuwa ka! Ikaw ay kalugud-lugod sa Diyos," wika niya. "Sumasaiyo ang Panginoon!" Nagulumihanan si Maria sa gayong pangungusap, at inisip niyang mabuti kung ano ang kahulugan niyon. Kaya't sinabi sa kanya ng anghel, "Huwag kang matakot, Maria, sapagkat kinalulugdan ka ng Diyos. Makinig ka! Ikaw ay maglilihi at manganganak ng isang lalaki, at siya'y tatawagin mong Jesus.

Magiging dakila siya, at tatawaging Anak ng Kataas-taasan. Ibibigay sa kanya ng Panginoong Diyos ang trono ng kanyang amang si David. Maghahari siya sa angkan ni Jacob magpakailanman, at ang kanyang paghahari ay walang hanggan." "Paanong mangyayari ito, gayong ako'y dalaga?" tanong ni Maria. Sumagot ang anghel, "Bababa sa iyo ang Espiritu Santo, at lililiman ka ng kanyang kapangyarihan ng Kataas-taasan.

Kaya't banal ang ipanganganak mo at tatawaging Anak ng Diyos. Natatandaan mo ang iyong kamag-anak na si Elisabet? Alam ng lahat na siya'y baog, ngunit naglihi siya sa kabila ng kanyang katandaan. At ngayo'y ikaanim na buwan na ng kanyang pagdadalantao -- sapagkat walang hindi mapangyayari ang Diyos." Sumagot si Maria, "Ako'y alipin ng Panginoon. Mangyari sa akin ang iyong sinabi." At nilisan siya ng anghel.

+ + + + + + +

Repleksyon:

Ngayon po ay ginugunita natin ang Pagka-reyna ng Mahal na Birheng Maria. Ipinapakita nito ang mahalagang papel ni Maria bilang Reyna na namamagitan para sa sangkatauhan at sumasalamin sa kadakilaan ni Kristo na ating Hari. 

Pormal na nagsimula ang pagdiriwang na ito noong 1954 sa ilalim ng pamumuno ni Papa Pio XII, ngunit ang kasaysayan nito ay umaabot pa sa sinaunang debosyon ng mga Kristiyano. Inilipat ito sa ika-22 ng Agosto upang bigyang-diin ang Pag-akyat ni Maria sa Langit at ang kanyang pakikibahagi sa kaluwalhatian ng kanyang Anak bilang Hari. 

Palagi ba nating mapagpakumbabang isinusuko ang ating sarili sa Diyos?

May isang napakagandang katangian ang Mahal na Birheng Maria na maaaring hindi natin palaging taglay: ang malalim na kapakumbabaan at kahandaang sumunod sa kalooban ng Diyos. Itinuturo sa atin ni Maria kung ano ang tunay na kahulugan ng pakikinig, pagtitiwala, at pagsuko sa Diyos, lalo na kapag tinatawag Niya tayo sa isang bagay na higit sa ating sariling mga plano at pang-unawa.

Matapos sabihin ng anghel Gabriel kay Maria ang lahat tungkol sa plano ng Panginoon para sa kanya, buong kababaang-loob niyang sinabi, “Narito ang alipin ng Panginoon. Mangyari nawa sa akin ang ayon sa iyong salita” (Lucas 1:38).

Sa mga salitang ito, buong-buo niyang inilagay ang kanyang buhay sa mga kamay ng Diyos. Hindi niya hiniling na malaman muna ang lahat ng mangyayari. Hindi niya iginiit ang kanyang sariling kagustuhan. Siya ay naniwala, nagtiwala, at buong pagpapakumbabang sumuko sa kalooban ng Diyos.

Ang Diyos ay nagsasalita rin sa atin sa napakaraming paraan. Nagsasalita Siya sa pamamagitan ng Kanyang Salita, ng panalangin, ng mga turo ng Simbahan, at maging sa pamamagitan ng mga tao at pangyayaring Kanyang ipinahihintulot na dumating sa ating buhay. Kung minsan, mahinahon Niya tayong hinihikayat na magbago, magpatawad, bumitaw sa isang bagay, o piliin ang tama. Ngunit ilang beses na ba nating hindi pinansin ang Kanyang tinig dahil hindi ito naaayon sa ating gusto?

Paano kung pinili ng Mahal na Birheng Maria na huwag pakinggan ang anghel at ipagpatuloy na lamang ang sarili niyang mga plano? Paano kung hinayaan niyang manaig ang takot, pag-aalinlangan, o mga maaaring maging abala sa pagtanggap sa kalooban ng Diyos? Ngunit pinili niyang makinig. Nagtiwala siya sa Diyos kahit hindi niya nakikita ang buong landas na kanyang tatahakin.

Ang pakikinig sa tinig ng Diyos ay isang bagay na marami sa atin ang nahihirapang gawin. Oo, nananalangin tayo. Oo, nagsisimba tayo at dumadalo sa Banal na Misa. Ngunit kadalasan, ang sarili pa rin nating kalooban ang sinusunod natin sa halip na ang kalooban ng Diyos. Maaaring nananalangin tayo na pagpalain ng Diyos ang ating mga plano, ngunit handa rin ba tayong isuko ang mga planong iyon kapag tayo ay tinawag Niyang sundin ang ibang landas?

Marahil, ito rin ang dahilan kung bakit tayo nahuhulog sa kasalanan at kung bakit kung minsan ay napapabigat ang ating buhay sa mga suliraning maaari naman sanang naiwasan. Naririnig natin ang tinig ng Diyos, ngunit pinipili nating huwag makinig.

Alam natin kung ano ang mabuti at tama, ngunit kung minsan ay hinahayaan nating pangunahan tayo ng ating mga hangarin, pagkakapit, pagmamataas, o impluwensiya ng iba. Patuloy tayong tinuturuan ng Simbahan na piliin ang mabuti, tama, at kalugod-lugod sa Diyos, ngunit maaari pa rin nating piliing sundin ang sarili nating kagustuhan.

Hindi nilabanan ng Mahal na Birheng Maria ang kalooban ng Diyos. Hindi niya hinayaang ang takot ang magkaroon ng huling salita. Siya ay naniwala, nagtiwala, at buong kababaang-loob na isinuko ang kanyang sarili sa plano ng Diyos. Ang kanyang “oo”—ang kanyang mapagmahal na pagsang-ayon sa Diyos—ay nagpapaalala sa atin na ang tunay na pananampalataya ay hindi lamang tungkol sa paniniwala sa Diyos. Ito rin ay tungkol sa sapat na pagtitiwala sa Kanya upang maisuko natin ang ating sariling kalooban sa Kanyang kagustuhan.

At ano ang kalooban ng Diyos para sa atin? Tinatawag Niya tayong piliin ang tama, lumayo sa kasalanan, magpatawad, magmahal, gumawa ng mabuti, at magkaroon ng tapang na lumayo sa mga tao, sitwasyon, at impluwensiyang patuloy na naglalayo sa atin sa Kanya.

Marahil, sa araw na ito, may isang bagay na hinihiling ang Diyos na isuko natin sa Kanya. Maaaring tinatawag Niya tayong magpatawad sa isang taong nakasakit sa atin, talikuran ang isang nakasanayang kasalanan, makipagkasundo, piliin ang tama, o simpleng magtiwala sa Kanya tungkol sa isang bagay na matagal nang nagpapabigat sa ating puso.

Tulad ng Mahal na Birheng Maria, nawa’y magkaroon tayo ng kababaang-loob na makinig at ng tapang na magsabi ng “oo” sa Diyos—kahit iba ang Kanyang kalooban sa sarili nating nais. Matuto nawa tayong manalangin hindi lamang ng, “Panginoon, pagpalain Mo ang nais namin,” kundi pati ng, “Panginoon, turuan Mo kaming naisin kung ano ang Iyong nais.”

Kapag iba ang kalooban ng Diyos sa ating sariling kagustuhan, handa ba nating bitawan ang ating mga plano, magpakumbaba, at sabihin kasama ni Maria, “Mangyari nawa sa akin ang ayon sa Iyong salita”? At kapag nagsasalita ang Diyos sa ating puso ngayon, makikinig ba tayo—o patuloy nating pipiliing sundin ang sarili nating kagustuhan?— Marino J. Dasmarinas