Ang lima sa kanila'y hangal at ang lima'y matalino. Ang mga hangal ay nagdala ng ilawan ngunit hindi nagbaon ng langis. Subalit ang matatalino'y nagdala ng langis bukod pa sa kanilang ilawan. Nabalam ang dating ng lalaking ikakasal, kaya't inantok silang lahat at nakatulog.
"Ngunit nang hatinggabi na'y may sumigaw: 'Narito na ang lalaking ikakasal! Salubungin ninyo!' Agad nagbangon ang sampung dalaga at inayos ang kanilang ilawan. Sinabi ng mga hangal sa matatalino, 'Bigyan naman ninyo kami ng kaunting langis. Aandap-andap na ang aming mga ilawan, e!' 'Baka hindi magkasya ito sa ating lahat,' tugon ng matatalino. '
Mabuti pa'y pumunta muna kayo sa nagtitinda at bumili ng para sa inyo.' Kaya't lumakad ang limang hangal na dalaga. Samantalang bumibili sila, dumating ang lalaking ikakasal. Ang limang nakahanda ay kasama niyang pumasok sa kasalan, at ipininid ang pinto.
"Pagkatapos, dumating naman ang limang hangal na dalaga. 'Panginoon, papasukin po ninyo kami!' sigaw nila. Ngunit tumugon siya, 'Sinasabi ko sa inyo: hindi ko kayo nakikilala.' Kaya, magbantay kayo, sapagkat hindi ninyo alam ang araw ni ang oras."
Sinabi
ni Jesus sa Kanyang mga alagad, “Manatili kayong gising, sapagkat hindi ninyo
alam ang araw ni ang oras” (Mateo 25:13). Tunay nga na walang sinuman sa atin
ang nakaaalam kung kailan darating ang Panginoon. Kaya naman, dapat tayong
laging magsikap na maging espirituwal na handa sa pamamagitan ng tapat na
pagsunod sa Kanyang mga aral at pagpayag na hubugin ng Kanyang Salita ang ating
pamumuhay. Patuloy nating talikuran ang anumang naglalayo sa atin sa Diyos at
magpakalapit sa Kanya.
Madali
para sa atin na sabihin na tayo ay handa sa pagdating ng Panginoon, ngunit kung
minsan, nagiging mga salita lamang ito kung wala tayong tunay na paninindigang
isabuhay ang ating ipinahahayag. Madali rin tayong matukso na muling mahulog sa
kasalanan—muling makasakit ng kapwa, muling ipagsawalang-bahala ang mga
nangangailangan, lalo na ang mga mahihirap, maging makasarili, o magkaroon ng
pakiramdam na tayo ay nakahihigit sa iba.
Marami
sa atin ang maaaring maging ganito. Maaaring maging masigasig tayo sa ating
buhay espirituwal sa loob ng maikling panahon, ngunit kalaunan ay bumabalik din
tayo sa dati nating mga kasalanan at kahinaan.
Maaari
tayong taimtim na mangakong magbabago, ngunit natatagpuan natin ang ating
sarili na muling nahuhulog sa parehong mga tukso. Bakit kaya ito nangyayari, at
ano ang maaari nating gawin upang hindi tayo muling bumalik sa dati nating mga
maling gawain?
Kailangan
natin ng patuloy at makabuluhang pakikipagtagpo kay Jesus. Pinatitibay natin
ang ating ugnayan sa Kanya sa pamamagitan ng ating pakikibahagi sa Banal na
Misa, pananalangin, at pagbabasa at pagbubulay-bulay sa Bibliya. Ang mga ito ay
hindi lamang mga gawaing panrelihiyon na ginagawa natin dahil nakasanayan na
natin; mga pagkakataon ang mga ito upang makatagpo natin ang Panginoon,
mapakinggan ang Kanyang tinig, at hayaang baguhin ng Kanyang biyaya ang ating
mga puso.
Kapag
patuloy tayong nananatiling malapit kay Jesus, mas nakikilala natin ang ating
mga kahinaan at mas natututo tayong lumapit sa Kanyang awa kapag tayo ay
nadadapa. Ang pagiging espirituwal na handa ay hindi isang bagay na minsan
lamang nating ginagawa.
Ito
ay isang araw-araw na paglalakbay ng pagbabagong-buhay—isang araw-araw na
pagpili na unahin ang Diyos kaysa kasalanan, pag-ibig kaysa pagiging
makasarili, kababaang-loob kaysa kayabangan, at malasakit kaysa pagiging walang
pakialam. Sa ganitong paraan, nananatili tayong gising sa espiritu at laging
handa sa pagdating ng Panginoon.
Sa
Ebanghelyo, mababasa natin ang tungkol sa sampung dalaga: lima ang mangmang at
lima ang matatalino. Ang limang matatalinong dalaga ay naghanda sa pamamagitan
ng pagdadala ng ekstrang langis para sa kanilang mga ilawan upang patuloy na
magliwanag ang mga ito kahit mahuli ang pagdating ng lalaking ikakasal.
At
tunay nga, nahuli ang pagdating ng lalaking ikakasal. Ngunit walang naging
problema sa limang matatalinong dalaga dahil mayroon silang ekstrang langis
para sa kanilang mga ilawan. Nang dumating ang lalaking ikakasal, sila ay handa
at pinayagang pumasok sa piging ng kasalan at makibahagi sa pagdiriwang.
Ano
naman ang nangyari sa limang mangmang na dalaga? Hindi sila pinayagang
makapasok ng lalaking ikakasal dahil hindi sila naging handa.
Ipinapaalala
sa atin ng Ebanghelyong ito na hindi natin maaaring ipagpaliban habambuhay ang
ating paghahanda. Darating ang panahon na hindi na natin maaaring sabihin, “Maghahanda
na lang ako mamaya.” Hindi
natin alam kung kailan matatapos ang ating paglalakbay dito sa mundo, ni hindi
natin alam kung kailan darating ang Panginoon. Ang mayroon tayo ay ang araw na
ito—ang pagkakataong manalangin, magsisi, magpatawad, magmahal, maglingkod, at
buong pusong manumbalik sa Diyos.
Ang
patuloy nating pagkakapit sa kasalanan ang nagiging dahilan upang tayo ay
maging espirituwal na hindi handa sa pagdating ng Panginoon. Ngunit sa tuwing
taos-puso tayong nanunumbalik sa Kanya, inaanyayahan tayo ng Kanyang awa na
muling magsimula. Huwag nating hintayin ang isang malaking pagsubok bago tayo
lumapit sa Diyos. Huwag din nating hintaying dumating ang ating mga huling
sandali bago tayo makipagkasundo sa Kanya at sa ating kapwa.
Kaya
manatili tayong gising at mapagbantay sa espiritu. Patuloy nating hanapin si
Jesus, palalimin ang ating pananampalataya sa pamamagitan ng pananalangin at
pakikibahagi sa Banal na Misa, pakinggan ang Kanyang Salita, at isabuhay ang
Kanyang mga aral sa ating pang-araw-araw na buhay. Tandaan natin: ang pagiging
handa ay hindi isang bagay na minsan lamang nating ginagawa. Ito ay araw-araw
na paninindigan na manatiling tapat sa Diyos at hayaang baguhin tayo ng Kanyang
pag-ibig.
Nawa'y
maging mga ilawang buhay ang ating mga puso at buhay—patuloy na nagliliwanag sa
pamamagitan ng pananampalataya, pag-ibig, awa, kababaang-loob, at paglilingkod.
At sa pagdating ng Panginoon, nawa'y matagpuan Niya tayong hindi lamang
nagsasabing tayo ay handa, kundi tunay na namumuhay bilang mga taong ang puso ay
nakahandang tumanggap sa Kanya.
Tunay
nga bang nagliliyab ngayon ang ating mga ilawan sa liwanag ni Cristo, o
ipinagpapaliban pa rin natin ang ating pagbabagong-buhay dahil iniisip nating
marami pa tayong panahon? Kung dumating ang Panginoon ngayong gabi, matatagpuan
kaya Niyang gising ang ating mga puso, buhay ang ating pananampalataya, at
handang-handa ang ating buhay na salubungin Siya?— Marino J. Dasmarinas

No comments:
Post a Comment