Ang Mabuting Balita at Repleksyon Lunes Agosto 10 Kapistahan ni San Lorenzo, Diyakono at Martir: Juan 12:24-26

Mabuting Balita: Juan 12:24-26

Noong panahong iyon, sinabi ni Hesus sa kanyang mga alagad: "Tandaan ninyo: malibang mahulog sa lupa ang butil ng trigo at mamatay, mananatili itong nag-iisa. Ngunit kung mamatay, ito'y mamumunga nang marami.   

Ang taong labis na nagpapahalaga sa kanyang buhay ay siyang mawawalan nito, ngunit ang napopoot sa kanyang buhay sa daigdig na ito ay siyang magkakaroon nito hanggang sa buhay na walang hanggan. Dapat sumunod sa akin ang naglilingkod sa akin, at saanman ako naroroon ay naroon din ang aking lingkod. Pararangalan ng Ama ang sinumang naglilingkod sa akin."

+ + + + + + +

Repleksyon:

Ano nga ba ang ibig sabihin ng “kapootan ang ating buhay sa sanlibutang ito”?

Hindi ibig sabihin nito na dapat nating kamuhian ang ating sarili o ang buhay na ipinagkaloob sa atin ng Diyos. Sa halip, nangangahulugan ito na hindi natin dapat pahintulutang maging higit na mahalaga sa atin ang mga bagay ng sanlibutang ito kaysa kay Jesus. Nangangahulugan ito ng pag-aalay ng ating buhay sa paglilingkod kay Jesus upang sa pamamagitan natin ay makilala Siya ng iba.

Kapag ayaw nating ialay ang ating buhay sa misyon ni Jesus at pinili lamang nating itago ito para sa ating sarili, maaaring magkaroon tayo ng mga ari-arian, pagkilala, at maging kayamanan ng sanlibutang ito, ngunit maaaring manatiling hungkag ang ating puso. Maaaring lumago tayo sa pagiging makamundo ngunit hindi naman lumago sa karunungan, pananampalataya, at pag-ibig.

Darating ang panahon na magwawakas ang ating buhay sa mundong ito, at matutuklasan natin na ang mga bagay na ating naipon ay hindi kayang magbigay sa atin ng tunay at pangmatagalang kahulugan ng buhay na tanging ang Diyos lamang ang makapagbibigay.

Kapag pinili nating ialay ang ating buhay sa misyon ni Jesus, maaaring hindi na natin hanapin ang pinakamalalim nating kaligayahan sa mga bagay ng sanlibutang ito tulad ng dati. Ngunit may isang magandang bagay na unti-unting mangyayari sa ating kalooban. Unti-unti tayong babaguhin ng Espiritu Santo.

Bubuksan Niya ang ating mga mata upang makita natin ang isang mas malalim na katotohanan. Matutuklasan natin ang mas malalim at makabuluhang kahulugan ng buhay—isang kahulugang hindi natin matatagpuan sa kayamanan, tagumpay, mga ari-arian, o pagkilala ng mundo, kundi kay Jesus lamang.

Bakit? Sapagkat pinili nating ialay ang ating buhay sa Kanya. Pinili nating talikuran ang buhay na nakasentro lamang sa ating sarili at sa makamundong mga hangarin at tahakin ang landas na patungo kay Jesus. Pinili nating lumakad na kasama Niya, tangan ang Kanyang kamay, at magtiwala na saan man Niya tayo dalhin ay higit na mabuti kaysa saan man tayo akayin ng sanlibutang ito.

Si Jesus mismo ang nagpakita sa atin ng pinakadakilang halimbawa. Buong kusang-loob Niyang ibinigay ang Kanyang buhay sa krus upang lumago at mamunga ang Kaharian ng Diyos. Hindi Niya isinabuhay ang Kanyang buhay para lamang sa Kanyang sarili; inialay Niya ito para sa kaligtasan nating lahat. Gayundin, inaanyayahan tayong huwag kumapit nang makasarili sa ating buhay, kundi ialay ito nang buong puso sa Diyos at sa ating kapwa.

Kapag isinuko natin ang ating buhay kay Jesus, maaaring isipin nating may nawawala sa atin. Ngunit sa katotohanan, doon natin natutuklasan kung para saan talaga ang ating buhay. Natutuklasan natin na nagiging higit na makabuluhan ang ating buhay hindi kapag mas marami tayong naiipon, kundi kapag mas marami tayong naibibigay; hindi kapag tayo ang pinaglilingkuran, kundi kapag tayo ang naglilingkod; hindi kapag hinahangad natin ang sariling karangalan, kundi kapag ang Diyos ang ating niluluwalhati.

Maaaring sabihin sa atin ng sanlibutan na panghawakan nating mabuti ang anumang mayroon tayo, protektahan ang ating kaginhawahan, habulin ang tagumpay, at mamuhay higit sa lahat para sa ating sarili.

Ngunit ibang landas ang itinuturo sa atin ni Jesus—ang landas ng mapagbigay na pag-ibig, mapagpakumbabang paglilingkod, at buong pagtitiwala sa Diyos. Maaaring may kaakibat itong sakripisyo, ngunit ito rin ang landas kung saan matatagpuan natin ang kaganapan ng tunay na buhay.

Kaya hilingin natin sa Espiritu Santo na siyasatin ang ating mga puso. Ano-ano ang mga bagay na mahigpit pa rin nating hinahawakan na humahadlang sa atin upang lubos nating maialay ang ating sarili kay Jesus? Anong mga makamundong pagkakapit ang pumipigil sa atin upang maging higit na mapagbigay, mapagmahal, mapagpatawad, at tapat?

Kung ibinigay ni Jesus ang lahat para sa atin, handa rin ba tayong magbigay ng bahagi ng ating sarili para sa Kanya? At kapag dumating ang araw na magwawakas ang ating paglalakbay sa mundong ito, masasabi kaya natin na hindi lamang tayo nabuhay para sa sanlibutang ito, kundi inialay natin ang ating buhay kay Jesus upang sa pamamagitan natin ay makilala, mahalin, at paglingkuran Siya ng iba?

Talaga bang natagpuan na natin kay Jesus ang tunay na diwa at kahulugan ng ating buhay—at kung natagpuan na natin, handa ba tayong isuko at ialay nang higit ang ating sarili sa Kanya, simula ngayon?—Marino J. Dasmarinas