Ang Mabuting Balita at Repleksyon Sabado Hulyo 11 Paggunita kay San Benito, abad: Mateo 10:24-33

Mabuting Balita: Mateo 10:24-33

Noong panahong iyon, sinabi ni Hesus sa kanyang mga apostol, "Walang alagad na higit kaysa kanyang guro, at walang aliping higit sa kanyang panginoon. Masiyahan ang alagad na matulad sa kanyang guro, at ang alipin na matulad sa kanyang panginoon. Kung ang puno ng sambahayan ay tinawag nilang Beelzebul, lalo na nilang aalimurahin ang kanyang mga kasambahay!" 

"Kaya huwag kayong matakot sa kanila. Walang natatago na di malalantad, o nalilihim na di mabubunyag. Ang sinasabi ko sa inyo sa dilim, ulitin ninyo sa liwanag; at ang ibinulong sa inyo ay inyong ipagsigawan. Huwag ninyong katakutan ang pumapatay ng katawan ngunit hindi nakapapatay ng kaluluwa. 

Sa halip, ang katakutan ninyo'y ang nakapapatay ng kaluluwa at katawan sa impyerno. Hindi ba ipinagbibili ang maya nang dalawa isang pera? Gayunman, Kahit isa sa kanila'y hindi nahuhulog sa lupa kung hindi kalooban ng inyong Ama. Maging ang buhok ninyo'y bilang na lahat. Kaya, huwag kayong matakot; higit kayong mahalaga kaysa libu-libong maya." 

"Ang sinumang kumilala sa akin sa harapan ng mga tao ay kikilalanin ko rin naman sa harapan ng aking Amang nasa langit. Ngunit ang magtatwa sa akin sa harapan ng mga tao ay itatatwa ko rin naman sa harapan ng aking Amang nasa langit."

+ + + + + + +

Repleksyon:

May isang kuwento tungkol sa isang lalaking naghihingalo na bihirang dumalo sa Banal na Misa at labis na natatakot sa kamatayan. Nang sabihin sa kanya ng kanyang mga kamag-anak na tatawag sila ng pari upang tanggapin niya ang Sakramento ng Pagpapahid ng Langis sa mga Maysakit, agad siyang nagtanong, “Mamamatay na ba ako?”

Sa madaling sabi, dumating ang pari at ipinagkaloob sa kanya ang sakramento. Pagkaalis ng pari, sinabi niya sa kanyang mga kamag-anak, “Handa na akong mamatay.” Ang dating takot sa kamatayan ay napalitan ng kapayapaan at katatagan, sapagkat pinalakas siya ni Hesus sa pamamagitan ng Sakramento ng Pagpapahid ng Langis sa mga Maysakit.

Sa banal na sandaling iyon, natuklasan niya na ang Panginoon ay hindi lamang naghahanda sa atin para sa kamatayan, kundi lalo't higit ay inihahanda Niya tayo para sa buhay na walang hanggan.

Hindi ba't tayong lahat ay natatakot ding mamatay? Marami sa atin ang umamin na mayroon tayong ganitong takot. Ngunit bakit nga ba tayo natatakot? Marahil ay dahil hindi pa natin lubos na nakikilala si Hesus o hindi pa natin Siya tunay na hinahayaang maging sentro ng ating buhay.

Kapag ang ating puso ay labis na nakakapit sa mga bagay ng mundong ito, ang kamatayan ay tila isang nakakatakot na wakas. Ngunit kapag tunay nating nakilala, minahal, at sinunod si Hesus, unti-unti nating mauunawaan na ang kamatayan ay hindi katapusan, kundi daan patungo sa buhay na walang hanggan kasama Niya.

Kapag si Hesus ang naging matibay na pundasyon ng ating buhay, binibigyan Niya tayo ng lakas ng loob upang harapin ang anumang pagsubok na dumating. Hindi na tayo natatakot na harapin ang kamatayan, sapagkat alam nating ang ating pag-asa ay hindi nakasalalay sa mundong lumilipas, kundi sa pangako ng Diyos na buhay na walang hanggan.

Dinaig na ni Kristo ang kasalanan at kamatayan, kaya't ang mga nananatili sa Kanya ay maaaring mamuhay nang may kapayapaan, pag-asa, at matatag na pananampalataya.

Bawat araw ay paanyaya ng Panginoon para lalo tayong lumapit sa Kanya, tumanggap ng Kanyang biyaya sa pamamagitan ng mga sakramento, at mamuhay ayon sa Kanyang banal na kalooban. Habang araw-araw tayong lumalakad kasama Niya, unti-unti Niyang pinapalitan ang ating takot ng Kanyang kapayapaan, ang ating pangamba ng Kanyang pag-asa, at ang ating kahinaan ng Kanyang lakas.

Kung tatawagin tayo ng Panginoon sa araw na ito, masasabi rin kaya natin nang buong puso, “Handa na po ako”? Nabubuhay ba tayo sa paraang handa tayong humarap kay Hesus anumang oras, na may pusong puspos ng pananampalataya, pag-asa, at pag-ibig? O may mga bagay pa bang kailangan nating isuko at ipagkatiwala sa Kanya upang matagpuan natin ang tunay na kapayapaan at maging handa sa buhay na walang hanggan?– Marino J. Dasmarinas