Ang Mabuting Balita at Repleksyon Biyernes Hulyo 3 Kapistahan ni Santo Tomas, apostol: Juan 20:24-29

Mabuting Balita: Juan 20:24-29

Si Tomas na tinaguriang Kambal, isa sa Labindalawa, ay wala roon nang dumating si Jesus. Kaya't sinabi sa kanya ng ibang alagad, "Nakita namin ang Panginoon!" Sumagot si Tomas, "Hindi ako naniniwala hangga't di ko nakikita ang butas ng mga pako sa kanyang mga kamay, at naisusuot dito ang aking daliri, at hangga't hindi ko naipapasok ang aking kamay sa kanyang tagiliran." 

Makalipas ang walong araw, muling nagkatipon sa bahay ang mga alagad; kasama nila si Tomas. Nakapinid ang mga pinto, ngunit pumasok si Jesus at tumayo sa gitna nila. Sinabi niya, "Sumainyo ang kapayapaan!" Saka sinabi kay Tomas, "Tingnan mo ang aking mga kamay at ilapit dito ang iyong mga daliri.

Ipasok mo ang iyong kamay sa aking tagiliran. Huwag ka nang magalinlangan, maniwala ka na." Sumagot si Tomas, "Panginoon ko at Diyos ko!" Sinabi sa kanya ni Jesus, "Naniniwala ka na ba sapagkat nakita mo ako? Mapapalad ang mga naniniwala kahit hindi nila ako nakita."

+ + + + + + +   

Repleksyon:

Kailangan ba nating makakita ng malinaw na katibayan bago tayo maniwala kay Jesus?

Hindi naniwala si Tomas na nagpakita si Jesus sa ibang mga alagad hangga’t hindi niya mismo ito nakita at naranasan. Tinugon ni Jesus ang kanyang kahilingan nang magpakita Siyang muli sa kanila.

Sa pagkakataong iyon, inanyayahan Niya si Tomas na ilagay ang kanyang daliri sa Kanyang tagiliran at tingnan ang Kanyang mga sugatang kamay. Sa personal na pagtatagpong iyon, tuluyan nang naniwala si Tomas at ipinahayag ang kanyang pananampalataya.

Tayo rin ay maaaring maging katulad ni Tomas. Madalas tayong naghahanap ng mga palatandaan, naghihintay ng mga patunay, at nag-aalinlangan kung tunay ngang kayang baguhin ni Jesus ang ating buhay hangga’t hindi natin nakikita o nararanasan ang Kanyang mga himala.

Ngunit sa gitna ng ating mga pagdududa, mahinahon tayong inaanyayahan ni Jesus na magkaroon ng mas malalim na pananampalataya. Tinatawagan Niya tayong mamuhay sa pananampalataya at hindi lamang sa nakikita ng ating mga mata, magtiwala sa Kanya kahit hindi natin lubos na nauunawaan ang lahat, at manalig sa Kanyang pag-ibig kahit tila nananatiling tahimik ang Kanyang mga tugon.

Kaya nga sa pagtatapos ng Ebanghelyo ay sinabi Niya: “Mapapalad ang mga hindi nakakita at gayunma’y sumampalataya.” Ang mga salitang ito ay hindi upang tayo’y hatulan kapag tayo’y nag-aalinlangan, kundi upang akayin tayo sa isang mas malalim na uri ng pananampalataya—isang pananampalatayang nagtitiwala sa puso ng Diyos kahit sa gitna ng katahimikan at paghihintay.

Madalas nating tawagin si Tomas na “Tomas na Nag-alinlangan.” Ngunit marahil maaari rin natin siyang tingnan bilang isang taong taimtim na naghahangad ng personal na pagtatagpo sa Panginoon. Talaga bang nagduda si Tomas, o nais lamang niyang magkaroon ng katiyakan na lalo pang magpapatatag sa kanyang pananampalataya?

Walang masama kung naghahangad tayong mapagtibay ang ating pinaniniwalaan. Sa katunayan, kapag tapat ang ating paghahanap, ipinakikita lamang nito na nauuhaw tayo sa Diyos at nagnanais na mas lumalim ang ating ugnayan sa Kanya. Ang taimtim na paghahanap sa Panginoon ay hindi nagpapahina ng ating pananampalataya; sa halip, lalo Niya itong pinatitibay, pinalalalim, at binibigyang-buhay.

Habang pinagninilayan natin ang paglalakbay ni Tomas, inaanyayahan din tayong tingnan ang sarili nating puso. Nasaan na ba tayo sa ating paglalakbay ng pananampalataya? Handa ba tayong magtiwala kay Jesus kahit hindi pa natin nakikita ang lahat ng Kanyang ginagawa? O naghihintay pa rin ba tayo ng sapat na patunay bago natin lubusang isuko sa Kanya ang ating buhay?

Nawa’y pagkalooban tayo ng Panginoon ng pusong marunong magtiwala sa Kanyang presensya kahit sa gitna ng ating mga pagdududa, at pusong patuloy na sumasampalataya sa Kanyang pag-ibig kahit sa panahon ng paghihintay.

At ngayon, kasama ni Tomas na nakatayo sa harap ng Muling Nabuhay na Panginoon, isang tanong ang marahang kumakatok sa ating puso: Maghihintay pa ba tayong makakita bago sumampalataya, o pipiliin na ba nating sumampalataya upang higit nating makita at maranasan ang kapangyarihan ng Kanyang buhay at pag-ibig?—Marino J. Dasmarinas