Ang Mabuting Balita at Repleksyon Hulyo 8 Miyerkules ng Ika-14 Linggo sa Karaniwang Panahon: Mateo 10:1-7

Mabuting Balita: Mateo 10:1-7

Noong panahong iyon, tinipon ni Jesus ang labindalawang alagad at binigyan ng kapangyarihang magpapalayas ng masasamang espiritu at magpagaling ng mga may karamdaman. 

Ito ang pangalan ng labindalawang apostol: si Simon na tinatawag na Pedro at si Andres na kanyang kapatid; sina Santiago at Juan na mga anak ni Zebedeo; sina Felipe at Bartolome; si Tomas, at si Mateo na publikano; si Santiago na anak ni Alfeo, at si Tadeo; si Simong Makabayan at si Judas Iscariote, ang nagkanulo kay Jesus.  

Ang labindalawang ito'y sinugo ni Jesus at kanyang pinagbilinan: "Huwag kayong pupunta sa lugar ng mga Hentil, o alinmang bayan ng mga Samaritano. Sa halip ay hanapin ninyo ang mga nawawalang tupa ng sambahayan ng Israel. Humayo kayo at ipangaral ninyo na malapit nang maghari ang Diyos."

+ + + + + + +  

Repleksyon:

May isang kuwento tungkol sa isang matandang lalaki na namatay. Nang siya ay papasok na sa pintuan ng langit, si Jesus mismo ang sumalubong sa kanya, at hindi si San Pedro. Tinanong siya ni Jesus, “May ginawa ka ba upang maipalaganap ang pananampalataya?” Hindi siya nakasagot sapagkat wala siyang naakay o naibahagi sa iba ang Mabuting Balita.

Marahil, darating din ang araw na tatawid tayo sa pintuan ng langit. At sino ang makapagsasabi? Baka tayo rin ay tanungin ng Panginoon, “May ginawa ka ba upang maibahagi ang pananampalataya?” 

Ano kaya ang magiging sagot natin? Masasabi kaya nating naging tapat tayong saksi ni Hesus, o mapupuno ba ng panghihinayang ang ating puso dahil pinalampas natin ang maraming pagkakataong magbahagi ng Kanyang pag-ibig?

Nang tawagin ni Jesus ang Labindalawang Apostol, hindi Niya sila agad isinugo sa malalayong lugar. Sa halip, inutusan Niya silang magsimula sa mga taong nasa kanilang sariling paligid. Para bang sinasabi Niya, “Bago kayo lumayo, tiyakin muna ninyong naipahayag ang Mabuting Balita sa mga pinakamalapit sa inyo.”

Ganyan din ang paanyaya ng Panginoon sa ating lahat ngayon. Bago natin hangaring akayin ang iba, magsimula muna tayo sa loob ng ating sariling tahanan. 

Ang una nating misyon ay ang ating pamilya—ang ating asawa, mga anak, mga magulang, mga kapatid, at lahat ng mga taong ipinagkatiwala ng Diyos sa atin.

Isang natatanging tungkulin ng mga magulang ang akayin ang buong sambahayan upang makilala, mahalin, at sundan si Jesus. Napakagandang pagmasdan ang isang tahanang ang sentro ng buhay ay ang Panginoon.

Napakalakas ng patotoong ibinibigay ng isang pamilyang sama-samang dumadalo sa Banal na Misa tuwing Linggo. Hindi man sila magsalita, ang kanilang halimbawa ay tahimik ngunit makapangyarihang paanyaya sa iba na unahin din ang Diyos at sambahin Siya bilang isang pamilya.

Subalit sa panahon natin ngayon, madali tayong mahulog sa tinatawag na “selfie mindset,” na pinalalakas ng impluwensiya ng social media at ng makabagong pamumuhay. Unti-unti nating naiisip, “Buhay ko ito, pananampalataya ko ito, at ako lamang ang dapat kong isipin.”

Kapag ang ating pananampalataya ay naging nakatuon lamang sa ating sarili, unti-unti ring lumalamig ang ating malasakit sa kaligtasan ng iba at nawawala ang ating sigasig na maging mga saksi ni Hesus.

Ngunit hindi tayo tinawag ni Jesus upang mamuhay para lamang sa ating sarili. Tinawag Niya tayong maging liwanag ng mundo at asin ng lupa. Kaya't talikuran natin ang “selfie mindset” at yakapin natin ang “Gospel mindset”—isang pusong handang magmahal, maglingkod, at magbahagi ng Mabuting Balita.

Simulan natin ito sa ating sariling tahanan. Sa pamamagitan ng ating panalangin, mabuting halimbawa, mapagmahal na pananalita, at mga gawa ng kabutihan, maaari tayong maging daan upang makatagpo ng buhay na Hesus ang ating pamilya. Kapag si Hesus ang naghahari sa ating tahanan, ang Kanyang liwanag ay kusang magniningning hanggang sa maabot ang iba.

Manalangin tayo na puspusin tayo ng Espiritu Santo ng pag-ibig, karunungan, at lakas ng loob upang maging tapat na mga saksi ni Cristo saan man tayo naroroon. Nawa'y huwag nating sayangin ang mga taong ipinagkatiwala ng Diyos sa atin, sapagkat sila ang unang nais Niyang ating paglingkuran.

Kapag dumating ang araw na tayo'y humarap kay Jesus, maipagmamalaki ba nating naibahagi natin ang ating pananampalataya sa mga pinakamalapit sa ating puso, o mayroon pa bang miyembro ng ating sariling pamilya na naghihintay pa ring marinig ang Mabuting Balita sa pamamagitan ng ating buhay, ating mga salita, at ating pagmamahal?– Marino J. Dasmarinas