Ang Mabuting Balita at Repleksyon Hulyo 27 Lunes ng Ika-17 na Linggo sa Karaniwang Panahon: Mateo 13:31-35

Mabuting Balita: Mateo 13-31-35

Noong panahong iyon, isa na namang talinghaga ang inilahad ni Hesus sa mga tao, “Ang paghahari ng Diyos ay katulad nito: may isang taong nagtanim ng isang butil ng mustasa sa kanyang bukid.

Pinakamaliit ito sa lahat ng binhi, ngunit kapag natanim na at lumago ay nagiging pinakamalaki sa lahat ng puno ng gulay. Ito’y nagiging punongkahoy, anupat napamumugaran ng mga ibon ang mga sanga nito.”

Nagsalaysay pa siya ng ibang talinghaga. “Ang paghahari ng Diyos ay katulad ng lebadura na inihalo ng isang babae sa tatlong takal na harina, at umalsa ang buong masa.” Sinabi ni Hesus sa mga tao ang lahat ng ito sa pamamagitan ng mga talinghaga at wala siyang sinabi sa kanila nang hindi gumagamit ng talinghaga.

Ginawa niya ito upang matupad ang sinabi ng propeta:“Magsasalita ako sa kanila sa pamamagitan ng mga talinghaga, ihahayag ko sa kanila ang mga bagay na nalihim mula nang likhain ang sanlibutan.”

+ + + + + + +

Repleksyon:

Nais ba nating lumago ang ating pananampalataya?

Ang munting buto ng mustasa ay naging pinakamalaki sa mga halaman, at ang kaunting lebadura ay nagpapaalsa sa tatlong takal ng harina hanggang sa umalsa ang buong masa. Sa dalawang talinghagang ito, ipinapaalala sa atin ni Jesus na ang anumang nagsisimula sa maliit ay maaaring lumago at maging dakila sa pamamagitan ng biyaya ng Diyos.

Sa pamamagitan ng Sakramento ng Binyag at Sakramento ng Kumpil, itinanim ng Diyos sa bawat isa sa atin ang mahalagang binhi ng pananampalataya. Maaaring tila maliit ito sa simula, ngunit taglay nito ang kapangyarihang baguhin ang ating buhay.

Buong pagmamahal Niya itong ipinagkatiwala sa atin, inaanyayahan tayong alagaan at pagyamanin ito araw-araw upang ito ay lumago, mamunga, at maging pagpapala hindi lamang sa ating sarili kundi maging sa kapwa.

Patuloy ang pagnanais ng ating mapagmahal na Ama na lalong tumibay ang ating pananampalataya at lalong lumalim ang ating pakikipag-ugnayan sa Kanya. Kaya't hilingin natin nang may kababaang-loob kay Jesus ang biyayang madagdagan ang ating pananampalataya.

Kasabay nito, gawin din natin ang ating bahagi sa pamamagitan ng tapat na pamumuhay ayon sa mga turo ng Simbahan, taimtim na pakikibahagi sa Banal na Misa, palagiang pagdarasal ng Santo Rosaryo, pagbabasa at pagbubulay-bulay sa Banal na Kasulatan, at pagsasabuhay ng Salita ng Diyos sa pamamagitan ng pag-ibig, awa, at pagsunod sa Kanyang kalooban sa bawat araw.

Kapag tapat tayong nakikipagtulungan sa biyaya ng Diyos, patuloy na lalago ang ating pananampalataya—tulad ng munting buto ng mustasa na naging malaking halaman at ng kaunting lebadura na nagpapaalsa sa buong masa. Ang munting binhing itinanim ng Diyos sa ating puso ay maaaring maging makapangyarihang saksi ng Kanyang pag-ibig, pag-asa, at habag sa mga taong ating nakakasalamuha.

Ngayon, tanungin natin ang ating sarili: Hinahayaan ba nating lumago ang binhi ng pananampalatayang itinanim ng Diyos sa ating puso, o napapabayaan natin ito dahil sa ating mga alalahanin at pagkaabala?

Ano ang isang konkretong hakbang na maaari nating gawin ngayong araw upang higit pang yumabong ang ating pananampalataya at maging pagpapala sa ating kapwa at kaluwalhatian ng Diyos?—Marino J. Dasmarinas