Ito ang tugon ni Hesus, “Ang Anak ng Tao ang naghahasik ng
mabuting binhi. Ang bukid ay ang sanlibutan. Ang mga taong pinaghaharian ng
Diyos ang mabuting binhi at ang mga taong pinaghaharian ng diyablo ang
masasamang damo. Ang kaaway na naghasik ng mga iyon ay walang iba kundi ang
diyablo. Ang pag-aani ay ang katapusan ng daigdig, at ang mga anghel ang mga
tagapag-ani.
Kung paanong iniipon ang mga damo at sinusunog, gayun din ang mangyayari sa katapusan ng daigdig. Susuguin ng Anak ng Tao ang kanyang mga anghel, at iipunin nila mula sa kanyang pinaghaharian ang lahat ng nagiging sanhi ng pagkakasala at ang lahat ng gumagawa ng masama, at ihahagis sa maningas na pugon.
Doo’y mananangis sila at magngangalit ang kanilang ngipin. At magliliwanag na parang araw ang mga matuwid sa kaharian ng kanilang Ama. Ang may pandinig ay makinig!”
Kung
sana'y nagsisi siya sa kanyang mga kasalanan. Kung sana'y pinakinggan niya ang
mapagmahal na payo ng kanyang mga mahal sa buhay na magbagong-buhay at lumapit
sa Diyos, hindi sana siya nauwi sa impiyerno.
Ang
kuwentong ito ay paalala sa ating lahat na ang bawat araw na ipinagkakaloob sa
atin ay isang biyaya at isang pagkakataong piliin ang Diyos. Habang tayo ay
nabubuhay, bukas pa rin ang Kanyang awa at pagmamahal.
Hindi
Siya nagsasawang tawagin tayo sa pagsisisi, kapatawaran, at sa isang buhay na
sumasalamin sa Kanyang kabutihan. Patuloy Niyang itinatanim sa ating mga puso
ang mabubuting binhi ng pananampalataya, pag-asa, pag-ibig, at kabanalan.
May
dalawang magkasalungat na kapangyarihan sa mundong ito: ang Diyos at si
Satanas. Ang Diyos ay patuloy na naghahasik ng mabubuting binhi sa ating mga
puso, samantalang si Satanas ay naghahasik ng mga damo at tukso. Mula ng tayo
ay ipinaglihi hanggang sa ating huling hininga, iisa lamang ang hangarin ng
Diyos—ang akayin tayo sa landas ng biyaya at buhay na walang hanggan.
Ngunit
habang tayo ay naglalakbay sa buhay, hindi tumitigil si Satanas sa pag-aalok ng
mga tukso at mapanlinlang na pangako upang ilayo tayo sa Diyos. Kapag tayo ay
nagpadaig sa mga ito, unti-unti tayong inilalayo sa Kanya at inilalapit sa
kapahamakan.
Ang
kasalanan ay maaaring magbigay ng panandaliang kasiyahan, ngunit ninanakaw nito
ang tunay na kapayapaan, kagalakan, at buhay na tanging si Hesus lamang ang
makapagbibigay.
Kaya't
talikuran natin ang kasalanan at ang anumang naglalayo sa atin sa Diyos. Iwaksi
natin ang mga panlilinlang ng diyablo at yakapin natin ang Panginoon nang may
buong pagtitiwala at katapatan.
Kahit
na ang pagsunod kay Jesus ay nangangailangan ng sakripisyo, pagtitiis, at
katatagan, patuloy tayong lumakad sa Kanyang mga yapak, sapagkat Siya ang Daan,
ang Katotohanan, at ang Buhay—ang landas na umaakay sa atin patungo sa buhay na
walang hanggan.
Ngayong
araw, anyayahan natin ang Espiritu Santo na siyasatin ang ating mga puso.
Hinahayaan ba nating lumago ang mabubuting binhing itinanim ng Diyos sa atin, o
pinahihintulutan nating manaig ang mga damo ng kasalanan?
Habang
patuloy pang iniaalok ng Panginoon ang Kanyang awa, nawa'y huwag nating
ipagpaliban ang ating pagbabalik-loob. Sama-sama tayong mamuhay nang tapat kay
Kristo at akayin din natin ang iba patungo sa Kanya.
Kapag dumating ang sandaling tawagin tayo ng Panginoon, magiging
handa kaya ang ating mga puso na salubungin Siya at marinig ang Kanyang tinig
na nagsasabing, "Halika, pumasok kana sa kaharian ng iyong
Panginoon"?—Marino J. Dasmarinas

No comments:
Post a Comment