Ang Mabuting Balita at Repleksyon Hulyo 6 Lunes ng Ika-14 na Linggo sa Karaniwang Panahon: Mateo 9:18-26

Mabuting Balita: Mateo 9:18-26

Noong panahong iyon, samantalang nagsasalita si Jesus, may dumating na isang pinuno ng mga Judio. Lumuhod sa harapan niya at ang sabi, "Kamamatay lang po ng aking anak na babae; ngunit sumama lang kayo sa akin at ipatong ang inyong kamay sa kanya ay mabubuhay siya." Tumindig si Jesus at sumama sa kanya, gayon din ang kanyang mga alagad.  

Sumunod din ang isang babaing may labingdalawang taon nang dinudugo. Lumapit ito sa likuran ni Jesus at hinipo ang laylayan ng kanyang damit. Sapagkat sinabi niya sa sarili, "Mahipo ko lamang ang kanyang damit ay gagaling na ako." Bumaling si Jesus at pagkakita sa kanya'y sinabi, "Anak, lakasan mo ang iyong loob! Pinagaling ka ng iyong pananalig." Noon di'y gumaling ang babae. 

Nang dumating si Jesus sa bahay ng pinuno, nakita niya ang mga manunugtog ng plauta at ang maraming taong nagkakaingay. Sinabi niya, "Magsilabas kayo! Hindi patay ang bata; natutulog lang!" At siya'y pinagtawanan nila. Ngunit nang mapalabas na ang mga tao, pumasok siya, hinawakan sa kamay ang bata at ito'y nagbangon. At ang balita tungkol sa pangyayaring ito ay kumalat sa buong lupaing iyon. 

+ + + + + + +

Repleksyon:

Nag-aalala ba tayo na baka hindi dinggin ng Panginoon ang ating mga panalangin?

Huwag nating hayaang manaig ang takot o pag-aalala sa ating mga puso. Hangga't lumalapit tayo sa Panginoon nang may tunay na pananampalataya, makatitiyak tayong dinirinig Niya ang bawat panalanging ating iniaalay.

Maaaring hindi Niya ito sagutin ayon sa ating inaasahan o sa panahong nais natin, ngunit lagi Siyang tumutugon ayon sa Kanyang ganap na karunungan, pag-ibig, at banal na kalooban. Walang panalanging nagmumula sa pusong nagtitiwala sa Kanya ang nasasayang o nababalewala.

Bakit nga ba hindi natin laging natatanggap ang ating hinihiling kay Jesus? Kung minsan, hinahayaan nating manaig ang pag-aalinlangan sa ating puso, o kaya naman ay hindi natin sinasabayan ng tapat na pagkilos ang ating pananampalataya. Ang tunay na pananampalataya ay hindi lamang nasasambit sa ating mga panalangin, kundi naipapakita rin sa paraan ng ating pamumuhay at pagsunod sa kalooban ng Diyos.

May mga pagkakataong tayo ay nananalangin ngunit kulang sa pananalig at pagtitiwala. Nababanggit natin ang mga salita ng panalangin, ngunit nag-aatubili ang ating puso. Ang pinakamakapangyarihang panalangin ay yaong nagmumula sa pusong lubos na nagtitiwala sa Panginoon.

Kapag isinuko natin kay Jesus ang ating mga takot, pag-aalinlangan, at mga pasanin, at buong pagtitiwala nating ipinauubaya sa Kanya ang ating buhay, binubuksan natin ang ating sarili upang tanggapin ang Kanyang biyaya. Makaaasa tayong hindi Niya tayo pababayaan sapagkat Siya ay puspos ng habag, awa, at walang hanggang katapatan.

Sa Ebanghelyo ngayon, nasaksihan natin ang dalawang taong lumapit kay Jesus na may pananampalatayang sinamahan ng pagkilos. Hindi lamang sila humiling ng tulong; buong pagtitiwala silang lumapit sa Kanya at isinabuhay ang kanilang pananampalataya. Dahil dito, naranasan nila ang Kanyang mapagmahal at makapangyarihang pagtugon.

Nawa'y maging inspirasyon sa atin ang kanilang halimbawa. Dalhin natin kay Jesus ang bawat kagalakan, bawat suliranin, bawat takot, at bawat pag-asa ng ating puso. Lumapit tayo sa Kanya hindi lamang kapag tayo ay may pangangailangan, kundi maging sa mga panahong payapa ang ating buhay at umaapaw ang ating pasasalamat.

Habang lalo tayong lumalapit sa Kanya, lalo ring tumitibay ang ating pakikipagkaibigan sa Kanya at lumalago ang ating pananampalataya. Sa piling Niya, matatagpuan natin ang kapayapaang tanging Siya lamang ang makapagbibigay.

Paano natin mapapalalim ang ating pakikipagkaibigan kay Jesus? Maglaan tayo ng oras araw-araw para sa panalangin, magnilay sa Kanyang Salita sa Banal na Kasulatan, maging tapat sa pagdalo at pakikiisa sa Banal na Misa, at dumalaw sa Kanya sa Adoration Chapel. Ang bawat sandaling inilalaan natin sa Panginoon ay unti-unti tayong binabago at inilalapit sa Kanyang Banal na Puso.

Inaanyayahan tayo ni Jesus na magtiwala nang lubusan sa Kanya. Handa ba tayong ialay sa Kanya ang ating mga panalangin nang may buong pananampalataya at samahan ito ng tapat na pagkilos?– Marino J. Dasmarinas