Sapagkat ang mayroon ay bibigyan pa, at mananagana; ngunit ang wala, kahit ang kakaunting nasa kanya ay kukunin pa. Nagsasalita ako sa kanila sa pamamagitan ng talinghaga, sapagkat tumitingin sila ngunit hindi nakakikita, at nakikinig ngunit hindi nakaririnig ni nakauunawa.
Natutupad nga sa kanila ang hula ni Isaias na nagsasabi: 'Makinig
kayo nang makinig, hindi kayo makauunawa, at tumingin man kayo nang tumingin,
hindi kayo makakikita. Sapagkat naging mapurol ang isip ng mga taong ito;
mahirap makarinig ang kanilang mga tainga, at ipinikit nila ang kanilang mga
mata.
Kung di gayon, disin sana'y nakakita ang kanilang mga mata.
Nakarinig ang kanilang mga tainga, nakaunawa ang kanilang mga isip, at
nagbalik-loob sa akin, at pinagaling ko sila, sabi ng Panginoon.'
Mapalad kayo, sapagkat nakakikita ang inyong mga mata at nakaririnig ang inyong mga tainga! Sinasabi ko sa inyo: maraming propeta at matutuwid na tao ang nagnanasang makakita sa inyong nakikita, ngunit hindi ito nakita, at makarinig sa inyong narinig, ngunit hindi ito napakinggan."
Ang susi ay ang maging mga tunay na mananampalataya at tapat na tagasunod Niya, tulad ng Kanyang mga alagad. Kapag buong puso nating binubuksan ang ating sarili kay Jesus at nagtitiwala tayo sa Kanya, unti-unti Niyang ipinauunawa sa atin ang lalim ng Kanyang mga salita.
Marami sa atin ang hindi nauunawaan ang mas malalim na kahulugan ng Kanyang mga talinghaga dahil kulang pa ang ating pananampalataya at hindi pa natin lubusang isinusuko ang ating buhay sa Kanya. Ang pananampalataya ang susi na nagbubukas sa mga kayamanan ng katotohanang itinatago ng Diyos sa Kanyang Salita.
Halimbawa
nito ang ating obligasyong dumalo sa Banal na Misa tuwing Linggo. Alam nating
lahat na bilang mga Katoliko, tinatawag tayong magtipon bilang sambayanan ng
Diyos upang sambahin Siya at makiisa kay Jesus sa Banal na Eukaristiya.
Ngunit
ang Misa ay higit pa sa pagtupad sa isang tungkulin. Isa itong banal na
paanyaya upang personal nating makatagpo si Jesus sa Kanyang Salita, sa Banal
na Eukaristiya, at sa ating pamayanang sumasampalataya. Gayunman, naibibigay pa
ba natin sa Kanya ang kahit isang oras sa Araw ng Panginoon?
O
hinahayaan ba nating manaig ang ating mga alalahanin, trabaho, at iba't ibang
abala sa mundong ito kaysa sa ating pakikipagtagpo sa Kanya? Sa tuwing inuuna
natin ang ibang bagay kaysa kay Jesus, hindi lamang natin Siya napapalayo sa
ating puso kundi napapalampas din natin ang napakaraming biyayang nais Niyang
ibuhos sa ating buhay.
Ngunit
sa bawat pagkakataong pinipili nating maglaan ng panahon para kay Jesus, may
unti-unting pagbabagong nagaganap sa ating kalooban. Habang mapagpakumbaba at
may pagtitiwala tayong nakikinig sa Kanya, dahan-dahan Niyang binubuksan ang
ating isipan at puso upang maunawaan ang mga katotohanan ng ating
pananampalataya.
Sa
pamamagitan ng liwanag ng Espiritu Santo, hindi lamang natin nauunawaan ang mga
nakatagong mensahe ng Kanyang mga talinghaga, kundi hinahayaan din nating
baguhin ng mga ito ang ating pamumuhay. Habang lalo nating nakikilala si Jesus,
lalo rin natin Siyang minamahal, sinusunod, at pinagtitibay ang ating personal
na ugnayan sa Kanya.
Kaya't
patuloy nating hilingin kay Jesus na dagdagan ang ating pananampalataya at
bigyan tayo ng pusong laging naghahangad sa Kanya higit sa lahat. Kasabay nito,
gawin din natin ang ating bahagi sa pamamagitan ng tapat na pagsunod sa mga
turo ng Simbahan, masigasig na pananalangin, madalas na pagtanggap ng mga
sakramento, at masusing pagninilay sa Salita ng Diyos.
Kapag
ginawa natin ito, mararanasan natin na hindi kailanman binibigo ng Diyos ang
mga pusong taos-pusong naghahanap sa Kanya. Sa halip, pupunuin Niya tayo ng
saganang biyaya, kabilang na ang biyayang higit na maunawaan ang Kanyang Salita
at maisabuhay ito araw-araw.
Nawa'y
huwag nating hayaang matabunan ng ingay at abala ng mundong ito ang tinig ng
Mabuting Pastol na patuloy na tumatawag sa atin sa pamamagitan ng Kanyang mga
talinghaga at ng Banal na Kasulatan. Sa bawat pagkakataong inuuna natin si
Jesus, mas nagiging bukas ang ating puso sa Kanyang katotohanan, karunungan, at
pag-ibig na may kapangyarihang magbago ng ating buhay.
Ngayon ay muli tayong inaanyayahan ni Jesus na lumapit sa Kanya.
Patuloy ba nating hahayaang maagaw ng mga alalahanin at abala sa mundong ito
ang panahong nararapat para sa Kanya, o buong puso ba nating pipiliing unahin
Siya araw-araw upang mabuksan ang ating isip at puso sa Kanyang katotohanan at
maranasan ang ganap na buhay na inihahandog Niya sa ating lahat?—Marino J.
Dasmarinas
No comments:
Post a Comment